استاد محمد تقی شفیعی از اساتید حوزه علمیه و از فعالان در عرصه «جوانی جمعیت» در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به این موضوع پرداخت: «قرآنی باشیم، فرزند، هبه ای الهی است»

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: از جمله باورهای غلطی که در جامعه گسترش پیدا کرده، آن است که بچه را نان خور اضافه، یا مانعی برای پیشرفت و ترقی و حتی افزایش لذت جویی تلقی می کنند؛ حال آنکه خداوند متعال در قرآن کریم از فرزند، به «هبه» و هدیه الهی تعبیر می فرماید.

استاد محمد تقی شفیعی اظهار داشت: باور غلطی است که بعضا به فرزند، می گویند فرزند ناخواسته؛ بلکه باید گفت: «هدیه خداخواسته». چرا که گاهی خدا می خواهد مشکلی که در زندگی یک فرد است را، یا اختلافی که بین همسران وجود دارد، یا مسائل و مشکلات دیگر را به این طریق حل کند. نباید به هدیه های الهی پشت پا زد؛ چرا که هدیه ای که خدا به انسان عطا می کند، رزق آن را هم عطا می فرماید. خوب است به برخی از آیات الهی که عطای فرزند را هبه الهی معرفی کرده است، اشاره کنیم:

«هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لي‏ مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَميعُ الدُّعاء» آنجا كه [زكريّا آن همه شايستگى را در مريم ديد] پروردگار خويش را خواند و گفت: خداوندا: از ناحيه خود فرزند پاكيزه‏اى [نيز] به من عطا فرما كه تو دعا را مى‏شنوى. (آل‏عمران: 38)

«وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ كُلاًّ هَدَيْنا وَ نُوحاً هَدَيْنا مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ وَ أَيُّوبَ وَ يُوسُفَ وَ مُوسى‏ وَ هارُونَ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنين‏» و اسحاق و يعقوب را به ابراهيم بخشيديم، [و] هر يك را هدايت كرديم، و [نيز] نوح را پيش از اين هدايت نموديم، و از فرزندان او داود و سليمان و ايوب و يوسف و موسى و هارون را [هدايت كرديم؛] و اين گونه نيكوكاران را پاداش مى‏دهيم. (الأنعام: 84)

«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي وَهَبَ لي‏ عَلَى الْكِبَرِ إِسْماعيلَ وَ إِسْحاقَ إِنَّ رَبِّي لَسَميعُ الدُّعاء» همه ستايش‏ها ويژه خدايى است كه اسماعيل واسحاق را در سنّ پيرى به من بخشيد؛ يقيناً پروردگارم شنونده دعاست. (إبراهيم: 39)

«وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ نافِلَةً وَ كُلاًّ جَعَلْنا صالِحين‏» و اسحاق و يعقوب را به عنوان عطايى افزون، به او بخشيديم و همه را افرادى شايسته قرارداديم. (الأنبياء: 72)

«وَ الَّذينَ يَقُولُونَ رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّيَّاتِنا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقينَ إِماما» و آنان كه مى‏گويند: پروردگارا! ما را از سوى همسران و فرزندانمان خوشدلى و خوشحالى بخش، و ما را پيشواى پرهيزكاران قرار ده. (الفرقان: 74)

«وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ جَعَلْنا في‏ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ وَ آتَيْناهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحين‏» و اسحاق و يعقوب را به او بخشيديم و پيامبرى و كتاب را در نسلش قرار داديم و پاداشش را در دنيا به او داديم، و بى‏ترديد او در آخرت از زمره شايستگان است. (العنکبوت: 27)

«وَ قالَ إِنِّي ذاهِبٌ إِلى‏ رَبِّي سَيَهْدينِ (99) رَبِّ هَبْ لي‏ مِنَ الصَّالِحينَ (100) فَبَشَّرْناهُ بِغُلامٍ حَليمٍ (101) (صافات) حضرت ابراهيم عليه السّلام (از اين مهلكه به سلامت بيرون آمد) و گفت همانا من بسوى پروردگارم مى‏روم او مرا بزودى هدايت خواهد كرد. پروردگارا بمن از (فرزندان) صالح ببخش. پس ما بشارت داديم او را (حضرت ابراهيم عليه السّلام) به نوجوانى بردبار.

«وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَيْمانَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّاب‏» و سليمان را به داود بخشيديم، چه نيكو بنده‏اى بود به راستى او بسيار رجوع كننده [به خدا] بود. (ص: 30)

«لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَخْلُقُ ما يَشاءُ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُور» مالكيّت و فرمانروايى آسمان‏ها و زمين فقط در سيطره خداست، هر چه را بخواهد مى‏آفريند، به هر كس بخواهد دختر عطا مى‏كند و به هر كس بخواهد پسر مى‏بخشد. (الشورى: 49)