چه اثری بالاتر از این که تمام اعمال، افکار و گفتار منبعث از عقل و دین باشد. جامعه آرمانی که انسان منتظر آن است در اثر روزه واقعی حاصل خواهد.

استاد اسماعیل احمدی منش در گفت وگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: عظمت ماه رمضان و برخی از فضایلی که این ماه دارد و در ماه های دیگر نیست یکی از مباحثی است که مربوط به ماه شریف رمضان می باشد. نکته اول این که ماه مبارک رمضان تنها ماهی است که اسمش در قرآن آمده. در آیه 185 سوره بقره آمده «شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن» کلمه شهر در این آیه شریفه به اسم شریف رمضان اضافه شده است.

وی خاطرنشان کرد: همان طوری که در بعضی از روایات آمده رمضان یکی از اسم های خداوند متعال می باشد پس «شهر رمضان» اضافه ماه است به یکی از نام های خداوند. بنابراین ماه، ماهِ خداست. در وجه تسمیه گفتند رمضان از ماده رمض آمده که به معنای سوزاندن و از بین بردن است. آن حرارت شدید وجه تناسب این نام با اعمال بندگان این است که خداوند در این ماه شریف گناهان بندگان را از بین می برد و آنها را پاک و مطهر می کند.

استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم افزود: در یکی از خطبه هایی که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم قبل از ماه رمضان خواندند که آخرین خطبه ماه شعبان هست می فرمایند «قد اقبل الیکم شهر الله» به تحقیق ماه خدا به شما رو کرده است یعنی اضافه در هر دو جا اضافه تشریفی است شهر الله و شهر رمضان. اضافه تشریفی جایی است که می خواهند عظمت و شرافت یک چیزی را بیان کنند مثل «ان طهرا بیتی» خانه من. می دانیم که در عربی یاء متکلم نشان می دهد که خانه، خانه خداست این اضافه نشان دهنده شرافت و عظمت بیت الله است. «وادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی» اضافه عباد به یا و اضافه جنت به یا اضافه تشریفی است شرافت این بندگان و شرافت بهشت را می خواهد برساند.

استاد احمدی منش در ادامه گفت: لذا در این جا هم که شهر رمضان که اضافه به خودش کرده عظمت این ماه را می شود برداشت کرد. دومین عظمتی که این ماه دارد ماه نزول قرآن است. البته در بعضی روایات آمده که ماه نزول تورات و انجیل هم هست در سوره بقره همان آیه 185 «شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن» ماه رمضان ماهی است که قرآن در آن نازل شده و بعد خصوصیات قرآن را بیان می کند اما این که در کدام شب از این ماه قرآن نازل شده در سوره مبارکه دخان می فرماید «انا انزلناه فی لیله مبارکه انا کنا منزلین» ما قرآن را در شبی مبارک نازل کردیم. نمی فرماید که چه شبی است. می فرماید شبی مبارک هست.

وی ابراز داشت: در سوره مبارکه قدر در آیه اول می فرماید ما قرآن را در شب قدر نازل کردیم معلوم می شود نزول قرآن در ماه مبارک رمضان و در شب قدر است. در عظمت این شب می فرماید «خیر من الف شهر». یکی دیگر از عظمت های ماه مبارک رمضان این است که ماه صیام می باشد. روزه از بزرگترین عبادات اسلامی است.

این استاد حوزه های علمیه گفت: امام صادق علیه السلام می فرماید: «بنی الاسلام علی الخمس» اسلام بر پنج پایه اساسی استوار است. اسلام را به ساختمانی تشبیه می کند که استعاره خیلی زیبایی است. اسلام پنج پایه دارد. یک پایه اساسی اسلام نماز، پایه دیگر زکات و واجبات مالی، پایه دیگر حج و پایه دیگر صوم است و یکی از مهمترین پایه هایش ولایت اهل بیت علیهم السلام می باشد. مشخص است هر کدام از پایه ها متزلزل شود، ساختمان هم فرو می ریزد. انگار ساختمانی که یکی از پایه هایش نباشد دیگر ساختمان نیست. این استعاره خیلی زیبایی که در جان این پنج اصل خوابیده خیلی زیبا عظمت این پنج اصل را بیان می کند.

استاد احمدی منش تاکید کرد: در فضایلی که در مورد روزه وارد شده روایت های مختلفی داریم که نشان دهنده عظمت این عبادت می باشد. آیه ای که صوم را واجب کرده می فرماید «لعلکم تتقون» اثر روزه این می باشد که امید است شما متقی شوید. ما می دانیم که ماحصل تقوا این است که انسان صاحب اختیار بر غرایض و اعمال و افکار خود می شود. اگر تقوا به حد عالی برسد چه اثری بالاتر از این که تمام اعمال، افکار و گفتار منبعث از عقل و دین باشد. همان جامعه آرمانی که انسان منتظر آن است در اثر روزه این جامعه آرمانی حاصل خواهد اگر واقعی باشد.

وی در پایان ابراز داشت: خداوند در حدیث قدسی می فرماید: «الصوم لی و انا اجزی به» روزه مال من است و من اجر آن را می دهم. اگر مجهول هم بخوانیم «انا اجزی به» من خودم پاداش آن هستم. بعضی از مفسران گفتند که چرا خداوند فرموده روز مال خود من است. چون روزه تنها عبادتی است که تا انسان او را اظهار نکند پوشیده است برخلاف دیگر عبادات که دیگران او را می بینند و این ممکن است موجب ریا در آن عبادت شود. از خدای متعال می خواهیم که ما را از روزه داران واقعی قرار دهد و اثری که بر روزه واقعی می آید که تقوا است شامل ما شود./260/22/20