استاد محمد هادی جوادی آملی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به این موضوع پرداخت: «احترام به مسئول، اندازه دارد.» 

/270/260/22/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در حکمت 37 از حکمت های نهج البلاغه می خوانیم: «وَ قَالَ علیه السلام وَ قَدْ لَقِيَهُ عِنْدَ مَسِيرِهِ إِلَى الشَّامِ دَهَاقِينُ الْأَنْبَارِ فَتَرَجَّلُوا لَهُ‏ وَ اشْتَدُّوا بَيْنَ يَدَيْهِ‏ فَقَالَ‏ مَا هَذَا الَّذِي صَنَعْتُمُوهُ فَقَالُوا خُلُقٌ مِنَّا نُعَظِّمُ بِهِ أُمَرَاءَنَا فَقَالَ علیه السلام وَ اللَّهِ مَا يَنْتَفِعُ بِهَذَا أُمَرَاؤُكُمْ وَ إِنَّكُمْ لَتَشُقُّونَ‏ عَلَى أَنْفُسِكُمْ فِي دُنْيَاكُمْ وَ تَشْقَوْنَ‏ بِهِ فِي [أُخْرَاكُمْ‏] آخِرَتِكُمْ وَ مَا أَخْسَرَ الْمَشَقَّةَ وَرَاءَهَا الْعِقَابُ وَ أَرْبَحَ الدَّعَةَ مَعَهَا الْأَمَانُ مِنَ النَّار؛ و آن حضرت در وقت رفتن به شام كه كشاورزان شهر انبار با ديدن حضرت به نشانه احترام از اسب ها پياده شده و پيشاپيش آن بزرگوار دويدند، فرمود: اين چه عملى بود از شما سر زد؟! گفتند: برنامه‏اى است كه با آن سران خود را بزرگ مى‏شماريم. فرمود: به خدا قسم زمامداران شما از اين كار سود نمى‏ برند، و شما با اين عمل در دنيا به مشقت مى‏ افتيد، و در آخرت دچار بدبختى مى ‏شويد. و چه خسارتبار است مشقتى كه به دنبال آن كيفر الهى است، و چه سودمند است آسايشى كه به همراه آن ايمنى از آتش جهنّم است!»

وی افزود: حضرت امیر علیه السلام در اینجا با فرعونیت مبارزه می کند و سعی می نماید تا جهل مردم را برطرف نماید. ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ: «ﻭﷲ ﻣﺎ ﯾﻨﺘﻔﻊ ﺑﻬﺬﺍ ﺍﻣﺮﺍﺅﮐﻢ.» ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﯽﮔﯿﺮﻡ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺷﻤﺎ ﻫﯿﭻ ﻧﻔﻌﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻣﺮﺍﯼ ﺷﻤﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ. می بینیم که مراد، نفع اخروی است؛ و الا یک مسئول بدش نمی آید که به جایی که می رود، هزار نفر به دنبال او بروند. «ﻭ ﺍﻧّﮑﻢ ﻟﺘﺸﻘﻮﻥ ﺑﻪ ﻋﻠﯽ أﻧﻔﺴﮑﻢ ﻓﯽ ﺩﻧﯿﺎﮐﻢ.» ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ انجام می دهید، خودتان را به زحمت می اندازید. در صورتی که خداوند متعال انسان را تکریم کرده است.

استاد جوادی گیلانی در ادامه بیان کرد: در قرآن کریم می بینیم که خدای متعال در سوره مبارکه اسراء می فرماید: «وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَني‏ آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى‏ كَثيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضيلا» (اسراء: 70) چرا در مقابل یک مسئول بیش از اندازه احترام کنیم؟ مگر یک مسئول، کیست؟ باز اگر یکی از امامان معصوم علیهم السلام بود، جا داشت اگر تمام عالم به گرد او می گردیدند.

وی افزود: حضرت امیر علیه السلام در این کلام، ناظر به مقام امامت خود نیست؛ بلکه تذکر می دهند که رفتار مردم با یک مسئول عادی حکومتی چگونه باید باشد. اگر مقام امامت بود، باید تواضع داشت؛ چه اینکه همواره سلمان و ابوذر پیش حضرت امیر علیه السلام سر به زیر و تابع فرمان بودند. چه اینکه عده ای از اصحاب حضرت علیه السلام از اصحاب شرطه بودند؛ کسانی که شرط کردند هر جا حضرت امیر علیه السلام بفرماید، شمشیر بشکند؛ و در مقابل، حضرت امیر علیه السلام بهشت را برای آنها تضمین نماید. این افراد به خود، «اصحاب شرطه» می گفتند. و در امتداد همین بود که به امروز عرب ها به پلیس، شرطه می گویند.

استاد جوادی گیلانی خاطرنشان کرد: آنها که اینگونه پی امام بودند، نظر بر امامت حضرت داشتند؛ اما کسانی از مردم که آنگونه پی حضرت می دویدند، امام علی علیه السلام را به عنوان مسئول حکومتی احترام می کردند. چه اینکه اگر فردای آن روز، معاویه هم حاکم شود، همان گونه به دنبال او می دویدند. در مقابل این تفکر، حضرت امیر علیه السلام تأکید می کنند که عزت خود را حفظ کنید و در مقابل یک مسئول، ذلیل نشوید. چرا که یک مسئول خادم مردم است.