آیت الله العظمی مکارم شیرازی:

تربیت فرزندان باید آمیخته با محبت باشد تا موثر واقع شود

این که پدران و مادران نمی فهمند و قدیمی هستند و متعلق به زمان های گذشته هستند و چیزی از دنیای امروز سر در نمی آورند و این حرف ها، حرف های مسموم، دروغین و زیانباری است.

 

 

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره‌ای اساتید، حضرت آیت الله ناصر مکارم شیرازی امروز چهارشنبه در مسجد اعظم قم درس اخلاق خود را به بحث پیرامون حدیثی از امام علی علیه السلام به این شرح قرار دادند:

 

 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

امروز روز اول ماه شعبان است ماه پیغمبر اکرم محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم، ماه رجب ماه ولایت، ماه شعبان ماه نبوت و ماه رمضان ماه خداست. ان شاءالله در این ماه عزیز  آمادگی برای استغفار در ماه رمضان ایجاد شود. در این ماه عزیز ایام مبارکی هست، سوم، چهارم و پنجم ماه و مخصوصاً نیمه ماه که میلاد مبارک حضرت ولی عصر امام زمان ارواحنا له الفدا هست امیدوارم بتوانیم با خود سازی با استغفار با توجه به درگاه خداوند آنچه را که برای ماه مبارک لازم است برای خودمان فراهم کنیم.

 

حدیث اخلاقی ما هم حدیث اخلاقی دیگری از امام حسن عسکری سلام الله علیه است. فرمود:«جُرْأَةُ الْوَلَدِ عَلَى وَالِدِهِ فِي صِغَرِهِ تَدْعُوا إِلَى الْعُقُوقِ فِي كِبَرِه‏» یعنی جسور شدن کودک در برابر پدرش در کوچکی سبب نافرمانی او در بزرگی می شود در واقع یکی از نکات تربیتی فرزند در این روایت بیان شده است.

 

ما می دانیم که اسلام برای فرزند اهمیت زیادی قائل شده است هم قرآن مجید و هم روایت، در سوره لقمان فصولی هست که درباره تربیت فرزند است که قرآن کریم از زبان لقمان حکیم بیان کرده است که از اصول اساسی و اصول مهم تربیتی است بنابراین تمام جزئیات را در نظر دارد از جمله این نکته است که اگر بچه را در کودکی جسورش کنی و بیش از اندازه به وی دامنه بدهی سبب می شود در بزرگی نسبت به پدر و مادرش نافرمان شود، دیگر سخنی از پدر را نمی پذیرد و این نکته مهمی است.

 

در این جا چند مطلب است که باید به آنها اشاره کنم اول این است که پدر و مادر علاقه به فرزند دارند و اما این علاقه باید علاقه حقیقی باشد نه علاقه کاذب. یک محبت واقعی داریم یک محبت دروغین محبت دروغین این است که اجازه دهیم بچه هرکاری بکند گاهی حرف های زشت می زند پدر و مادر می گویند بلبل زبانی می کند، دیدم پدر و مادری را که هر کار خلافی بچه شان انجام می دهد آن را توجیه می کنند این محبت را ما اسمش را می گذاریم محبت دروغین، اما محبت راستین محبتی است که خیر و صلاح این فرزند را برای امروز و آینده در نظر بگیرد گاهی ممکن است فرزند از یک مساله تربیتی ناراحت شود اما مثل داروی تلخی است که طبیب می دهد و باعث بهبودی و نجات از بیماری می شود بنابراین باید محبت ها محبت راستین باشد نه محبت دروغین و کاذب که در این روایت اشاره می کند اگر کودک جرات پیدا کند اگر جسور شود پایه تربیتی کودک در بزرگی خراب می شود، نافرمان می شود و بی احترامی به پدر و مادر را می بینیم یعنی به دست خودم این سرمایه مهم الهی را تباه کردم این مساله یعنی تفاوت این دو محبت مساله مهمی است که در امور تربیتی فرزند رعایت شود.

 

اما مساله مهم دیگری که درباره آنها هست این است که در زمان ما مقدار زیادی تبلغات مسموم و بدآموزی درباره فرزندان هست گاهی می گویند پدران و مادران شما قدیمی هستند، خبر از وضع روز ندارند، متعلق به گذشه اند، چیزی نمی دانند، جوان شما می فهمی همه چیز به دست شما است آنها مال آن دوره هستند، در این موارد تحقیر پدران و مادران با الفاظ و تعبیرات و بد وجود دارد و بچه را نسبت به پدران و مادران بی اعتماد می کند. حال یا دستی پشت این تبلیغات هست یا بر اثر نادانی و بی اطلاعی افراد است. ما دیده ایم که پسران و دختران وقتی از پدر مادر جدا می شوند راه هایی می روندکه غالباً پشیمان می شوند، نامه شان به دست ما می آید ما رفتیم و بی اعتماد به پدر و مادر فلان ازدواج را کردیم و الان شش ماه است شش سال است من را رها کرده است و رفته است بعد می گوید من چنینم، چنانم من دارای تحصیلات عالیه هستم و ... خیلی هاشان پشیمان می شوند نامه می نویسند و راه حل می خواهند که خودشان را از شر ازدواج بی حساب و کتاب و بدون مصلحت نجات بدهند. 

 

جدا کردن فرزندان از پدران و مادران به زیان هردو است تنها به زیان پدر و مادر نیست به زیان فرزندان هم هست پدر و مادر با سواد، بی سواد ولی دارای تجربه هست تجربه ای که این جوان ندارد دختر یا پسر ندارد در باغ سبزی می بیند دو تا جمله عاشقانه می شنود اسیر می شود، بعداً می بینیم چه چیزهای خلافی به وجود می آید بنابراین ما باید بین پدران و مادران و فرزندان جوش بدهیم اینها را به هم خوشبین کنیم، هم پدران و مادران به فرزندان و هم فرزندان را به پدران و مادران. این که اینها نمی فهمند و قدیمی هستند و متعلق به زمان های گذشته هستند و چیزی از دنیای امروز سر در نمی آورند و این حرف ها، حرف های مسمومی است، حرفهای دروغینی است حرف های زیانباری است.

 

نکته سوم این است که تربیت باید آمیخته با محبت باشد بسیار هستند پدران و مادرانی که با خشونت فرزندانشان را تربیت می کنند و این نتیجه منفی و عکس می دهد از اصول تربیتی نباید جدا شد اما با محبت، توام با محبت اگر با محبت باشد مطمئن باشید که موثر واقع می شود اینکه که در کلمات لقمان یا بنیّ، یا بنیّ تکرار می شود خودِ این تعبیر «فرزندم» معنایش اظهار محبت است، عزیزم، فرزندم، اینها همه نشانه های محبت است تربیت باید با محبت توام باشد بارها سوال می کنند آیا تنبیه کردن کودکان چه در مدرسه چه در خانه برای مسائل تربیتی خوب است یا بد؟ ما می گوییم حتی الامکان تنبیه نباشد یک موارد خاص استثنایی باشد ولی اساس باید اساس محبت باشد ان شاءالله این سه نکته ای که در ذیل روایت عرض کردم هم خودمان نسبت به خانواده مان و هم دیگران نسبت به خانواده هایشان فراموش نشود./240/32/20

 

 

چ, 02/30/1394 - 15:43

دیدگاه جدیدی بگذارید