استاد اکبر صبرآمیز از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «مراتب امر به معروف و نهی از منکر» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در روایتی نبوی (ص) می خوانیم: «مَن رَأى مِنكُم مُنكَرا فَلْيُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ ، فإن لَم يَستَطِعْ فبِلِسانِهِ ، فإن لَم يَستَطِعْ فبِقَلبِهِ و ذلكَ أضعَفُ الإيمان؛ هر يك از شما منكرى را ديد بايد با دست خود آن را تغيير دهد. اگر نتوانست، با زبانش تغيير دهد (اعتراض كند) و باز اگر نتوانست، در قلبش آن را انكار كند و اين ضعيف ترين مرحله ايمان است.» (الترغيب و الترهيب : 3/223/1(

وی با بیان اینکه امر به معروف و نهی از منکر مراتبی دارد، اظهار داشت: نخستین مرتبه، انکار قلبی است. اگر فرد توانایی تغییر منکر با دست را ندارد، باید با زبان آن را انکار کند و اگر توانایی این کار را هم ندارد، حداقل باید در دلش آن را ناپسند بشمارد که ضعیف‌ترین درجه ایمان است.

استاد حوزه علمیه قم با اشاره به شرایط امر به معروف و نهی از منکر، افزود: شرط اول، شناخت معروف و منکر است تا عمل به عکس نشود و منکر را معروف و معروف را منکر نکنیم. احتمال تأثیر، عدم ترس از ضرر و قصد اخلاص از دیگر شروط این فریضه است.

استاد صبرآمیز با تأکید بر لزوم مراقبت از نیت در اعمال نیک، گفت: اعمال خیر باید تنها برای خدا و تقرب به درگاه الهی انجام شود، نه برای ریا یا غرور. حتی کارهای بزرگی مانند اختراع هم اگر برای خدا نباشد، ارزش اخروی ندارد.

وی در بخش دیگری از سخنان خود به بیان مراحل سیر و سلوک پرداخت و تصریح کرد: اولین مرحله، اسلام و تسلیم در ظاهر است. مرحله بعد، ایمان قلبی و سپس تقوای عملی است که به معنای انجام واجبات و ترک محرمات است. پس از آن، تقوای حضوری و حضور دائمی در محضر خداوند قرار دارد و بالاترین مرحله، خلوص و فنا در ذات الهی است.