حضرت آیت الله جوادی آملی در نوشتاری به «دعای کریمانه حضرت امیرمؤمنان سلام الله علیه» پرداختند و آورده اند:
«دعای کریمانه حضرت این است که «اللَّهُمَّ اجْعَلْ نَفْسِی أَوَّلَ کَرِیمَةٍ تَنْتَزِعُهَا مِنْ کَرَائِمِی وَ أَوَّلَ وَدِیعَةٍ تَرْتَجِعُهَا مِنْ وَدَائِعِ نِعَمِکَ عِنْدِی»؛ خدایا! روح ما، اعضا و جوارح ظاهری و باطنی ما عطایای توست، دادی ما هم تسلیم میکنیم؛ اما خدایا! آن طور نباشد که اول اعضا و جوارح را بگیری بعد جان ما را، اول چشم ما را بگیری دست ما را بگیری! این دعا خیلی دعای کریمانه است! ـ عرض کرد خدایا! پسران من حسن و حسین هستند و دختر من هم زینب است، من حاضر نیستم محتاج اینها بشوم که اینها در پیری مرا تر و خشک کنند. این علی است! اگر حضرت ـ خدای ناکرده ـ مثلاً احتیاج داشت، منّتی در کار نبود با داشتن آن فرزندان. من نمیخواهم محتاج بچه های خود باشم در زمان پیری، اول جان ما را بگیر! نه اینکه اول دست ما را بگیری پای ما را بگیری ویلچری بشویم، محتاج این بچه شویم یا محتاج آن بچه شویم. این دعای کریمانه است.»
۱۳۹۷/۱۰/۱۲