22 بهمن یک حرکت عمومی در سراسر کشور علیه پایگاههای نظامی امریکا بود شاه نبود، کشوری نبود، هر چه بود مستشار امریکایی بود شاه آن زمان مثل همین پادشاهان عرب این زمان بود، اصلا اختیاری از خود نداشت کما اینکه الان ندارند.

استاد سید عبدالامیر علم الهدی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: بیست و دوم بهمن فجر دولت بقی] الله الاعظم روحی له الفدا بود و به درستی اسمش را دهه فجر گذاشته اند. گرچه در تفاسیر آمده است که «والفجر» به معنای  قسم به صبح دولت مهدی علیه السلام است، اما نظام جمهوری اسلامی طلیعه فجر دولت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف خواهد بود. بر اساس آنچه که از خاطرات سال 57 در ذهنم مانده است تمام آن اتفاقات را که اتفاق افتاد در سرودی که در روز 22 بهمن خوانده شد متبلور می بینم.  یادم می آید که زمانی که مرحوم  امام از هواپیما وارد سالن استقبال شدند همه سرود «دیو چو بیرون رود فرشته درآید» را خواندند. همه تاریخ انقلاب در این جمله خلاصه می شود.

این استاد حوزه ادامه داد: دیوی که سایه شاه و سایه امریکا و در اصل سایه تمام دولت های غربی بر این مملکت بود به برکت حرکت حکیمانه امام خمینی قدس الله نفسه الزکیه از کشور بیرون رفت. دولت شاه غوغایی است از جنایت. روحیات مرحوم امام قدس الله سره الشریف دارای شان بسیار بلند و حکیمانه ای بود که ایشان نمی توانستند تحقیر دولت های خارجی نسبت به ایران را تحمل کنند. اگر بخواهیم در مورد تحقیر صحبت کنیم همین اندازه بدانید که یک دیپلمه امریکایی در زمان پهلوی پالایشگاه نفت آبادان را مدیریت می کرد. شاید جوانان امروزی ما از این قضایا خبر نداشته باشند. این فرد از ما سه گونه حقوق می گرفت اول حق مدیریت خودش را داشت و دوم به ازای هر گره دریایی 5 الی 10 دلار اضافه حقوق می گرفت و سوم حق توحش می گرفت. این حق توحش ملت ایران را تحقیر می کرد. تنها این نبود شصت هزار مستشار امریکایی از ملت ایران حقوق و حق توحش می گرفتند.

وقتی امام رضوان الله تعالی علیه به فرودگاه تشریف آوردند همه سرود «دیو چو بیرون رود فرشته درآید» را می خواندند و به آن اعتقاد داشتند. کسانی که الان به امریکایی ها لبخند می زنند و با این حرکات امیدوار می شوند، اشتباه می کنند. اینها نمی دانند که امام چه کار بزرگی انجام دادند و سایه شوم غربی ها را از سر این مردم برداشتند و ما چه عظمتی پیدا کردیم.

وی افزود: من که از شب برای استقبال راه افتاده بودم نتوانستم تا به میدان آزادی برسم چه برسد که کسی به خود سالن فرودگاه و بهشت زهرا سلام الله علیها برسد. عکسهایی که ما از جوانی مان در آن صحنه ها داریم و در آن صحنه بودیم نشان می دهد که جمعیت غوغا است و وضعی است که وصفش به زبان نمی آید. 12 بهمن ورودیه امام رحمت الله علیه به کشور است.

استاد حوزه علمیه قم گفت: ایشان با آن عظمت به کشور آمدند و به بهشت زهرا سلام الله علیها تشریف بردند و در آنجا سخنرانی بسیار جانانه ای کردند و آن سخنرانی بسیار کارگر افتاد و بسیار موثر واقع شد. از آنجا ایشان به خیابان ایران تشریف آوردند و از قضا منزل ما هم در تهران در همان خیابان بود و نزدیک همین مدرسه علوی بود. از دو سه روز قبل مرحوم شهید بهشتی و مرحوم شهید قدوسی و شهید باهنر و جمعی از شاگردان امام رضوان الله تعالی علیه در مدرسه علوی جلسات خصوصی با مرحوم شهید مطهری در مورد چگونگی استقبال از مرحوم امام داشتند.  اما ظاهرا برخی از امور از وضع عادی خارج می شود و صورتی غیرعادی پیدا می کند که معلوم می شود که دست صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف در کار است.

این استاد حوزه ادامه داد: سخنرانی امام رضوان الله تعالی علیه که در بهشت زهرا به پایان رسید با همان هلیکوپتر برگشتند و از آنجا سوار یک ماشین معمولی شدند و به سمت خیابان ایران آمدند.  منتها آن راننده نمی دانستند که باید مرحوم  امام را به کجا ببرند. امام رحمت الله علیه فقط همراه با مرحوم آقای اشراقی بودند و چون نماز ظهر و عصرشان را نخوانده بودند، در منزلی را می زنند و می گویند که ما می خواهیم در اینجا نماز بخوانیم. نمازشان را می خوانند و بعد اطلاع می دهند که ما اینجا هستیم و حال آنکه یاران امام رحمت الله علیه دلواپس شده بودند که ایشان به کجا رفتند.

استاد علم الهدی گفت: صحنه های انقلاب صحنه های پرشوری بود. از یک طرف تهدیدهای دولت بختیار خیلی شدید بود و احتمال می دادند که مرحوم  امام را بربایند و آسیبی به ایشان بزنند، لکن بحمد الله و المنه وجود ایشان با صحت و سلامتی و عافیت به میان شاگردانشان وارد شدند. ایشان تا روز 22 بهمن در محل مدرسه علوی یا مدرسه رفاه محل ملاقات و سکنی داشتند. مرحوم حاج علی اکبر معلم که از رفقای خاص الخاص امام رحمت الله علیه و اهل باطن و ارتباطات معنوی بود و مرحوم  امام خیلی به ایشان علاقه مند بود ایشان در سن جوانی به مرحوم  امام انگشتر عقیقی داده بود که خاصیت آن سلطنت و سیطره بود و از پیش گفته بود که شما به قدرت می رسید. به مجرد ورود اما به تهران فرموده بودند که حاج علی اکبر را پیدا کنید. حاج علی اکبر در زمره شاگردان مرحوم شاه ابادی و همدرسی امام رضوان الله تعالی علیه بوده است. مرحوم شاه آبادی هم از اولیاء الله بود و باطن معنوی ایشان غوغایی بوده است، مرحوم معلم از مرحوم شاه آبادی و مرحوم زرآبادی و شیخ مجتبی قزوینی خیلی نکته داشت. از جمله ایشان دایره عقیقی داشت و عقیقی هم به مرحوم  امام داده بود که در دست مبارک مرحوم  امام هم در عکسها موجود است و خاصیت آن هم پیروزی بود. حاج علی اکبر را در دامغان پیدا می کنند. خود حاج علی اکبر برای من نقل کرد که من 22 بهمن در مدرسه علوی بودم، وقتی اعلام حکومت نظامی شد، امام رحمت الله علیه به من فرمودند که حاج علی اکبر چه کنیم؟ گفتم دستور بدهید که همه به بیرون بیایند. امام هم همین دستور را داده بودند و حکومت نظامی شکسته شد.

وی در ادامه سخنانش بیان داشت: من که آن زمان طلبه جوانی بودم، به سمت نیروی هوایی حرکت کردم. مردم کلانتری ها را یکی یکی می گرفتند و از جمله قسمتی از نیروی هوایی گرفته شد. به مناسبت فتح نیروی هوایی در آن خیایان اسم آن را به پیروزی تغییر داده اند. پیروزی مردم بر نیروی هوایی و رسیدن اسلحه به دست مردم  خیلی مهم بود. همچنین خود همافران و ارتشیان فرزندان همین ملت بودند و این ملت جدای از ارتش و ارتش هم جدای از ملت نبود. اگر بعد از 38 سال از انقلاب ارتش ما پابرجا است به این دلیل است که اینها فرزندان امام رضوان الله تعالی علیه بودند و خودشان را در زمره مردم می دانستند و الان هم همینطور است. خودشان در اسلحه خانه ها را شکافتند و همین باعث شد تا از همین جا مراکز نظامی دولت شاهنشاهی شکسته شد و موجب پیروزی شد.

وی ابراز داشت: زمانی که در مدرسه علوی خدمت جناب امامی کاشانی رسیدم ایشان به ما گفتند که خودت را به کاخ سعد آباد برسان . گفتم چطور؟ گفتند ما دشمنان زیرکی هم داریم می ترسم که آنجا را غارت کنند. آن دشمنان زیرک همین مجاهدین خلق بودند. اینها زلفشان با زلف غربی ها گره خورده بود. به ظاهر خودشان را مجاهد معرفی می کردند اما در باطن اینطور نبودند. امام رحمت الله علیه اینها را خوب شناخته بود کما اینکه الان هم می بینید که با امریکایی ها همدست هستند. آنها از بدو شروع اعلان مخالفت خود را کرده بودند و لهذا وقتی وارد کاخ شدیم دیدیم که آنها ماشین هایی را از اسلحه های آنتیک شاه بار می زدند و جلوی آن گرفته شد و از آنها پس گرفتیم.

وی در پایان بیان کرد: خیلی صحنه های عجیب و به یادمانی و تاریخی را در آن زمان دیدیم. 22 بهمن یک حرکت عمومی در سراسر کشور علیه پایگاههای نظامی امریکا بود. شاه نبود، کشوری نبود، هر چه بود مستشار امریکایی بود. شاه آن زمان مثل همین پادشاهان عرب این زمان بود، اصلا اختیاری از خود نداشت کما اینکه الان ندارند. مردم به رهبری امام قدس الله سره الشریف کشور را از چنگ امریکا بیرون کشیدند. باید مردم را روشن کنیم باید همه هوشیار و بیدار باشند و رهبری الان همان رهبری است و ایده همان ایده است و درایت همان درایت است. همه ما باید مطیع رهبری باشیم و کشور را همچنان حفظ کنیم./250/21/20   210