استاد سید علی حسینی آملی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع‌رسانی نشست دوره‌ ای اساتید به موضوع امامت و ولایت امیرالمؤمنین (ع) پرداخت.

/270/260/23/

این استاد درس خارج حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: یکی از افتخارات شیعه این است که امام را در دو مقام می‌شناسد؛ مقام معنوی الهی و مقام مسئولیت اجتماعی و اداره جامعه. امامت به معنایی که حضرت ابراهیم (ع) خواستار آن شد "إنی جاعلک للناس إماما"، یک مقام الهی و فضیلت است، نه صرفاً یک مسئولیت اجرایی. این مقام، فراتر از جنسیت و مختص به انسانیت است.

استاد حسینی آملی در ادامه بیان کرد: متأسفانه در طول تاریخ، حتی در زمان حکومت ظاهری امیرالمؤمنین (ع)، مردم با ایشان مزاحمت کردند و آن حضرت را تنها گذاشتند. خطاب امام به برخی از همین مردم که در نماز جمعه حاضر می ‌شدند این بود: "یا اشباه الرجال و لا رجال"؛ ای نا‌مردان.

وی ابراز داشت: شیعه به امام معصوم اعتقاد دارد؛ کسی که از آغاز تولد تا پایان عمر، از هرگونه گناه و خطایی مصون است. این عصمت مطلق، شرط اطاعت مطلق از امام است. اگر امام معصوم نباشد، آیا باید از او اطاعت کرد که ممکن است به گناه برود، یا او را از منکر نهی کرد که باعث ناراحتی‌ اش شود؟

این استاد حوزه علمیه قم اظهار داشت: افتخار ما شیعیان این است که خداوند چنین امامی را به ما معرفی کرده است.دست ما در دست علی (ع) است تا ما را به مقصد نهایی و توحید کامل برساند.

وی تأکید کرد: در روز عید غدیر، بهترین شکرگزاری ما، شکر برای نعمت ولایت امیرالمؤمنین (ع) است. باید در سجده شکر بگوییم: "خدایا! تو را شکر که در زندگی‌، علی (ع) را به من دادی."

استاد حسینی آملی خاطرنشان کرد: مقصود نهایی، توحید است و نبوت مسیر آن. امامان معصوم (ع) راهنمایانی هستند که دست ما را می‌گیرند و تا مقصد همراهی می ‌کنند. کاش هیچ مسئولیت دیگری نداشتیم و تنها در روز عید غدیر،در سجده شکر برای این نعمت عظیم می ‌ماندیم. "شکراً لله شکراً لله".