استاد سید احمد رضوی، از اساتید حوزه علمیه قم و دانشگاه ادیان و مذاهب، در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع‌رسانی نشست دوره ‌ای اساتید، به تبیین ابعاد فلسفی، تاریخی، کلامی و جامعه ‌شناختی پدیده توهین به مقدسات، با محوریت فیلم موهن علیه پیامبر اعظم (ص) و مقایسه ‌ای ژرف نگر بین سیره پیامبران در قرآن کریم و کتاب مقدس پرداخت.

/270/260/21/

این استاد درس خارج حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو و با بیان اینکه اینگونه اهانت ‌ها ریشه در تحریفی عمیق در فهم قدسیت دارد، خاطرنشان کرد: این حادثه تلخ، تنها یک جرم رسانه ‌ای نیست، بلکه نشانه ‌ای از یک بیماری تمدنی است که در آن، قداست معنوی قربانی ابتذال فرهنگی و جاهلیت مدرن شده است. تسلیت ما به محضر حضرت بقیةالله الاعظم(عج) و تمامی امت اسلام، تنها یک واکنش عاطفی نیست، بلکه بیانیه‌ای است برای پایبندی ما به کرامت انبیا و حریم مقدسات. تاریخ نشان داده است که استکبار جهانی هرگاه از مواجهه فکری و منطقی با اسلام عزیز عاجز مانده، به سلاح ابتذال و توهین متوسل شده است.

وی با اشاره به سابقه تاریخی اینگونه اقدامات و تحلیل انگیزه‌های پشت پرده، تصریح کرد: اگر کارنامه استکبار را در چند دهه اخیر مرور کنیم، با الگویی تکراری مواجه می‌شویم: «سلمان رشدی» و هتک حرمت از طریق ادبیات، «کاریکاتورهای دانمارکی» و حمله از طریق طنز سیاه، «فیلم فتنه» در هلند با استفاده از رسانه تصویر، و اکنون این تولید جدید. این یک جنگ تمام‌عبره و کاملاً برنامه‌ریزی‌شده است که مرکزیت آن را جریان «صهیونیسم مسیحی افراطی» و «نو-evangelical ها» در آمریکا تشکیل می ‌دهند. هدف استراتژیک آنها، نه تنها آزار احساسات مسلمانان، که ایجاد مانع در مسیر گفتمان سازی تمدن نوین اسلامی و جلوگیری از گسترش شتابان اسلام در غرب، به ویژه در میان نخبگان و روشنفکران است. آنها می ‌خواهند اسلام را نه به عنوان یک دین منطقی و حکیمانه، بلکه به عنوان یک ایدئولوژی خشن و غیرقابل قبول معرفی کنند.

استاد دانشگاه ادیان و مذاهب با تشریح تفاوت‌های بنیادین در مبانی معرفت‌شناختی اسلام و مسیحیت تحریف‌شده در مورد مقوله نبوت، بیان کرد: برای درک ریشه این جسارت، باید به سراغ هسته مرکزی الهیات این جریان‌ها رفت. در الهیات برخی فرق مسیحی، مفهوم «گناه اولیه» (Original Sin) به گونه‌ ای تعبیر شده که حتی انبیا نیز به طور کامل از آن مبرا نیستند. از این رو، شما شاهد روایاتی در عهدعتیق هستید که حضرت نوح (ع) را در حال مستی نشان می‌ دهد، یا حضرت لوط (ع) را در شرابیی با دخترانش! و یا آن داستان مشهور و بسیار زننده درباره حضرت داوود (ع) و «بث­شبع» همسر «اوریا». این نگاه کاهش‌ گرایانه (Reductionist) به شخصیت پیامبران، در حقیقت، قداست را از انبیا سلب کرده و آنان را تا سطح انسان‌های عادی، با تمام ضعف‌ ها و خطاهایشان، تنزل می ‌دهد. وقتی در باور یک جریان، پیامبر حتی می‌ تواند مرتکب کبائر شود، طبیعی است که نسبت به پیامبر دیگر ادیان، که برایش چنین جایگاهی قائل نیستند، کوچک‌ترین حرمتی هم قائل نشوند.

وی با تأکید بر نقش کلیدی «عصمت» در نظام فکری شیعه و ارائه استدلال‌های مفصل عقلی و نقلی، ابراز داشت: مکتب تشیع، بر خلاف برخی دیگر از مذاهب اسلامی و با استناد به دلایل متقن عقلی و روایی، قائل به «عصمت مطلق» انبیا و ائمه(ع) است. دلیل عقلی آن بسیار روشن است: فلسفه بعثت انبیا، هدایت بشر به سوی کمال مطلق است. این هدف خطیر، مستلزم وجود یک الگوی کاملاً مطمئن و بی‌عیب و نقص است. اگر مردم حتی ۱٪ احتمال خطا، اشتباه، دروغ یا گناه در پیامبر بدهند، آن اعتماد مطلق و اطمینان لازم برای پیروی بی‌چون و چرا از او سلب می‌شود. این مانند بیماری است که به پزشک خود شک کند؛ آیا حاضر است درمان خود را به طور کامل به او بسپارد؟ خداوند حکیم، پیامبران را «اولوالأیدی و الأبصار» و «مصطفین الاخیار» قرار داده است تا حجت را بر همه تمام کند. این عصمت، شامل تمام دوران زندگی آنان، قبل و بعد از نبوت، در تمامی عرصه‌های علمی، عملی و اخلاقی می‌شود.

این استاد حوزه علمیه قم با ارائه نمونه‌های عینی از قرآن کریم و مقایسه آن با روایات کتاب مقدس، اظهار داشت: بیایید نگاه قرآن به حضرت داوود (ع) را ببینیم: «وَ اذْکُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَیْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ» (ص: ۱۷). او را بنده نیرومند و بسیار بازگشت‌ کننده به سوی ما می‌خواند. یا در جایی دیگر، او و سلیمان را داوری‌ کنندگانی می‌ داند که به داستان کشتزاران حکم کردند و ما شاهد حکمت و علم آنان هستیم (انبیاء: ۷۸-۷۹). این نگاه، کاملاً قدسی و احترام ‌آمیز است. در مقابل، در کتاب سموئیل، داستانی نقل می‌شود که چگونه داوود (ع) زن یکی از فرماندهانش را می‌بیند، با او مرتکب زنا می‌شود، و سپس برای پوشاندن کار خود، دستور می‌دهد شوهر آن زن را در خط مقدم جبهه طوری قرار دهند تا کشته شود! (سفر دوم سموئیل، فصل ۱۱).

استاد رضوی اظهار داشت: این دو نگاه، از زمین تا آسمان تفاوت دارند. ما قاطعانه معتقدیم این روایت، تحریف و افترایی بزرگ به یک پیامبر اولوالعزم است.

وی با تحلیل عکس‌العمل ائمه معصومین (ع) در برابر چنین روایات تحریف‌آمیزی، تأکید کرد: موضع اهل بیت (ع) در قبال اینگونه اسرائیلیات، بسیار روشن و قاطع بوده است. از امام رضا (ع) نقل شده که وقتی این داستان درباره حضرت داوود (ع) در محضر ایشان نقل شد، حضرت با ناراحتی فرمودند: «سبحان الله! آیا به پیامبر خدا چنین نسبتی داده می ‌شود؟!» و سپس به سجده افتادند و گفتند: «خدایا! ما از آنچه این یهود به پیامبرت نسبت می‌ دهند، به تو پناه می‌ بریم.» همچنین از امام صادق (ع) روایت شده که اگر کسی چنین نسبتی را به حضرت داوود (ع) باور داشته باشد، ما از او بیزاریم. این موضع‌ گیری شدید، نشان‌ دهنده عمق فاجعه‌ ای است که این تحریفات در باورهای دینی ایجاد می ‌کند.

استاد سید احمد رضوی در بخش دیگری از سخنان خود به پیامدهای اجتماعی و تمدنی این دو نگاه متفاوت پرداخت و خاطرنشان کرد: نگاه قرآن به پیامبران، جامعه ‌ای می‌ سازد که در آن، الگوها شخصیت ‌هایی کامل، حکیم و قابل اعتماد هستند. این نگاه، اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی را افزایش می ‌دهد. اما نگاه تحریف ‌شده کتاب مقدس، که پیامبران را با ضعف‌ های بشری نشان می‌ دهد، ناخودآگاه این پیام را منتقل می ‌کند که معیارهای اخلاقی می ‌توانند نسبی باشند و حتی بزرگان نیز از آن تخطی می ‌کنند. این امر می‌تواند به تضعیف بنیان‌های اخلاقی در یک تمدن بینجامد.

وی در پایان و با جمع‌بندی نهایی، یادآور شد: اقداماتی مانند ساخت این فیلم موهن، سه لایه تحلیل دارد:

یک: لایه سیاسی - استکباری: که هدفش مهار اسلام و ایجاد انشقاق بین ادیان است.

دو: لایه اعتقادی-تاریخی: که ریشه در تحریفات موجود در باورهای جریان‌ های افراطی درباره مفهوم نبوت و قداست دارد.

سه: لایه فرهنگی - رسانه‌ای: که در آن از ابزار هنر و رسانه برای جنگ نرم و تهی‌ سازی مفاهیم مقدس استفاده می ‌شود.

ما در برابر این پدیده شوم، تنها با محکومیت احساسی کار را به پایان نمی‌بریم، بلکه با روشنگری، تبیین حقایق ناب اسلامی و عرضه چهره واقعی پیامبر رحمت (ص) به جهانیان، این توطئه را خنثی خواهیم کرد. ما معتقدیم حقیقت همیشه پیروز است و این آتش‌های زودگذر، هرگز توانایی خاموش کردن خورشید فروزان اسلام را نخواهند داشت. ان‌شاءالله.