حضرت آیت الله جوادی آملی:

غدیر فقط جشن نیست بلکه رسالت و وظیفه‌ای بزرگ است/ کسی به جای نگار مکتب نرفته می‌نشیند که مکتب نرفته، آموخته باشد

ممکن نیست مساله مبعث شناخته شود مگر بعد از توحید و همچنین ممکن نیست غدیر شناخته شود مگر بعد از مبعث.

 

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، بعد قرائت آیاتی از قرآن، حضرت آیت الله عبدالله جوادی آملی امروز در ادامه درس اخلاق خود که پنج شنبه ها بعد از نماز ظهر و عصر در بنیاد علوم وحیانی اسراء برگزار می شود، بیانات زیر را ایراد نمودند:

 

این عید بزرگ غدیر را به همه علاقه مندان قرآن و عترت و شما بزرگواران تبریک و تهنیت عرض می نماییم و حادثه منا را تعزیت عرض می کنیم و علو درجات را برای درگذشتگان در این حادثه از خدای سبحان مسالت می کنیم و اجر صابران را برای تمام بازماندگان درخواست داریم و از سخنان بلند واثر گذار مقام معظم رهبری که توانست مسیر حادثه را دگرگون کند سپاسگذاری می کنیم به نحوی که حکام عربستان مجبور شدند به عرض ایشان تعزیت و تسلیت ابلاغ کنند و متعهد شدند که همه جان باختگان را شناسایی کنند و محترمانه به اوطانشان برگردانند. امیدواریم این قدرت نظام الهی همچنان محفوظ بماند.

 

جریان غدیر یک رسالت دارد که بیان الهی است و یک وظیفه ای هم برعهده ما می گذارد، ما که خود را نائبان و یا شاگردان یا پیروان آن ذوات قدسی می دانیم، راه آنها را باید ادامه دهیم. یک مقداری از راه آنها مشخص است که شامل تقوا و ایمان و اخلاق خوب می شود اما آن راههای خصوصی که از حوزویان و دانشگاهیان انتظار می رود این است که حرف آنها را بفهمد که می گویند شما از این راه بروید. آدم خوب زیاد است، آدم هم فراوان است و هم ارزان. اما آدم درست کردن کارآسانی نیست. فرمود که ما نیامده ایم که گنجها و معدن های زمین را در بیاوریم، این کار آسانی است که شما هم با چند سال درس خواندن معدن شناس می شوید. ما آمده ایم که معدن درون انسانیت انسان را شناسایی کنیم و آن را نه مثل معدن شناسی استخراج کنیم بلکه مثل کشاورزی بپرورانیم و شکوفا کنیم و میوه اش را از درون دل اینها در بیاوریم و به جامعه عرضه کنیم تا بفهمند که چقدر شیرین است. این عبارت «و یثیروا لهم دفائن العقول» در خطبه اول نهج البلاغه حضرت امیر علیه السلام آمده است و معرفی کرده است که کار انبیا چست.

 

فرق است بین کسی که معدن استخراج می کند و آن را از دل خاک در می آورد و کسی که کشاورزی می کند و از دل خاک می پروراند و یک بذر را هفتاد برابر و هفتصد برابر می کند. آن کشاورز مرده را زنده می کند اما این  معدن شناس که نمی تواند مرده را زنده کند. یک کشاورز مجرای خالقیت ذات اقدس اله است. حرث، کندن زمین و کاشتن بذر است، اما اینکه بذر را زندگی بدهد و به او ریشه و شاخه بدهد به آن می گویند زرع و نه حرث. این آیه شریفه که می فرماید: «أفرأيتم ما تحرثون أأنتم تزرعونه أم نحن الزارعون» همین است انبیا آمدند تا گذشته از حرث، زرع هم بکنند. آمدند تا مرده را هم زنده کنند .این تعبیر در قرآن مجید که می فرماید:« يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ» در همین مورد است. عالمان دین مردم را زنده می کنند یعنی آن حیات معنوی را به جامعه منتقل می کنند. پس اینکه وجود مبارک حضرت امیر سلام الله علیه، انبیا را معرفی کرد و بعد فرمود: «إنّما الأئمّةُ قُوّامُ اللّهِ على خَلْقِهِ» امامان و رهبران دینی که معصومند قائمان و قیمان دین الهی اند و بعد هم فرمود که شاگردان آنها هم راه آنها را طی می کنند یعنی تمام تلاش و کوشش عالمان دین این است که جامعه را زنده کنند، جامعه زنده نه شرقی است و نه غربی، بلکه جامعه زنده قرآنی است و روایی. بنابراین غدیر فقط یک جشن نیست، بلکه رسالت و وظیفه ای بزرگ نیز هست.

 

ظاهرا خداوند برای اینکه به چیزی اهمیت دهد، نام خود را کنار نام او و نام او را کنار نام خود ذکر می کند. مثل اینکه فرمود احترام پدر و مادر خیلی لازم است «أن اشكر لي ولوالديك» برای اینکه پدر و مادر مجرای فیض فاعلیت اند و گرامیداشت پدر و مادر کنار گرامیداشت ذات اقدس اله است. بخش دیگر در مورد رعایت عاطفی ارحام و ایتام است که می فرماید: «واتقوا الله الذي تساءلون به والأرحام» رعایت ارحام و ایتام مانند رعایت تقوای الهی است. اینها یک بخش از آیات است که از نظر لفظی کنار هم قرار گرفته اند برای اهتمام به آن چیزی که کنار نام خداوند ذکر شده است. اما گاهی از این بالاتر است، ذات اقدس اله به وسیله عالم دینی و استاد و معلم جامعه را زنده می کند و حیات معنوی می بخشد.

 

این بیان معنوی ذات اقدس اله را نگاه کنید که فرمود هر کس پیامبر را اطاعت کرد، من را اطاعت کرده است «من يطع الرسول فقد اطاع الله» پس اطاعت رسول می شود اطاعت خداوند. وجود مبارک رسول الله صلی الله و علیه و آله و سلم نیز همین را در مورد حضرت امیر علیه السلام به کار برد و فرمود: « من کنت مولاه فهذا علی مولاه » اطاعت از علی علیه السلام اطاعت از من است.

 

دعاها همه مقدس اند و محترم اما دعای عالمانه و محققانه که هم  ثواب می آورد و هم ثواب دارد دعایی است که زراره از امام صادق روایت می کند: «اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی نَفْسَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی نَفْسَکَ لَمْ أَعْرِفْ رَسُولَکَ‏، اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی رَسُولَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی رَسُولَکَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَکَ‏، اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی حُجَّتَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی حُجَّتَکَ ضَلَلْتُ عَنْ دِینِی» زراره وقتی از امام صادق می پرسد که در زمان غیبت چه کنم، حضرت می فرمایند که این دعا را بخوان. فرق ذاتی غدیر و سقیفه این است که آیا رهبر مردم وکیل مردم است و یا جانشین پیغمبر. اگر رهبر مردم جانشین پیغمبر است، پیغمبر وکیل مردم است و یا خلیفة الله است. تا توحید مشخص نشود، وحی و نبوت مشخص نمی شود چون این خلیفه خداوند است و امامت خلافت رسالت است و تا رسالت مشخص نشود، امامت هم مشخص نمی شود.

 

عناصر سه گانه ای برای امامان ذکر کرده اند عنصر اول این است که اینها نیاز به درس خواندن ندارند، اینها نگاران مکتب نرفته اند. کسی به جای نگار مکتب نرفته می نشیند که مکتب نرفته آموخته باشد. دوم اینکه اینها با همت کارمی کنند، اگر چیزی را خواستند حاصل است برای اینکه اینها خلیفة الله اند، مگر الله تعالی با حرکت کار می کند؟ بیان نورانی حضرت امیر می فرماید: «فاعل لا بالحركة» و در بیان دیگری می فرماید: «انما قوله فعله لا بنداء یسمع و لا صوت یقرء». این خصیصه دوم انسان کامل است که با اراده کارمی کند. سومین خصیصه این است که انسان کامل چشم برزخی دارد و درون و بیرون را می بیند. این سه عنصر محوری ویژگی های امام است.
 

اگر کسی الله را شناخت رسول الله را می شناسد و اگر کسی رسول الله را بشناسد، ولی الله را خواهد شناخت. آن طوری که خداوند هست که نمی توان او را شناخت، آن جور که ما هستیم باید او را بشناسیم. ممکن نیست کسی مساله مبعث را بشناسد مگر بعد از توحید و همچنین ممکن نیست کسی غدیر را بشناسد مگر بعد از مبعث./250/31/20

 

پ, 07/09/1394 - 17:47

دیدگاه جدیدی بگذارید