بازتاب این مبارزات در جامعه این بود که به حضرت گفتند که اگر شما در خانه می نشستی، قیام نمی کردی، خطبه نمی خواندی و از حضرت علی علیه السلام دفاع نمی کردی نه کسی در خانه ات را آتش می زد و نه کسی فرزندت را شهید می کرد.

استاد عبدالرضا محمودی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: دورانی که حضرت زهرا سلام الله علیها بعد از رحلت نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم حیات داشتند بسیار کوتاه بوده است؛ آن چیزی که در تاریخ درباره این دوران آمده است، همچنین اشعاری که حضرت زهرا علیها السلام بعد از رحلت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم قرائت کردند نشان می دهد که این دوران، دوران مبارزات سیاسی حضرت با خلفا بوده است.

وی افزود: محور اصلی مبارزات حضرت زهرا سلام الله علیها دفاع از ولایت امیرالمومنین علی علیه السلام بوده است، قالب اصلی این مبارزات در صورت هایی است که حضرت توان ابراز آنها را داشت مثل گریه حضرت زهرا سلام الله علیها، در اشعار هم آمده است «صبت علي مصائب لو أنها صبت على الأيام صرن لياليا» یا «ما زالت بعد ابیها معصبة الراس، باکیة العین» همه اینها نشان می دهد که حضرت زهرا سلام الله علیها بعد از رحلت پیغمبر اکرم مدام در حال گریه بود اما این گریه حضرت برای ابراز مخالفت بود یعنی راهی بود که ایشان می توانستند از لحاظ سیاسی مخالفت خودشان را اعلام کنند.

وی ادامه داد: روایت خیلی زیبایی را حضرت زهرا سلام الله علیها از پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نقل می کند که می فرمایند من از خود پیغمبر شنیدم که فرمود: «اذا ظهرت البدع فی امتی فالیظهر العالم علمه» وقتی بدعت ها در جامعه آشکار شد عالم باید نسبت به این بدعت ها، علم خودش را آشکار کند و بدعت ها را برای مردم بیان کند بنابراین یکی از ابعاد گریه های حضرت برای این بود که نشان دهد که حق امیرالمومنین علی علیه السلام ضایع شده است؛ آن انحراف و بدعت که در جامعه به وجود آمده است هم غصب ولایت و خلافت امیرالمومنین علیه السلام است و چه بدعتی از این بالاتر که امیرالمومنین علیه السلام که خلیفه بر حق پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم بود باید خانه نشین شود.

استاد حوزه علمیه قم گفت: این بعدی است که در زندگی حضرت زهرا سلام الله علیها موج می زند و همه مبارزات سیاسی حضرت به مخالفت با این بدعت برمی گردد. بازتاب این مبارزات در جامعه این بود که به حضرت گفتند که اگر شما در خانه می نشستی، قیام نمی کردی، خطبه نمی خواندی و از حضرت علی علیه السلام دفاع نمی کردی نه کسی در خانه ات را آتش می زد و نه کسی فرزندت را شهید می کرد. همه این مصائب به خاطر اظهار و اثبات و دفاع از ولایت امیرالمومنین علی علیه السلام بود که باعث به شهادت رسیدن حضرت در این راه شد.

وی در انتهای سخنانش بیان داشت: حضرت زهرا سلام الله علیها همه هستی خودشان را برای دفاع از ولایت امیرالمومنین علیه السلام فدا کردند. وقتی در قبرستان بقیع بیت الاحزان حضرت را خراب کردند حضرت به کنار قبر عمویش حمزه می رفتند و در آن جا برای نشان دادن مخالفت با دستگاه حاکم گریه می کردند؛ در این جا روایتی داریم که وقتی محمود بن لبید به کنار حضرت زهرا سلام الله علیها آمد حضرت را گریان دید، عرض کرد که چرا این قدر گریه می کنید اگر واقعا امیرالمومنین خلیفه بر حق پیغمبر بود؛ چرا پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به ظاهر و صریحا این مطلب را اعلام نکردند، در آن جا حضرت می فرمایند: «أنسیتم یوم غدیر» آیا روز غدیر را فراموش کردید چه روایتی و چه داستانی صریح تر و آشکارتر از غدیر خم که پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم امیرالمومنین علیه السلام را به عنوان ولی بعد از خود معرفی کرد./260/22/20