استاد سید احمد فاطمی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره‌ای اساتید به موضوع «تأملات تفسیری در سوره مبارکه فصلت و مسئولیت انسان در قبال اعمال» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد درس خارج حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: سوره مبارکه فصلت که از سوره‌های دارای سجده واجب است، عمدتاً درباره وحی الهی و کتاب آسمانی، یعنی خود قرآن مجید، به عنوان آخرین کتاب آسمانی نازل شده برای هدایت تمام بشریت سخن می‌گوید. آیات این سوره به زبان عربی روشن و بدون ابهام، راه هدایت را بیان می‌کند.

وی تصریح کرد: این کتاب نور و هدایت، انسان را به توحید، ایمان به نبوت، کتاب آسمانی و ایمان به سرنوشت نهایی که مسئله معاد و قیامت است، دعوت می‌کند. این اصول دین، محور اصلی مباحث این سوره مبارکه است.

استاد فاطمی در ادامه بیان کرد: انسان در برابر فکر، اعتقاد، اخلاق و اعمال خود مسئول است. باید بر اساس دلایل روشن، خود را در مسیر هدایت قرار دهیم، بیندیشیم، درست فکر کنیم، پایبند پذیرش سخن حق باشیم و اخلاق خود را رشد دهیم. این سه بعد (اعتقاد، اخلاق و عمل) باید لحظه به لحظه به سوی انسان کامل شدن حرکت کند.

وی ابراز داشت: این عالم هستی با همه شگفتی‌هایش، از آسمان‌ها و زمین و ستارگان تا وجود انسان، همه برای عبادت و ایمان به پدیدآورنده عالم هستی است. آیات قرآن مجید دعوت به فکر کردن و اندیشیدن می‌کند و حتی از مخالفان می‌خواهد که اگر راست می‌گویند، دلیل قانع‌کننده‌ای بیاورند.

این استاد حوزه علمیه قم اظهار داشت: در دادگاه عدل الهی، هیچ امکانی برای انکار وجود ندارد. در آنجا دیگر پارتی‌بازی، رشوه یا اشتباه قاضی معنا ندارد. آنجا دادگاهی است که خداوند شاهد آن دادگاه است. بر اساس آیات و روایات، تقریباً هفت شاهد برای اعمال ما در آن دادگاه الهی مطرح شده است.

وی تأکید کرد: اگر چنین شاهدان و مراقبانی داریم، باید هوشیار باشیم. از خداوند تبارک و تعالی در این شب‌های نورانی، ایمان صحیح مسئلت کنیم. اعتقاد پاک مسئلت کنیم. بگوییم: خدایا! قلب ما را مالاِء از ایمان و یقین با صداقت کن.

استاد سید احمد فاطمی خاطرنشان کرد: اولین و برترین شاهد، خود ذات پاک خداوند متعال است. فرشتگان الهی، پوست بدن انسان، زمین و زمان، همه و همه دارای درک و شعورند و در آن دادگاه گواهی خواهند داد. حتی اعمال انسان به صورتی تجسم می‌یابد که خودش نماینده عملکرد اوست.

وی یادآور شد: بنابراین، باید به معنای واقعی در محضر خدا عرض کنیم، توبه کنیم از بداخلاقی‌ها و بدرفتاری‌هایمان. اگر اخلاق خوبی داریم، شکرگزارش باشیم و از خدا عاقبت بخیری برای خودمان مسئلت کنیم. باید جدی اهل محاسبه باشیم: "حاسِبُوا أَنْفُسَکُمْ قَبْلَ أَنْ تُحاسَبُوا"؛ خودتان را محاسبه کنید قبل از آنکه دادگاه عدل الهی شما را محاسبه کند.