حضرت آیت الله جوادی آملی در جلسه درس اخلاق:

جامعه‌اي که محب يکديگر باشند، محب الله خواهند بود

اگر محبوب يکي بود محب‌ها هم يکي خواهند بود، اگر جامعه به يک محبوب دل بست خودشان هم محبّ يکديگر خواهند بود، جامعه‌اي که محبّ يکديگر باشند، هم محبّ الله خواهند بود هم مي‌توانند در دنيا و آخرت از حسنات الهي برخوردار باشند.

 

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، اسراء نیوز: حضرت آیت الله جوادی آملی در جلسه درس اخلاق هفتگی خود که پنجشنبه این هفته در محل نمازخانه بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسراء برگزار شد با بیان این مطلب که "تنها راه نجات بشر، ارتباط با خداي سبحان است" اذعان داشتند:

 

اميرمؤمنان(سلام الله عليه) فرمودند عده‌اي «خوفاً من النار» و عده‌اي «شوقاً الي الجنة» و برخي «حبّاً لله» خدا را عبادت مي‌کنند و من تلاشم این است که امّت اسلامي راه سوم را انتخاب کنند؛ زيرا آنان که خدا را برای به جهنم نرفتن عبادت مي‌کنند باید بدانند به جهنم نرفتن کمال نيست؛ زيرا کودکان، مجانين، مستضعفان کفري و فکري نیز اهل جهنم نيستند.

 از طرفی اگر عنداللّهي شدن کمال نهايي است، کسي که همه همّت‌ او در عبادت، «شوقاً الي الجنّة» باشد لزوماً عنداللّهي شدن و آن جمال نامتناهي را زيارت کردن که برترين کمال معقول و محبوب همان است نصيب او نمي‌شود.

 

معظم له ادامه دادند:

اگر کسي تربيت‌شده دستگاه الهي باشد بدون اذن خدا حرفي نمي‌زند و بدون اذن خدا کاري انجام نمي‌دهد، وقتي انسان عبادتی را بر اساس «حبّاً» انجام داد هم هدف حقیقی را مد نظر قرار داده و هم از رنج دوزخ رهایی یافته و هم به گنج زیارت محبوب رسیده است.

 

ایشان با اشاره به ایام شهادت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها و تسلیت این ایام، افزودند:

 وجود مبارک حضرت امير و همچنين حضرت زهرا(سلام الله عليهما) هنگامی که در محراب عبادت مي‌ايستادند فرشته‌ها از نور آنها استفاده مي‌کردند؛ اينها «حبّاً لله» خدا را عبادت مي‌کردند، اگر می خواهیم پيرو علي‌بن‌ابي‌طالب و فاطمه زهرا(سلام الله عليهما) باشيم باید برتر از «خوفاً من النار» و برتر از «شوقاً الي الجنّة» بيانديشيم.

 

حضرت آیت الله جوادی آملی خاطرنشان کردند:

بابي در جوامع روايي ماست به نام «باب فضل عليّ و فاطمة»؛ فاطمه(سلام الله عليها) با علي‌بن‌ابي‌طالب(عليه السلام) در بسياري از فضايل شريک است و راز و رمز فضيلت آن بانو هم در عبادت‌هاي حُبّي و شکري است نه خوفي و شوقي، اگر کسي به اين مقام والا بار يافت حتی فرشتگان از او بهره مي‌برند، آن بانو را زهرا ناميدند براي اينکه از محراب عبادت او شعاري به ملکوت مي‌رسید، براي آسماني‌ها حضرت درخشنده و تابنده است همان‌طوري که ستاره‌هاي آسمان براي اهل زمين مي‌تابند حضرت که در محراب عبادت مي‌ايستاد براي فرشتگان رحمت بود.

 

معظم له در فراز دیگری از فرمایشات خود به مسئله محبت اهل بیت و تاثیرات اجتماعی آن اشاره کردند و اظهار داشتند:

 وجود مبارک حضرت رسول(عليه و علي آله آلاف التحيّة و الثناء) فرمود ايمانتان وقتي کامل مي‌شود که من نزد شما محبوب‌تر از خود شما باشم؛ این فرمایش حضرت يک تفسير ظريفي دارد، معناي ظاهري آن اين است که هر چه حضرت دستور داد بر خواسته، فکر و قانون ما مقدم است، اين مسئله ولايت ائمه و ولايت اولياي الهي است، اين درست است، اما اين اُوليٰ بودن نشان مي‌دهد که نبيّ بايد براي مؤمنين احبّ از خود مؤمنين باشد چون اُولاي بالمؤمنين است، پس معلوم مي‌شود پیامبر عزيزتر، محبوب‌تر و گرامي‌تر است لذا ما اول باید او را دوست داشته باشيم و بعد خودمان را، همين معنا درباره ديگران هم مصداق دارد؛ از وجود مبارک پيغمبر(عليه و علي آله آلاف التحيّة و الثناء) سؤال کردند که ما چه کار کنيم در صحنه معاد نجات پيدا کنيم؟ فرمود: «أنت مع مَن أحببت» تو با محبوبت محشور مي‌شوي.

 

ایشان با بیان این مطلب که "اساس دين، محبّت است" ادامه دادند:

آ‌نچه جامعه را به هم مرتبط مي‌کند همين محبّت به يکديگر وِ داد و دوستي به يکديگر است، اگر محبوب يکي بود محب‌ها هم يکي خواهند بود، اگر جامعه به يک محبوب دل بست خودشان هم محبّ يکديگر خواهند بود، جامعه‌اي که محبّ يکديگر باشند، هم محبّ الله خواهند بود هم مي‌توانند در دنيا و آخرت از حسنات الهي برخوردار باشند.

 

حضرت آیت الله جوادی آملی تاکید داشتند:

کار ذات اقدس الهي اصلاح سيّئات است نه طرد افراد سيّء مگر اينکه آنها به هيچ وجه اصلاح‌پذير نباشند، دستور دین این است که در حوزه جامعه بدي و دشمنی را دفع کنيد نه بد را، شما دوستان يکديگريد، مسلمانيد، مؤمنيد، پيرو قرآ‌ن و عترتيد، شما با هم اختلاف نداريد، لذا لازم است هرگونه تشطّتي، تعدّد آرايي و کثرتي پيدا شد آن کثرت، تشطّت و اختلاف را دفع کنيد. اگر با کسي اختلاف داريد او را از پا در نياوريد اختلاف را در پا در بياوريد و شخص بد را در جامعه اصلاح کنيد.

 

معظم له ادامه دادند:

چنين جامعه‌اي به برکت قرآن و عترت جامعه نوراني خواهد بود هم از «خوفاً من النار» و هم از «شوقاً الي الجنّة» مي‌رهد و هم به «حبّاً لله» و «شکراً لله» خواهد رسید./20/12/20

 

ش, 12/16/1393 - 22:13

دیدگاه جدیدی بگذارید