استاد معدنی:

کسی که علم و عمل و تعلم و تعلیمش برای خدا باشد، نه در این دنیا بلکه در آن دنیا هم بزرگ می شود

آفت برای خدا نبودن علم گریبان گیر انسان می شود و او را از آن غرض اعلایی که دارد دور می کند اگر طلبه ای به خاطر مادیات تمحضش از بین برود و از حیث معنا و معنویت هم علمش برای خدا نباشد، رشته و شیرازه کار از هم گسسته می شود و غرض مطلوب از تحصیل علم حاصل نمی شود.

 

استاد رضا معدنی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: طلاب برای هر درسی باید پنج مرحله را که نوشتن و پیش مطالعه کردن قبل از کلاس درس، در کلاس درس هم خوب گوش کردن و دوباره مطالعه کردن و سپس مباحثه کردن است را انجام دهند. این پنج مرحله سبب می شود این الفاظ و اصطلاحات ظاهری به صورت صحیحی در حافظه بماند. «ره چنان رو که رهروان رفتند» و این راه همان طریقی است که بزرگان به ما آموختند و ما یاد گرفتیم.

 

وی در ادامه سخنانش بیان داشت: عمده ترین کار، فکرکردن بر روی مطالب است، به نظرم این مطلب بر روی سنگ قبر آیت الله تبریزی نوشته شده است که ما در نجف یک صفحه جواهر که می خواندیم، ده ساعت بر روی آن فکر می کردیم. بزرگان حوزه این گونه تحصیل علم می کردند که الحمدلله مثمر ثمر هم شده است. شرط دیگر توسل به ائمه علیهم السلام و تقوی است که اکسیر علم آموزی هستند.

 

استاد حوزه علمیه قم گفت: به مضمون این روایت با چشم پوشی از صحت سندش: «جعل العلم فی الغربه و الجوع» یا آن روایتی که شش چیز را در شش چیز قرار دادیم و مردم آنها در چیز دیگر می جویند و نمی یابند. یکی از آن شش چیز این است که انسان دنبال این تعینات نباشد، بله در حد کفاف و معونه که یک طلبه باید آبرویش حفظ شود و دست خود را مقابل دیگران دراز نکند، خوب است که تلاش برای امرار معاش داشته باشد ولی اگر خیلی این طرف و آن طرف بزند، اگر هدف طلبه متمحض شدن در درس باشد این آفت علم است.

 

وی در انتهای سخنانش خاطرنشان کرد: آفت دیگر علم این است که هدف از درس خواندن خدایی نباشد. مرحوم صاحب معالم در مقدمه معالم این روایت را آورده است: «من تعلّم و عمل‏ و علّم‏ لله‏ دعي في ملكوت السماوات عظيما» کسی که علم و عمل و تعلم و تعلیمش برای خدا باشد، نه در این دنیا بلکه در آن دنیا هم بزرگ می شود. آفت برای خدا نبودن علم گریبان گیر انسان می شود و او را از آن غرض اعلایی که دارد دور می کند. اگر طلبه ای به خاطر مادیات تمحضش از بین برود و از حیث معنا و معنویت هم علمش برای خدا نباشد، رشته و شیرازه کار از هم گسسته می شود و غرض مطلوب از تحصیل علم حاصل نمی شود./260/22/20

 

ش, 08/30/1394 - 21:31

دیدگاه جدیدی بگذارید