استاد ناصر ابراهیمی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «گشایش درهای بهشت» پرداخت.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو  اظهار داشت: بهشت، به جایگاه نیكان و مؤمنان در آخرت گفته می شود و واژه،«جنة» که جمع آن «جنات» است، به هر باغ و بستانی می گویند که دارای درختان انبوه باشد و زمین را بپوشاند. و علت نامگذاری بهشت به جنة؛ یا به جهت تشبیه به باغ‌ های دنیاست و یا به خاطر پوشیده بودن نعمت ‌هایش از ساکنین دنیاست؛ چرا که در بهشت، از خیر و سعادت چیزهایی هست که بر قلب هیچ بشری خطور نمی ‌کند.

وی افزود: قرآن مجید می فرماید: «فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّا أُخْفِیَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْیُنٍ؛هیچ کس نمی ‌داند چه پاداش ‌های مهمی که مایه روشنی چشم‌ هاست برای آنها نهفته شده است.» (سجده: 17)

استاد ابراهیمی در ادامه بیان کرد: بر اساس روایات، درب های بهشت، باز است؛ در روایتی نبوی (ص) می خوانیم: «ايّها الناس انّ ابواب الجنّة في هذا الشهر مفتحة فاسئلواالله ربّكم الا يغلقهاعَلَيكُم؛ اي مردم درهاي بهشت در اين ماه باز است، از خدا بخواهيد كه آن را بر روي شما نبندد.»

وی خاطرنشان کرد: آیة الله مجتهدی (ره) گفتند: «منظور از گشوده شدن درهای بهشت برای ما این است که خداوند ما را از گناهانی که در طول عمر خویش انجام داده ‌ایم، پاک سازد و حسنات و کارهای نیک ما را افزون سازد؛ چرا که تا انسان گنهکار باشد و از خیرات و حسنات به دور باشد، بهشت بر او حرام خواهد بود و تنها هنگامی درب‌ های بهشت روی او گشوده می‌ گردد که هیچ گناهی بر او نباشد.»

برخی از عوامل گشایش درهای بهشت :

استاد حوزه علمیه قم اضافه نمود: عواملی موجب گشایش درهای بهشت می گردد؛ که نخستین عامل، دوری از گناه است. در آیات و روایات اسلامی آمده است که «طریق الجنة ترک الذنوب»؛ راه بهشت با ترک گناه میسّر می‌ شود. اگر کسی می‌ خواهد واقعاً‌‌ وارد بهشت شود، راه حل آن ترک گناه است؛ و اگر کسی از گناه دوری نکند، طبعاً ابواب رحمت الهی را به روی خود باز نکرده است.

وی افزود: دومین عامل در گشایش درهای بهشت، دوری از غفلت است؛ چنانچه در متون دینی ما آمده است: «من کان فی الدنیا غافلاً و هو فی النار؛ هر کس در دنیا غافل شود، در آتش جهم خواهد بود.» بنابراین باید از غفلت، دوری جست تا بتوان ابواب جنان را باز کرد.

استاد ابراهیمی اظهار داشت: عامل سوم، سبقت در خیرات است. در روایات داریم که رسول اکرم (ص) فرمود: «مَنِ اشتاقَ الَی الجَنَّةِ سارَعَ فِی الخَیراتِ؛ «هر کس مشتاق بهشت است، برای انجام خوبی ها سبقت می گیرد» (بحارالأنوار، ج 77، ص 96)

وی خاطرنشان کرد: عامل چهارم در گشایش درهای بهشتی، پاکدامنی است. در روایتی نبوی (ص) می خوانیم: «یا مَعشَرَ شَبابِ قُرَیشٍ احفَظوا فُروجَکم، الا مَن حَفِظَ فَرجَهُ فَلَهُ الجَنَّةُ؛ ای جوانان قریش! پاکدامنی پیشه کنید. بدانید هر کس خود را در برابر شهوت حفظ کند، بهشت از آنِ اوست.» (المعجم الأوسط، ج 7، ص 61)

استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: بهشت با ویزای حضرت علی (ع) است؛ پيامبر اکرم (ص) فرمود: «إِنَّ حَلْقَةَ بَابِ اَلْجَنَّةِ مِنْ يَاقُوتَةٍ حَمْرَاءَ عَلَى صَفَائِحِ اَلذَّهَبِ فَإِذَا دُقَّتِ اَلْحَلْقَةُ عَلَى اَلصَّفْحَةِ طَنَّتْ وَ قَالَتْ يَا عَلِيُّ؛ بى ‌گمان حلقه درب بهشت از ياقوت سرخ بر صفحه‌اى از طلاست. هرگاه اين حلقه را بر در بكوبند، بانگ يا على طنين انداز می شود.» (سفينة البحار، ج 1، ص: 183)

وی افزود: آیت الله العظمی جوادی آملی مدّ ظلّه در کتاب اسرار العبادة آورده است که مرحوم علاّمه طباطبايي (ره) در شرح اين حديث و اينكه چرا صداي كوبه درب بهشت ياعلي است، گفتند: "مهمان وقتي به خانه ‏اي مي ‏رود، صاحب خانه را صدا مي ‏زند. اگر صاحبخانه نام معيني داشته باشد، مهمان همان نام معيّن را مي ‏برد. صاحب بهشت و مهماندار بهشت علي‏ بن ابي ‏طالب سلام ‏الله‏ عليه است. از اين ‏رو، صداي كوبه درب بهشت هم «ياعلي» است؛ چون هركس به بهشت مي‏ رود، در سايه هدايت و رهبري اين خاندان و مهمان اين خاندان است"