استاد محمد حسین ملک زاده از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «نکته ای پیرامون مفهوم رشد و مدیریت از نظر اسلام» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در بحث مدیریت اسلامی یکی از نزدیکترین مفاهیم به مفهوم مدیریت، مفهوم رشد است. اگر کسی بخواهد تحقیقی در مدیریت اسلامی انجام دهد، به نظر بنده یکی از مدخل‎های مناسب آن، بررسی مفهوم رشد از دیدگاه اسلام است.

وی افزود: بخشی از رشد جنبه ذاتی و بخشی از آن جنبه اکتسابی دارد که کار و تجربه و مطالعه می ‎خواهد. فرمانده ده نفر می ‎تواند با مطالعه و تجربه و کار و ... رشد لازم برای ادارۀ صد نفر را پیدا کند.

استاد ملک زاده در ادامه بیان کرد: رشد از دو جهت، امری نسبی است. اولاً نسبت به امور مختلف در نظر گرفته می ‎شود و ثانیاً در همان امور نیز، نسبت به مراتب مختلف آن امر لحاظ می ‎شود. به طور مثال ما رشد اقتصادی، رشد سیاسی، رشد مدیریتی، رشد فرهنگی، رشد نظامی و ... داریم.

وی اظهار داشت: رشد اقتصادی یعنی اگر اموالی در اختیار شخص قرار گرفت، بتواند به درستی از آنها استفاده کند. رشد سیاسی یعنی شخص در عرصه سیاست بتواند درست تصمیم بگیرد و اقدام کند. حال در همین امور مختلف، رشد مراتبی دارد. مثلاً در رشد اقتصادی شخص ممکن است نسبت به مقداری از اموال رشد داشته باشد اما رشد لازم برای بهره‎ برداری از هزار برابر آن مال را نداشته باشد.

این استاد حوزه علمیه قم افزود: در برخی از دولت ‌ها مشاهده کردیم مسئول بخشی که بودجه سالیانه آنجا رقم کمی بود و می‎ توانست آن بودجه را اداره کند، زمانی که جناح آنها به قدرت رسید به جایگاه دیگری منتقل شد که بودجۀ سالیانه آن هزاران برابر قبل بود، و او نمی‎دانست با این بودجه چه کند و به پول‏پاشی رو آورد تا آن بودجه عظیم تمام شود. چراکه متأسفانه برداشت نادرستی وجود دارد مدیری که تا پایان سال مالی نتوانسته باشد تمام بودجه هزینه کند، مدیر ضعیفی شمرده می‎ شود و سال بعد نیز بودجه کمتری به او تعلق می ‎گیرد. این تصور غلط، منجر به نابود شدنِ مبالغ عظیمی از بیت المال می‎شود.

 وی خاطرنشان کرد: رشد یعنی شناخت، حفظ و به کارگیری مناسب و بهینۀ امکانات و نیروهایی که در اختیار انسان قرار می‎ گیرد. اعم از امکانات و نیروهای تکوینی مانند عقل و توانایی بدنی، همچنین امکاناتی که از بیرون در اختیار انسان قرار می‎گیرد مانند پول و امکانات دیگر؛ بر این اساس فرمانده ‎ای که ده نیرو تحویل گرفته، اولاً باید بداند این ده نفر دارای چه ویژگی‎ها و توانایی‎هایی هستند، ثانیاً بتواند نیروهایش را حفظ کند و به راحتی آنها را از دست ندهد و ثالثاً از این نیروها در جای مناسب استفاده کند. این فرمانده، فرماندۀ رشیدی است.