استاد سید موسی موسوی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «صله رحم، در آیات و روایات» پرداخت.

/270/260/22/

این خطیب حرم  حضرت معصومه (س) در ابتدای گفتگو اظهار داشت: در کلامی از خطبه های امام حسین (ع) می خوانیم: «... وَ إِنَّ أَوْصَلَ اَلنَّاسِ مَنْ وَصَلَ مَنْ قَطَعَهُ وَ اَلْأُصُولُ عَلَى مَغَارِسِهَا بِفُرُوعِهَا تَسْمُو ...؛ و بهترين فرد، در صله رحم، کسي است که نسبت به افرادي که با او قطع رابطه کردند، صله رحم نمايد؛ چرا که تنه درخت با رساندن غذا به شاخ و برگ خود به رشد مي رسد...»

وی افزود: صله رحم در قرآن کریم مورد توجه قرار گرفته است؛ در سوره مبارکه نساء می خوانیم: «و اعْبُدُوا اللّه َ وَ لا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْأً وَ بِالْوالِدَيْنِ اِحْسانا وَ بِذِى الْقُربى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ الْجارِ ذِى الْقُربى وَ الْجارِ الْجُنُبِ وَ الصّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَ ابْنِ السَّبيلِ وَ مَا مَلَـكَتْ اَيْمانُـكُمْ اِنَّ اللّه َ لا يُحِبُّ مَنْ كانَ مُخْتالاً فَخُورا؛ خدا را بپرستيد و هيچ چيز را شريك او قرار ندهيد! و به پدر و مادر خوبى كنيد و همچنين به خويشاوندان و يتيمان و مسكينان و همسايه نزديك و همسايه دور و دوست و هم نشين و در راه ماندگان و بردگان (خدمتكاران) خود، زيرا خداوند، كسى را كه متكبّر و فخرفروش است، دوست ندارد.» (سوره نساء، آيه ۳۶)

استاد سید موسی موسوی در ادامه بیان کرد: در روایت آمده است: «امام باقر (ع) فرمود: «صله‌ رحم، نفس را پاکیزه می ‌کند و موجب زیادی روزی می ‌شود.» در روایتی نبوی (ص) می خوانیم: «اَلصَّدَقَةُ عَلى وَجْهِها وَاصْطِناعُ الْمَعْروفِ وَ بِرُّ الْوالِدَيْنِ وَصِلَةُ الرَّحِم ِتُحَوِّلُ الشِّقاءَ سَعادَةً وَتَزيدُ فِى الْعُمْرِ وَ تَقى مَصارِعَ السُّوءِ؛ صدقه بجا، نيكوكارى، نيكى به پدر و مادر و صله رحم، بدبختى را به خوش بختى تبديل و عمر را زياد و از پيشامدهاى بد جلوگيرى مى كند.» در کلامی علوی (ع) آمده است: «صِلَةُ الرَّحِمِ توجِبُ الْمَحَبَّةَ وَتَكْبِتُ العَدُوَّ؛ صله رحم، محبّت آور است و دشمنى را از بين مى برد.»

وی اظهار داشت: امام صادق (ع) می فرماید: «صِلَةُ الاَرحامِ تُـزَ كّى الاَْعمالَ وَتُنْمى الاْموالَ وَ تَدْفَعُ الْبَلوى وَتُيَسِّرَالْحِسابَ وَتُنْسِئُ فِى الاْجَلِ؛ صله رحم، اعمال را پاكيزه، اموال را بسيار، بلا را برطرف و حساب (قيامت) را آسان مى كند و مرگ را به تأخير مى اندازد.» در روایتی نبوی (ص) می خوانیم: «مَنْ مَشى اِلى ذى قَرابَةٍ بِنَفْسِهِ وَ مالِهِ لِيَصِلَ رَحِمَهُ اَعْطاهُ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّاَجْرَ مِأَةِ شَهيدٍ؛ هر كس با جان و مال خود در راه صله رحم كوشش كند، خداوند عزّوجلّ پاداش يكصد شهيد به او مى دهد.»

این استاد حوزه علمیه قم ابراز داشت: مردى خدمت پیامبر اکرم (ص) آمد و عرض کرد: یا رسول الله! فامیل من تصمیم گرفته اند بر من حمله کنند و از من ببرند و دشنامم دهند، آیا من حق دارم آنها را ترک گویم ؟ فرمودند: در آن صورت خداوند همه شما را ترک مى کند. عرض کرد: پس چه کنم ؟ فرمودند: بپیوند با هر که از تو ببرد، و عطا کن به هر که محرومت کند، و در گذر از هر که به تو ستم نماید، زیرا چون چنین کنى ، خدا تو را بر آنها یارى دهد.

وی یادآور گردید: مرحوم محدث نوری نقل می کند که در بنى اسرائیل مردى صالح و شایسته بود. این مرد یک شب در خواب دید که به او مى گویند: خداوند عمر تو را در دو قسمت کرده است؛ مدت قسمت اول عمر تو این مقدار است و مدت قسمت دوم این مقدار، نصف عمرت را خداوند در رفاه و وسعت روزى قرار داده است و نصف دیگر را در مضیقه و تنگدستى کدام قسمت را اول مى خواهى؟ مرد گفت مرا زنى است صالح و شایسته. او شریک زندگى من است مرا مهلت دهید تا با او در این مورد مشورت کنم بعد بیائید تا شما را خبر دهم که کدام قسمت را اول مى خواهم وقتى که صبح کرد مرد به زنش گفت در خواب این چنین دیدم بعد از مشورت با زن ، او گفت: اى مرد برای نصف اول حالت وسعت مالى را انتخاب کن شاید خداوند به ما رحم کرد و نعمتش را به ما تمام کرد و ادامه داد. وقتى که شب دوم شد در خواب به او گفتند کدام قسمت را اول اختیار کردى مرد گفت قسمت رفاه و وسعت روزى را گفت قبول است نعمتهاى دنیا به او اقبال کرد و وسعت مال فراوان پیدا کرد وقتى که نعمت فراوان به دست آنها رسید. زنش به او گفت: اى مرد! از خویشاوندان و مستمندان صله مالى به جاى بیاور و به وضع آنها رسیدگى کن و به آنها احسان کن و همسایه ها و برادرانت را فراموش مکن وقتى که نصف اول عمرش به پایان رسید مرد همان کسى را که در خواب دیده بود رویت نمود و گفت این خیرات و احسانات شما، مورد قبول خداوند عالم قرار گرفت و خداوند عالم در تمام عمرت ، وسعت روزى ، و فراوانى نعمت را به تو مرحمت فرمود.