فقها برای ارشاد مردم بروند نه هر کسی که چهار تا مسأله یاد گرفته است، رسالت و وظیفه تبلیغ در درجه اول بر عهده عالمانی است که توشه‌ای از علم دارند و اینها وظیفه دارند که مردم را ارشاد کنند.

استاد سید محمد مهدی احمدی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره‌ای اساتید، درباره تبلیغ حوزه‌های علمیه گفت: «وَ ما كانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ» منظور آیه شریفه این است که در هر زمانی یک عده ای باید بروند و تفقه و فهم در دین کنند، احکام دین را یاد بگیرند و این آموزش احکام دین موضوعیت ندارد بلکه طریقیت دارد برای انذار مردم که دنباله آیه دارد که «وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ» یعنی تعلیم و تعلّم وظیفه است برای اینکه انسان برود مردم را هدایت کند و ارشاد کند و مردم آنگاه که ارشاد شدند به دستورات عمل کنند و حجت برایشان تمام شود.

وی ادامه داد: ما از این آیه شریفه استفاده می‌کنیم که آمدن در حوزه‌های علمیه و درس خواندن یک وسیله است نه یک هدف اساسی یعنی موضوعیت ندارد بلکه طریقیت دارد، طبیعی است که اگر این مسئله است و اگر روح این تعلیم، تعلّم‌ها ارشاد، تربیت و هدایت مردم است خوب بار اصلی به دوش اساتید است.

استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم افزود: کسانی که اولاً بار علمی بیشتری دارند و بهتر می توانند احکام را برای مردم بیان کنند، از آیه استفاده می‌شود تفقه کنید و فقها برای ارشاد مردم بروند نه هر کسی چهار تا مسئله یاد گرفته است، پس معلوم می‌شود که در درجه اول رسالت و وظیفه بر عهده عالمانی هست که توشه‌ای از علم دارند و اینها وظیفه دارند که مردم را ارشاد کنند.

مبلّغ با سابقه حوزه علمیه خاطرنشان کرد: بنده خودم سابقاً که به روستاها می‌رفتم، می‌دیدم که سؤالاتی که مردم از مسائل شرعی می‌پرسند انسان باید کاملاً احاطه داشته باشد، یعنی باید یک عالم واقعی باشد تا بتواند پاسخگو باشد، در شهر مردم با روحانی زیاد کار ندارند یک منبری برود و نماز جماعتی بخواند، اما در روستاها مردم مسائل مختلفی دارند اگر کسی به تبلیغ در آنجا می‌رود به مسائل و احکام اشراف کامل نداشته باشد نمی‌تواند پاسخگو باشد، به نظر بنده کسی باید برای تبلیغ به مناطق دور دست برود که احاطه کامل داشته باشد، حتی بالاتر از رساله‌های عملیه یعنی گاهی مسائلی سؤال می‌کردند که در عروه و رساله نبود، در هر صورت تبلیغ یک رسالت و وظیفه برای همه و واجب است، منتهی واجب کفایی است و در درجه اول عالمانی هستند که احاطه کاملی به مسائل دینی دارند و می توانند مردم را ارشاد نمایند.

استاد احمدی در ادامه با بیان اینکه چه نکاتی باید بیشتر برای مردم گفته شود، اظهار داشت: به نظرم آنچه بیشتر احساس می‌شود در جامعه ضعف وجود دارد مسائل اعتقادی و اخلاقی است، یعنی هم بعد اعتقادی و هم بعد اخلاقی مردم ضعیف شده است، این ماهواره‌ها و تبلیغات سوء اعتقادات مردم را بسیار ضعیف کرده است گاهی وحی، گاهی نبوت و گاهی امامت زیر سؤال می‌رود، بالاخره دشمن بیکار ننشسته است، اعتقادات بشدت دارد زیر سؤال می رود، اعتقادات ریشه است وقتی ریشه زده شود یا زیر سؤال رود درخت هر چند تنومند باشد دوام نمی‌آورد و می‌خوابد، اعتقاد جوانان اگر سست شد دیگر نمی‌شود کاری کرد و طبعاً دارند اینکار را هم می‌کنند.

وی بیان کرد: به نظر بنده در بعد اعتقادی جوانها باید قوی شوند و باید در این موارد با آنها کار شود البته به سبک روز، نه با اصطلاحات خشک که در کتابهای ما وجود دارد و آن دیگر هنر منبری است که بتواند در جلساتی که هست عنوان کند و به صورت خیلی روان و ساده تبین کند اما در عین حال شبهات و اشکلاتی که در مسائل اعتقادی هست پاسخ دهد.

استاد حوزه علمیه قم اضافه کرد: مسئله دیگر مسائل اخلاقی است که آن هم خیلی اهمیت دارد، متأسفانه اخلاق در جامعه خیلی ضعیف شده است و البته در بعد عمل هم هست، عملاً بی تقوایی به چشم دیده می‌شود، گناه در جامعه گناه شمرده نمی‌شود، قبح گناه ریخته شده است، افراد خیلی راحت گناه می‌کنند، به هم تهمت می‌زنند، غیبت می‌کنند، به خصوص در مورد حق الناس که اصلاً دقت به این مسئله انجام نمی‌گیرد، خوب این مسائل در تبلیغ گفته شود بسیار خوب است و اینها مسائل اساسی است.

وی متذکر شد: به عقیده بنده روحانی مانند پزشک است یک پزشک نمی‌تواند برای هر بیمار یک نسخه بپیچد، باید در آن منطقه‌ای که می‌رود نگاه کند چه مسئله‌ای بیشتر مهم است، چه خلائی بیشتر است و سعی کند بر اساس مخاطبینی که دارد تبلیغ کند، به عنوان مثال برای مردم که منبر می‌رود یک سری مسائل کلی گفته شود و اگر بتواند برای جوانان جلسه جداگانه تشکیل دهد و برای آنان مسائل خاص تری را بگوید، متناسب با مخاطب منطقه که نیاز منطقه چیست و چه نکاتی بیشتر نیاز است مطرح شود.

وی اظهار کرد: البته مجالسی که به برکت اهل بیت علیهم السلام برگزار می‌شود فرصت خوبی است تا مسائل شرعی گفته شود چون برکت مجالس اهل بیت علیهم السلام همه را در کنار هم جمع می‌کند و باید از این فرصت استفاده کرد، تنها ذکر مصیبت کافی نیست بلکه باید احکام دین را هم گفت و آن چیزهایی که کمتر به گوش مردم خورده است را مطرح کرد، زندگی اهل بیت علیهم السلام دارای ابعاد گوناگون است بعد اخلاقی، بعد اعتقادی یک منبری باید از اینها، از این جمعیتی که به خاطر اهل بیت علیهم السلام دور هم جمع شده‌اند به نفع اسلام استفاده کند.

استاد احمدی در پایان توصیه‌هایی برای مبلغّان داشت و یاد‌آور شد: آقایان سعی کنند به هر کجا که تشریف می‌برند زی طلبگی خودشان را حفظ کنند، خیلی مهم است یک روحانی که وارد یک منطقه می‌شود، به عنوان یک الگو و پیام آور دین وارد می‌شود، بنابراین رعایت آداب طلبگی خیلی مهم است، بنده شنیده‌ام بعضی از طلبه‌ها حتی لباس ندارند و در منطقه که می‌روند تازه لباس می‌پوشند این صحیح نیست، در نشست و برخواست‌ها دقت کنند، گاهی اتفاق می‌افتد در یک منطقه چند روحانی هست نباید به رقابت با هم برخیزند این واقعاً زیبنده نیست، همه ما مبلّغ دین هستیم برای اسلام داریم تبلیغ می‌کنیم در اینجا رقیب معنا ندارد.

وی اضافه کرد: عمل ما بیش از گفته ما اثر بخش است، اگر ما بتوانیم با عمل‌مان یک اثری در جامعه بگذاریم اثرش بیشتر است تا با گفتار، مگر نه ده تا منبر بروید و بعد یک حرکت ناشایست انجام دهید همان حرکت را مردم نقل مجالس می‌کنند، پس در درجه اول زی طلبگی را رعایت کنند، دوم شئونات اجتماعی را رعایت کنند، سوم در خانه‌های مردم که به عنوان میزبان از روحانی پذیرایی می‌کنند که می‌روند، مراعات کنند عاداتی که در منزل خودشان دارند در آنجا انجام ندهند، حتی اگر اهل نماز شب نیستند در آنجا که می‌روند نماز شب بخوانند، به نماز اول وقت توجه داشته باشند، این ظواهر دین را انجام دهند چون اینها الگوی دیگران هستند./220/21/20