استاد اکبر خادم الذاکرین از اساتید حوزه علمیه قم و از مبلغین بین‌المللی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع‌رسانی نشست دوره‌ای اساتید به موضوع "فضیلت‌ها و معارف سوره مبارکه واقعه" پرداخت.

/270/260/22/

این استاد درس خارج حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: سوره مبارکه واقعه از جمله سوره‌های بسیار با فضیلت قرآن کریم است که در منابع روایی شیعه و سنی، تأکید فراوانی بر تلاوت آن شده است. این سوره مشتمل بر معارف عمیقی درباره قیامت، معاد، حساب و کتاب و جزای اعمال است.

وی تصریح کرد: مرحوم طبرسی در کتاب شریف مکارم الاخلاق از امام صادق(ع) روایت کرده‌اند که فرمودند: «کسی که هر شب جمعه سوره واقعه را بخواند، خداوند او را دوست بدارد و محبوب همه مردم کند و در دنیا هیچگاه فقر و نیازمندی و آفتی از آفات دنیا را نبیند و از رفقای امیرالمؤمنین(ع) خواهد بود.» همچنین شیخ صدوق در ثواب الاعمال و عقاب الاعمال با سند معتبر این روایت را نقل کرده‌اند.

استاد خادم الذاکرین در ادامه بیان کرد: در تفسیر مجمع البیان آمده است که عثمان بن عفان برای عیادت عبدالله بن مسعود - که در بستر بیماری بود - رفت. عثمان به او پیشنهاد کمک مالی از بیت‌المال داد، اما ابن مسعود پاسخ داد: «در زمانی که نیازمند بودم، کمکم نکردی و اکنون که نیازی ندارم، می‌خواهی کمک کنی!» وقتی عثمان اصرار کرد که این کمک را برای فرزندانت قبول کنی، ابن مسعود گفت: «آنها نیز نیازی ندارند؛ زیرا من به آنها سفارش کرده‌ام که سوره واقعه را بخوانند، چرا که از پیامبر اکرم(ص) شنیدم: هر کس هر شب سوره واقعه را بخواند، هرگز فقیر نشود.»

وی ابراز داشت: در تفسیر روح المعانی نیز روایات متعددی در فضیلت این سوره نقل شده است، از جمله اینکه پیامبر (ص) فرمودند: «سوره واقعه، سوره غنا و بی‌نیازی است؛ آن را بخوانید و به فرزندانتان بیاموزید.» همچنین در روایت دیگری آمده: «سوره واقعه را به زنانتان بیاموزید که آن سوره غنا و بی‌نیازی است.»

این استاد حوزه علمیه قم اظهار داشت: سوره واقعه با آیات تکان‌دهنده‌ای آغاز می‌شود: «إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ • لَیْسَ لِوَقْعَتِهَا کَاذِبَةٌ • خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ». منظور از «واقعه» در اینجا قیامت است. تعبیر «لَیْسَ لِوَقْعَتِهَا کَاذِبَةٌ» به این معناست که در وقوع این حادثه عظیم، هیچ شک و تردیدی نیست و همه حقانیت آن را با چشم خود خواهند دید.

وی تأکید کرد: آیه شریفه «خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ» اشاره به دگرگونی‌های عظیم قیامت دارد که اهل کفر و فسق را ذلیل و اهل تقوا و ایمان را عزیز و سربلند می‌کند. امام سجاد(ع) در تفسیر این آیات می‌فرمایند: «کسی که به عزای الهی تعزیت نکند و خود را برای قیامت آماده نسازد، جانش با حسرت از دنیا جدا می‌شود.»

استاد خادم الذاکرین خاطرنشان کرد: در ادامه سوره، به توصیف حوادث هولناک قیامت پرداخته شده است: «إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا • وَ بُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا • فَکَانَتْ هَبَاءً مُّنْبَثًّا». این آیات به روشنی بیان می‌کنند که زمین به شدت به لرزه درخواهد آمد و کوه‌ها مانند پنبه زده شده در هوا پراکنده خواهند شد.

وی افزود: در بخش پایانی سوره، مردم به سه دسته تقسیم می‌شوند: «أَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ» (اهل سعادت و نعمت)، «أَصْحَابُ الْمَشْئَمَةِ» (اهل شقاوت و عذاب) و «السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ • أُولَٰئِکَ الْمُقَرَّبُونَ» (پیشگامان و مقربان درگاه الهی). این سوره با معارف عمیق و بیان روشن حقایق قیامت، بصیرت‌بخش مؤمنان و هشداردهنده غافلان است. تلاوت مداوم این سوره - به ویژه در شب‌های جمعه - نه تنها موجب بی‌نیازی مادی می‌شود، بلکه روشنگر راه سعادت ابدی است.