اصرار بر گناه فسادی است که گناهان صغیره را تبدیل به گناهان کبیره می نماید.

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، استاد علی نظری منفرد در درس اخلاق ابراز داشت: در کتابهای فقهی شیعه، حدود پنجاه مورد به عنوان کبائر یا گناهان کبیره ذکر شده است. یکی از این موارد که گستره زیادی دارد، اصرار بر انجام گناه صغیره است.

این استاد حوزه در ادامه افزود: خداوند در قرآن کریم در سوره مبارکه آل عمران به این مورد اشاره دارد و می فرماید: «وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَلَمْ يُصِرُّواْ عَلَى مَا فَعَلُواْ وَهُمْ يَعْلَمُونَ» در این آیه مفهوم اصرار ذکر شده است. یک مسلمان اگر خدای ناکرده گناهی انجام داد نباید بر آن اصرار داشته باشد. این بحث در احادیث هم آمده است. حدیث شریفی داریم که حضرت رسول اکرم صلى الله عليه و آله می فرماید: «لا كبيرة مع الاستغفار، ولا صغيرة مع الإصرار». گناه صغیره با اصرار تبدیل به گناه کبیره می شود.

وی ادامه داد: در معنای اصرار بر گناه از نظر دانشمندان شیعه اختلاف وجود دارد و برای آن، سه نظر وجود دارد؛ نظر اول این است که اگر کسی خدای نکرده گناه کبیره ای کرد و دفعه بعد نیت انجام آن گناه را پیدا کرد، حتی اگر آن گناه را انجام نداد، این گناه کبیره محسوب می شود. قول دیگر این است که کسی یکبار گناهی را مرتکب شده ولو دفعه بعد نیت گناه هم نکرده باشد، اما همین که استغفار انجام نداده است، گناه کبیره است. قول سومی هم هست که می گوید اصرار مداومت بر انجام گناه است.

استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در پایان متذکر شد: همه ما باید از خداوند متعال بخواهیم که ما را در پرهیز از گناهان کبیره و صغیره کمک و هدایت نماید./250/32/20