استاد محمد ابراهیم کفیل از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «محفوظات طلبه، اهمیت حفظ قرآن، روایات و ادعیه» پرداخت.
/270/260/23/
این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: طلبه حداقل به سه دلیل باید نسبت به حفظ منابع اولیه دین یعنی قرآن، روایات و ادعیه جدیت و اهتمام داشته باشد.
وی افزود: ابتدا به این جهت که شخصیت او بر اساس منابع اولیه شکل بگیرد و در برخورد با حوادث مختلف با عنایت به دستورات صریح دین فعل و انفعالات خود را تنظیم کند، جهت گیری نماید یا واکنش نشان دهد؛ مثلا در هنگام عصبانیت و تصمیم به سخنان ناشایست، کریمه «وَ قُلْ لِعِبادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ الشَّيْطانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوًّا مُبِينا» را به خاطر آورد و از کریمه «فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ لا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لا يُوقِنُون» مدد بگیرد.
استاد کفیل ابراز داشت: دلیل دوم برای لزوم توجه طلبه به حفظ قرآن، روایات و ادعیه، به خاطر آن است که افکارش، افکار قرآنی و دینی باشد؛ چرا که انسان در مقام فکر کردنريال از معلومات خود مدد می گیرد و محفوظات هر کس، بخش عمده معلومات اوست.
وی افزود: دلیل دیگر از آن روست که در مواجهه با سؤالات مختلف، به واسطه آمادگی و حضور ذهن از بیان پاسخ های سلیقه ای و احیانا غیر مطابق با شریعت مقدس اجتناب ورزد و مطابق با دین جواب دهد.
این استاد حوزه علمیه قم اظهار داشت: در برنامه درسی و دوره تحصیلی حوزههای علمیه کمتر بر محفوظات تأکید می شود و نوعا طلاب علوم دینی از این جهت ضعیفاند. در حالی که اگر طلبه بخشهایی از قرآن، روایات، ادعیه و منابع علمی خود را در یاد نداشته باشد، از طلبگی خود بهره نمیبرد و نمیتواند از علم خود استفاده کند. از این رو به نظر میرسد تأکید بر حفظ معارف دینی و به سینه سپردن آن باید در کنار فهم عمیق آن، به طلاب علوم دینی انتقال یابد.
وی اضافه نمود: برای تقویت حافظه باید از حافظه کار کشید. اساسا هر یک از ابعاد نفس با کار و تلاش تقویت میشود. اگر بخواهیم بازوی خود را تقویت کنیم باید آن را به کار گیریم. اگر بخواهیم دقت و تمرکز خود را بیفزاییم باید در برخورد با مسائل مختلف دقت و تمرکز بیشتری بورزیم. اگر بخواهیم خوش نویس شویم باید خوش بنویسیم. اگر بخواهیم ورزشکار شویم باید زیاد ورزش کنیم. حافظه را نیز با زیاد حفظ کردن می توان تقویت کرد. در مقابل اگر از حافظه خود کار نکشیم تنبل و معطل میماند و در مواقع نیاز همراهی نمیکند.