استاد احمد باقریان ساروی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «روایتی در بیان از نشانه شیعه بودن» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: امام صادق علیه‌ السلام فرمود: «ليس من شيعتنا مَن قال بلسانه و خالفنا فی أعمالنا و آثارنا...» کسی که به زبان دم از تشیع زند ولی در عمل برخلاف اعمال و کردار ما عمل کند از شیعیان ما نیست. (وسائل الشیعه، ج ۱۵، ص ۲۴۷؛ باب الورع حدیث 19)

وی افزود: شیعه در لغت به معنای پیرو، و در اصطلاح علم کلام، به کسانی گفته می شود که امامت علی علیه السلام و یازده فرزند پاک و معصوم او را قبول داشته و معتقد باشند.

استاد باقریان اظهار داشت: اگر کسی تنها با زبان بگوید و یا وانمود کند که شیعه هستم، ولی در هنگام عمل هیچ بویی از شیعه بودن نداشته باشد، به عبارتی اهل نماز و عبادت خدا نیست و اگر نمازی بخواند، نماز او نماز مطلوبی نیست و از طرفی در میان مردم آداب و اخلاق اهل بیت علیهم السلام را رعایت نمی کند و کردار و رفتار او فاصله فروانی با رفتار و کردار اهل بیت داشته باشد، در این صورت این شخص شیعه واقعی نیست، بلکه شیعه دروغین است.

وی در ادامه بیان کرد: در قرآن کریم شرط ورود به بهشت تنها ایمان نیست؛ بلکه انسان بعد از ایمان باید اعمال صالح نیز داشته باشد؛ چنانکه فرمود «وَ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فيها خالِدُون‏» (بقره: 82). از این رو در حدیث فوق در نگاه امام صادق علیه السلام کسی شیعه واقعی شمرده می شود که افزون بر داشتن اعتقادات درست شیعی، در عمل نیز آنگونه رفتار کند که اهل بیت علیهم السلام از او انتظار دارند؛ چه در عبادات و چه در اخلاق و گفتار و رفتار و کردار؛ به گونه ای که شیعه بودن او در عمل نیز نمایان گردد.