متأسفانه یک چیزی به صورت غلط مشهور در اذهان خیلی از طلبه ها جا گرفته و آن این است که ما داخل حوزه نیامدیم تا مجتهد شویم و همه که قرار نیست مجتهد شوند.

استاد حمید رضا آلوستانی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید درباره آسیب ها و مشکلات حوزه و طلاب گفت: در سالهای اخیر نمی شود گفت خود این ویژگی های دروس آزاد یک آسیب هایی را به همراه نداشته باشد، مشکلاتی که الان هست به خاطر وضعیت اقتصادی و معیشتی است که برای طلاب پیش آمده است.

استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم ادامه داد: اهداف کاذبی که برای طلاب پیش آمده است و شاید به خاطر بعضی از ازدواج های ناموفقی باشد که برخی از طلبه ها دارند یعنی همان جنبه هم کفو بودن را رعایت نکردند لذا باعث می شود که طلبه ها هم آرام آرام از این دو مقوله فاصله بگیرند چون هدف طلبه با آن هدف استاد سازگاری ندارد.

وی در رابطه با اهداف برخی برای ورود به حوزه خاطرنشان کرد: چندی قبل یک طلبه ای که پایه سه بود پیش بنده آمد و گفت: «استاد من به انگیزه اینکه قاضی بشوم آمدم حوزه چند سال دیگر می توانم قاضی بشوم؟» هدفش این بوده است یا اینکه طلبه آمده و می گوید قرار نیست که همه مجتهد شوند. متأسفانه یک چیزی به صورت غلط مشهور در اذهان خیلی از طلبه ها جا گرفته و آن این است که ما داخل حوزه نیامدیم تا مجتهد شویم و همه که قرار نیست مجتهد شوند لذا ما شش سال، هفت سال خواندیم حالا می‌خواهیم مثلا به عقیدتی نیروی انتظامی یا ارگان هایی که هست برویم.

استاد حوزه علمیه اظهار داشت: لذا این نرسیدن به وضعیت معیشت طلاب و هم خوانی نداشتن بعضی از خانواده ها با وضعیت طلبه باعث می شود که طلبه آرام آرام احساس کند که نکند مسیر من اشتباه است، نکند من مسیری که مردم جامعه دارند پیش می‌روند را ندارم و مسیر من اشتباه است.

وی اضافه کرد: برخی از طلبه ها هستند که برای مشورت گرفتن می آیند و می گویند که مثلا آن سالی که من وارد حوزه شدم با پسرخاله ام هم درس و هم رده بودیم اما او رفته چهار سال در دانشگاه حقوق خوانده و الان وکیل شده است، بهترین خانه و ویلا را دارد، بهترین ماشین را دارد ولی من الان در پردیسان یک آپارتمان هفتاد متری دارم و ماهی فلان مقدار ناچیز شهریه می گیرم و چقدر قسط می دهم و همیشه نیز مشکلات مالی شدید دارم پس راه من مسیر درستی نبوده است.

استاد آلوستانی متذکر شد: دروس باید تقویت شود البته باید برای دروس آزاد برنامه ریزی هم بشود یعنی اگر طلبه ها تا پایه سه برای ادبیات تحت برنامه باشند و همه همتشان نیز همین باشد که واقعا ادبیات را خوب بخوانند و بعد لمعه و حتی اصول مظفر هم به صورت آزاد در بیاید آن وقت دیگر هر کسی داعیه تدریس را ندارد به عنوان مثال بنده وقتی درس آزاد می گویم طلبه من را محک می زند و می بیند که آیا من به درد تدریس این درس می خورم یا نمی خورم لذا به اختیار خودش می تواند من را انتخاب کند یا نکند.

وی اضافه کرد: طلبه در مدارس نهایتا بین دو یا سه استاد می تواند انتخاب کند و به ناچار باید یکی از اینها را انتخاب کند حالا اگر آن استادی که برای آن درس گذاشته شده است توانایی تدریس آن درس را نداشته باشد طلبه آرام آرام نسبت به آن روند تحصیلی دلسرد می شود و این نه فقط نسبت به آن استاد و همان درس است بلکه در راهی که انتخاب کرده است نیز تأثیر می گذارد و آرام آرام آن حالت بی سوادی که حضرت آیت الله جوادی آملی در همایش تفسیر گفتند پیش می آید.

استاد سطح عالی حوزه ادامه داد: در همایش تفسیر یک مطلبی پیش آمده بود که ایشان در صحبتشان گفتند که چرا بیسوادی را در حوزه ترویج می کنید یکی از آقایان یک لغتی را به کار برده بودند که ایشان گفتند درست لغت این است از شما انتظار بیشتری است، شما اساتید حوزه باید حواستان باشد که بیسوادی در حوزه ترویج پیدا نکند لذا مزیت دروس آزاد این است که آن کسی که کرسی تدریس را به دست می گیرد باید خودش هم توانایی تدریس را داشته باشد، توانایی جذب طلبه را برای آمدن در آن درس داشته باشد اما در دروس تحت برنامه این گونه نیست در خیلی از مدارس حتی گاهی پیش می آید که برای یک درس دو استاد هم نیست و فقط یک استاد هست مثلا یک استاد است که مغنی می گوید، یک استاد است که سیوطی می گوید و طلبه مجبور است که در کلاس این استاد شرکت کند./220/22/20