استاد علیرضا سلیمانی امیری، از اساتید سطوح عالی حوزه علمیه قم و مدیر مدرسه امام محمدباقر (ع)، در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع‌رسانی نشست دوره‌ای اساتید، به تبیین ابعاد علمی و اخلاقی شخصیت آیت‌الله العظمی سید موسی شبیری زنجانی مدّ ظلّه پرداخت.

/270/260/22/

این استاد حوزه علمیه قم در آغاز با اشاره به سابقه طولانی آشنایی و تلمذ نزد این مرجع تقلید جهان تشیع، خاطرنشان کرد: بنده از سال‌های ابتدای طلبگی (دهه ۵۰ شمسی) با ایشان آشنا شدم و بیش از یک دهه، نزدیک به دو دهه، توفیق شاگردی در درس ایشان را داشتم. همچنین بیش از ده سال است که در مدرسه ایشان (مدرسه امام محمدباقر علیه‌السلام) به عنوان مدیر ثبت، در خدمت طلاب هستم.

ویژگی‌های شاخص شخصیتی آیت‌الله شبیری زنجانی از نگاه یک شاگرد قدیمی

استاد سلیمانی امیری در تشریح ویژگی‌های این مرجع عالیقدر مدّ ظلّه، به چند محور کلیدی اشاره کرد.

۱.  دعوت به خدا، نه به خود:

استاد سلیمانی امیری تأکید کرد: یکی از عمیق‌ترین ویژگی‌هایی که در طول این سال‌ها درک کردم، این بود که ایشان هرگز دعوت به خود نمی ‌کرد. شما با نزدیک شدن به ایشان، احساس نمی‌ کردید که دعوت به مرید شدن می‌شوید. این بسیار مهم بود. کار ایشان، همان‌گونه که در زیارت جامعه درباره ائمه اطهار (ع) می ‌خوانیم «تدعون الی الله» است؛ دعوت به سوی خدا. این برای کسی که می‌خواهد الگوی عملی داشته باشد، بسیار قابل توجه است.

۲.  آزاداندیشی و عدم اسارت در اقوال مشهور:

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم به آزادگی علمی آیت‌ الله العظمی شبیری زنجانی مدّ ظلّه اشاره و خاطرنشان کرد: ایشان از کسانی هستند که در اظهارنظرهای علمی، مقهور شهرت نمی شوند. یعنی می ‌دانستند قول مشهور چیست، اما اسیر آن نیستند. به راحتی و بر اساس قواعد، منابع و ادله، نقد می‌ کردند و اگر قول دیگری را قوی‌تر می‌دیدند، آن را بیان می ‌داشتند. این آزادی و حریت و اسیر شخص یا مکتب خاصی نبودن، مسئله بسیار بسیار مهمی است. در عین حال، ایشان تتبع گسترده‌ای داشتند، اما تتبع‌شان به معنای تقلید کورکورانه نبود.

۳. وحدت قول و عمل؛ الگویی برای تربیت فرزندان صالح:

استاد سلیمانی امیری با اشاره به موفقیت ‌های تربیتی آیت ‌الله شبیری زنجانی مدّ ظلّه در پرورش فرزندان عالم و صالح، به نکته‌ای ظریف اشاره کرد: از یکی از دامادهای ایشان پرسیدم که چه رازی در تربیت این فرزندان وجود دارد؟ ایشان گفتند: «بچه‌ها در قول و عمل، تناقضی در پدر ندیدند.» در سخن به گونه‌ای، در عمل به گونه‌ای دیگر نبود. این عدم دو گانگی، یک سرمشق و الگوی عجیب و اساسی است که نشان می‌ دهد حرف ایشان امری ریشه ‌دار است.

۴.  تمحض و تمرکز عمیق علمی:

وی به خاطره ای از مسئول دفتر آیت ‌الله العظمی شبیری زنجانی مدّ ظلّه اشاره کرد که گویای بی توجهی ایشان به مسائل حاشیه ‌ای و تمرکز بر اصل بود: زمانی که پس از ارتحال برخی مراجع، مراجعات به دفتر ایشان افزایش یافت، ایشان فرمودند به مردم بگویید بروند جای دیگر. گفتن و شنیدن این حرف سخت است، اما باورش سخت‌تر. برای ایشان مسئله، گسترش دفتر یا تعداد مقلدین نبود. آنچه مهم بود، درک اصول، رسیدن به قلّه فهم و انجام تکلیف بود. این تمحض، اصلی است پابرجا در تاریخ بشر. ایشان تمحض عجیبی داشتند.

۵. عمق نگاه و بلندای اندیشه در مباحث علمی و اخلاقی:

این شاگرد آیت ‌الله شبیری زنجانی مدّ ظلّه با اشاره به فضای جلسات غیررسمی ایشان افزود: حتی در جلساتی که بعد از نماز مغرب در دفتر تشکیل می‌شد، بحث‌ها سطحی و معمولی نبود. مباحث مطرح‌شده، بررسی نکات علمی، شخصیتی و دیانت بزرگان معاصر و سابق بود. زندگی ایشان با این نگاه سپری شد. با این باور عمر را گذراندند.

حجاب معاصرت و ضرورت الگوگیری از مفاخر همعصر

استاد سلیمانی امیری در پایان با اشاره به «حجاب معاصرت» هشدار داد: گاهی به خاطر هم‌عصری و هم‌زمانی، از شخصیت‌های بزرگی که در کنارمان هستند، غافل می‌مانیم. بعدها تازه بیدار می‌شویم که فلانی چنین جایگاهی داشت. چرا توجه نکردیم؟ چرا استفاده نکردیم؟ چرا ارتباط برقرار نکردیم؟ امیدواریم ما و همه طلاب بتوانیم از وجود چنین شخصیت‌هایی استفاده بیشتری ببریم