به مناسبت فرا رسیدن اربعین حسینی استاد محمدرضا باقی اصفهانی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «روایاتی در باب زیارت امام حسین علیه السلام» پرداخت.

/270/260/22/

این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در روایتی از امام باقر علیه السلام می خوانیم: شيعيان ما را دستور دهيد كه قبر حسين بن على عليه السلام را زيارت كنند؛ چرا كه رفتن به زيارت او بر هركس كه به پيشوايى الهى آن حضرت معتقد است واجب است. «قالَ مولانا الإمامُ محمد بن علی البـاقِرُ عليهماالسلام: مرُوا شيعَتَنا بِزِيارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلىٍّ عليهما السلام فاِنَّ اِتْيانَهُ مُفْتَرَضٌ عَلى كُلِّ مُؤمِنٍ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ عليه السلام بِالِأمامَةِ مِنَ اللّهِ» (بحار الأنوار، ج 98، ص 1، 3 و 4)

استاد باقی اصفهانی در ادامه بیان کرد: در روایتی از مولانا حضرت امام جعفر صادق عليه السلام آمده است: زيارت (امام) حسـين بن علی عليهما السلام را ترك نكن و به دوستان و يارانت نيز همين را سفارش كن! تا خدا عمرت را دراز و روزى و رزقت را زياد كند و خدا تو را با سعادت زنده دارد و نميرى مگر شهيد. «قـالَ مولانا الإمامُ أَبُو عَـبدِاللّه جعفر بن محمّد الصادق عليهما السلام: لاتَـدَعْ زِيـارَةَ الْحُسَـيْنِ بْنِ عَلِىٍّ عليهماالسلام وَ مُرْ أَصْحابَكَ بِذلِكَ يمُدُّ اللّه فِى عُمْرِكَ وَ يَزيدُ فِى رَزْقِكَ وَ يُحْييكَ اللّه ُ سَعيدا و لاتَمُـوتُ اِلاّ شَـهيدا» (وسائل الشيعه، ج 10، ص 335)

وی افزود: مرحوم نوری در کتاب مستدرک الوسائل از امام صادق علیه السلام چنین روایت کرده است: اگر زائر امام حسین علیه السلام می دانست به واسطه این زیارت که چقدر شادی و سرور بر رسول خدا (صلی الله علیه وآله) و بر امیرالمؤمنین علیه السلام و بر حضرت فاطمه (علیهاالسلام) و به شهدا از ما اهل بیت وارد می‌آید، و اگر می دانست آنچه از دعای ایشان به واسطه زیارتش، هنگامی که برمی گردد، و آنچه را که از ثواب در همین دنیا و در آخرت خواهد داشت، و آنچه را که برای او پیش خداوند ذخیره شده است، هر آینه دوست می داشت که آنجا (کربلا) خانه اش می بود؛ و همانا زائر امام حسین علیه السلام از این مسافرتش بر‌می‌ گردد و گامش بر روی چیزی نمی آید، مگر اینکه برای او دعا می ‌کند و هنگامی که خورشید بر او می تابد گناهانش را از بین می برد، همان طور که آتش هیزم را از می سوزاند خورشید چیزی از گناهان او باقی نمی ‌گذارد؛ پس برمی‌گردد در حالی که هیچ گناهی بر او نیست؛ و برای او درجاتی رفیع خواهد شد که کسی که در خون خود در راه خدا غوطه ور است بدان نمی رسد؛ و فرشته ای به جای او موکل خواهد شد و برای او استغفار می کند تا اینکه دوباره به زیارت برگردد یا اینکه ۳ سال بگذرد یا تا وقتی که بمیرد.

«57- بَابُ أَقَلِّ مَا يُزَارُ فِيهِ الْحُسَيْنُ ع وَ أَكْثَرِ مَا يُكْرَهُ تَأْخِيرُ زِيَارَتِهِ عَنْهُ لِلْغَنِيِّ وَ الْفَقِيرِ

12142- جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ قُولَوَيْهِ فِي كَامِلِ الزِّيَارَةِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْيَرِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَمَّادٍ الْبَصْرِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَصَمِّ عَنْ صَفْوَانَ الْجَمَّالِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع وَ نَحْنُ فِي طَرِيقِ الْمَدِينَةِ إِلَى أَنْ قَالَ قُلْتُ لَهُ فَمَنْ يَأْتِيهِ زَائِراً ثُمَّ مَتَى‏ يَعُودُ إِلَيْهِ وَ فِي كَمْ يُؤْتَى وَ فِي كَمْ يَسَعُ النَّاسَ تَرْكُهُ قَالَ أَمَّا الْقَرِيبُ فَلَا أَقَلَّ مِنْ شَهْرٍ وَ أَمَّا الْبَعِيدُ الدَّارِ فَفِي كُلِّ ثَلَاثِ سِنِينَ فَمَا جَازَ الثَّلَاثَ سِنِينَ‏ فَقَدْ عَقَّ رَسُولَ اللَّهِ ص وَ قَطَعَ رَحِمَهُ إِلَّا مِنْ عِلَّةٍ وَ لَوْ يَعْلَمُ الزَّائِرُ لِلْحُسَيْنِ ع مَا يَدْخُلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ص مِنَ الْفَرَحِ وَ إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ إِلَى فَاطِمَةَ وَ إِلَى الْأَئِمَّةِ ع وَ الشُّهَدَاءِ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ وَ مَا يَنْقَلِبُ بِهِ مِنْ دُعَائِهِمْ لَهُ وَ مَا لَهُ فِي ذَلِكَ مِنَ الثَّوَابِ فِي الْعَاجِلِ وَ الْآجِلِ وَ الْمَذْخُورِ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ لَأَحَبَّ أَنْ يَكُونَ مَا ثَمَّ دَارَهُ مَا بَقِيَ وَ إِنَّ زَائِرَهُ لَيَخْرُجُ مِنْ رَحْلِهِ فَمَا يَقَعُ قَدَمُهُ عَلَى شَيْ‏ءٍ إِلَّا دَعَا لَهُ فَإِذَا وَقَعَتِ الشَّمْسُ عَلَيْهِ أَكَلَتْ ذُنُوبَهُ كَمَا تَأْكُلُ النَّارُ الْحَطَبَ وَ مَا تُبْقِي الشَّمْسُ عَلَيْهِ مِنْ ذُنُوبِهِ شَيْئاً فَيَنْصَرِفُ وَ مَا عَلَيْهِ ذَنْبٌ وَ قَدْ رُفِعَ لَهُ مِنَ الدَّرَجَاتِ مَا لَا يَنَالُهُ الْمُتَشَحِّطُ فِي دَمِهِ‏ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ يُوَكَّلُ بِهِ مَلَكٌ يَقُومُ مَقَامَهُ وَ يَسْتَغْفِرُ لَهُ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الزِّيَارَةِ أَوْ يَمْضِيَ ثَلَاثُ‏ سِنِينَ‏ أَوْ يَمُوتَ‏ وَ ذَكَرَ الْحَدِيثَ‏ بِطُولِهِ‏.» (مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏10، ص: 343)