استاد محمد حسین ملک ‌زاده از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار نشست دوره ای اساتید، به موضوع «لزوم نگاهی دوباره به فتنه» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد درس خارج حوزه در ابتدای گفتگو با اشاره بر ضرورت درس‌آموزی از دلالت‌های اجتماعی حکمت‌های نهج‌البلاغه اظهار داشت: نهج‌البلاغه کتابی سیاسی و اجتماعی است و حکمت‌های آن سرشار از رهنمودهایی برای مواجهه با چالش‌های اجتماعی است.

استاد ملک زاده افزود: نخستین حکمت این کتاب ارزشمند می‌فرماید: «کن فی الفتنة کابن اللبون...». این تعبیر به معنای آن است که انسان در زمان فتنه و آشوب سیاسی-اجتماعی باید همچون بچه شتری باشد که نه پشتی برای سواری دارد و نه پستانی برای دوشیدن. این یعنی نباید امکان هیچ گونه بهره‌برداری و سوءاستفاده‌ای را به اطراف فتنه بدهیم؛ نه با سکون و نه با حرکت، نه با سکوت و نه با سخن گفتن.

وی با اشاره به مصادیق تاریخی فتنه، خاطرنشان کرد: تشخیص فتنه واقعی نیازمند معیار است. اگر وحدت و نظام حاکم، حول محور حق، حقیقت و مصلحت امت شکل گرفته باشد، هر اقدام تفرقه‌انگیز و خرابکارانه علیه آن، فتنه است. اما اقدام علیه نظامی که بر پایه ظلم و انحراف بنا شده، نه تنها فتنه نیست، بلکه در شرایط خود، عمل به یک واجب شرعی و مصداق امر به معروف و نهی از منکر است.

استاد حوزه علمیه قم تأکید کرد: فلسفه سیاسی اسلام، وحدت حول حق و خیر را می‌ستاید، نه صرف «وحدت» به هر قیمت. بنابراین، موضع‌گیری در فتنه‌ها باید بر اساس این اصل مهم باشد که جانب حق را حفظ کنیم و اجازه ندهیم هیچ جناحی از موضع، سکوت یا حرکت ما سوءاستفاده سیاسی کند.