استاد حمیدرضا آلوستانی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «شهید ثانی و درسی از منیة المرید» پرداخت.
/270/260/22/
این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: کتاب منیة المرید از کتاب های باارزش در میان کتب حوزوی است. مرحوم شهید ثانی، مؤلف این کتاب، در سن 53 سالگی از دنیا رفت. ایشان هر جایی که در جهان اسلام حوزه درسی برگزار می شد و این درس از پویایی برخوردار بود، خودش را به آنجا می رساند. به خاطر فشارهای دولت وقت، خیلی از حوزه های تشیع، ضعیف شده بود. و علمای آن عصر، یا جرأت برگزاری درس را نداشتند و یا اینکه درس در خفا برگزار می شد؛ از این رو شهید ثانی خودش را به مصر می رساند و از اساتید اهل سنت استفاده می کند، تا جایی که دوازده نفر از علمای اهل سنت را به عنوان اساتید شهید ثانی معرفی کرده اند.
وی افزود: مرحوم آقای صادقی تهرانی که معاصر ما هم بود، در مسافرتی که به دهکده شهید ثانی داشتند، قبر شهید ثانی را با زحمت و کمک مردم آن منطقه پیدا می کند و آن را احیاء می نماید. و این نکته خیلی مهم است که برای یک عالم شیعه این مطلب اهیمت داشت که چرا شهید ثانی با آن همه خیرات و برکات برای اسلام و تشیع، قبرش معلوم نباشد. و این زحمت را به خود داد که بعد گذشت قرن ها این قبر را احیاء کند. و واقعا احیاء یک چنین بناهایی همت بسیار بالایی را می طلبد. در یکی از مناطق استان گلستان هم این مسأله پیش آمد که یکی از علماء در مسافرتی که به آن منطقه داشتند، گفتند ظاهرا در گذشته مقبره ای بوده و از بین رفته است؛ که کم کم با جستجوهای تاریخی مشخص شد که در این قسمت قبرهایی بوده و یک شخص با جلالتی هم در آن مکان دفن شده که مرحوم آقای میردیلمی هم در کتب تاریخی که برای آن منطقه نوشتند، به این مسأله اشاره کردند؛ و در این تلاش بودند که به این قبر سندیتی هم ببخشند. در اول خیابان چهارمردان قبری که برای مرحوم آیت الله لاهیجی بود را طلبه ها نگذاشتند در طرح های توسعه شهرداری از بین برود و بودن این بناها در بین مردم قطعا مایه خیرات و برکات هم هست.
استاد آلوستانی خاطرنشان کرد: مرحوم شهید ثانی در مقدمه و خطبه منیة المرید این عبارت را دارد: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الحمد لله الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ و صلى الله على حبيبه و عبده و نبيه محمد أفضل من علم و علم و على آله و أصحابه المتأدبين بآدابه و سلم. أما بعد فإن كمال الإنسان إنما هو بالعلم» ایشان تقریبا چهارصد و اندی سال قبل از دنیا رفتند و می فرمایند کمال انسان فقط به واسطه علم است، همین امروز و در زمان ما بسیاری از افراد، دلشان به مدرکی که گرفته اند، خوش است. دلیل این مطلب هم این است که نسبت به جایگاه خودشان جاهل هستند. نوعا طلبه هایی که مراجعه می کنند، به دنبال گرفتن مدارک هستند و فکر می کنند با گرفتن این مدارک است که به کمال خودشان می رسند. و ما گاهی اوقات دنبال چیزهایی هستیم که هیچ ثمری برای ما ندارد. گرچه مخالف مدرک نیستیم و گرفتن مدرک در شرایط فعلی و به جهت حفظ امورات اداری و اجتماعی لازم است.
وی افزود: مرحوم شهید ثانی در ادامه خطبه منیة المرید می فرماید: «فإن كمال الإنسان إنّما هو بالعلم الذي يضاهي به ملائكة السماء» علم چیزی است که انسان با ملائکه آسمان که مقرب درگاه الهی هستند، برابری می کند، مقایسه می شود، شباهت پیدا می کند. «و يستحق به رفيع الدرجات» علم چیزی است که انسان به واسطه آن مستحق این می شود که بالاترین درجات نصیب او بشود یا به تعبیری بالاترین مقامات عالیه نصیب او بشود. « في العقبى مع جميل الثناء في الدنيا» همه درجات را نصیب می شود. البته در عقبی.