دسته ای از مفسران احسان به والدین را از نوع احسان عملی دانسته اند که با توجه به آیه «وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ» این احتمال قوی تر می شود. 

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، استاد محمد نظری منفرد در درس اخلاق ابراز داشت: خداوند در آیه هشتاد و سوم سوره مبارکه بقره می فرماید:« وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ لاَ تَعْبُدُونَ إِلاَّ اللّهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَقُولُواْ لِلنَّاسِ حُسْنًا وَأَقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَآتُواْ الزَّكَاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلاَّ قَلِيلًا مِّنكُمْ وَأَنتُم مِّعْرِضُونَ »

این استاد حوزه بیان کرد: در مورد میثاقی که در این آیه شریفه ذکر شده است، مفسران، دیدگاههای مختلفی را ذکر کرده اند، احتمال اول این است که این میثاق قولی بوده و خداوند از بنی اسرائیل تعهد گرفته بود که شما را نجات دادم و شما مرا پرستش کنید. احتمال دیگر می گوید که این میثاق قولی نیست، بلکه عقلی است. یعنی اگر آنها به عقل خود رجوع کنند، دیگر فرعون پرستی یا بت پرستی نمی کنند. مثل آیه شریفه «وإِذ أَخذ ربّك من بني‌ءَادم من ظهورهم ذريّتهم و أَشهدهم علي أَنفسهم أَلست بربّكم قالوا بلي» در احتمال سوم گفته شده است که انبیاء بنی اسرائیل از آنها تعهد گرفته اند.

به دنبال این میثاق، از احسان به والدین صحبت می شود. در قرآن مجید گاهی کلیاتی بیان می شود و مصادیق به خود انسان واگذار می گردد. در مورد احسان، برخی مفسران قائل به احسان قولی بوده اند. برخی دیگر گفته اند که روح ما متوجه آنها باشد و به آنها توجه داشته باشد. اما دسته دیگری از مفسران این احسان را از نوع احسان عملی دانسته اند. با توجه به آیه «وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ » این احتمال قوی تر می شود./250/22/20