نگاه مردم نسبت به علما هم همین گونه است؛ مردم اول به اخلاق علمای دینی نگاه می کنند و سپس به علمیتشان؛ یعنی آن چیزی که برای مردم در درجه اول اهمیت دارد، اخلاق است و همین اخلاق است که بر مردم اثر می گذارد و حتی بالاتر از علم اخلاق می تواند تاثیر گذار باشد.

استاد سید علیرضا موسوی جوردی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: از آن جهت که جایگاه حوزه در جامعه ما همانند جایگاه انبیا و ائمه علیهم السلام بین امتشان است یعنی همان طور که وظیفه این بزرگواران تبلیغ شریعت و معارف دین و احکام به مردم بوده است؛ همین رسالت را حوزه هم بر عهده دارد به همین خاطر باید آن ویژگی هایی که در انبیا و در اهل بیت علیهم السلام شاخص بوده است، الگوی عملی علمای دینی قرار گیرد.

وی افزود: از مهم ترین ویژگی های انبیا و اهل بیت علیهم السلام اخلاق وارسته آنها بوده است که خداوند در مورد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می فرماید: «انک لعلی خلق عظیم» بنابراین تردیدی نیست که اولین وظیفه حوزه کسب اخلاق وارسته است همان طور که امام رحمة الله علیه فرمودند: «اگر اخلاق از حوزه برود، حوزه از بین می رود.» باید نسبت به این مهم توجه نشان داد.

وی درادامه سخنانش بیان داشت: نگاه مردم نسبت به علما هم همین گونه است؛ مردم اول به اخلاق علمای دینی نگاه می کنند و سپس به علمیتشان نگاه می کنند؛ یعنی آن چیزی که برای مردم در درجه اول اهمیت دارد، اخلاق است و همین اخلاق است که بر مردم اثر می گذارد و حتی بالاتر از علم اخلاق می تواند تاثیر گذار باشد.

استاد حوزه علمیه قم گفت: این کلام معصومین علیهم السلام است که می فرمایند مردم را بدون زبان بلکه با عملتان دعوت به راه خیر و نیکی کنید با توجه به این روایت روحانیون اول باید خودشان به دستورات الهی عمل کنند و بعد از آن به مردم تذکر دهند که به این دستورات عمل کنند.

وی افزود: متاسفانه الان ضعف هایی در مقوله اخلاق حوزه ها دیده می شود که در بین طلاب و در سطح های بالاتر وجود دارد امروزه این بعد اخلاقی در حوزه ها کم رنگ شده است حتی شاید بتوان با جسارت بیشتری در مورد اساتید گفت که آن اخلاقی که از علمای گذشته نقل می کنند و برخوردی که اساتید با طلاب داشتند، امروزه کمتر دیده می شود اما باز هر قدر هم بدبینانه به حوزه نگاه کنیم، اکثریت حوزویان واقعا از سطح اخلاق بالاتری نسبت به جامعه برخوردار هستند اما این کافی نمی تواند باشد.

وی ادامه داد: در این باره خاطره ای از مرحوم آیت الله بروجردی وجود دارد؛ فردی در درس ایشان بسیار بر مطلب خودش پافشاری می کرده است، آیت الله بروجردی رحمة الله علیه هم نسبت به این طلبه با طمأنینه برخورد می کردند وقتی که ایشان به منزل می روند و بر روی حرف آن طلبه فکر می کنند، می بینند که آن حرف درست بوده است و در درس روز بعد بیان می کنند که حرف آن آقای مستشکلی که من رد کردم درست بوده است و من هیچ ابایی ندارم که از دوستانی که سر درس شرکت می کنند، مطلبی بیاموزم.

استاد موسوی جوردی در ادامه سخنانش بیان داشت: از این دست مثال ها که در مورد علمای گذشته نقل شده است؛ بسیار زیاد است، متاسفانه این خلل اخلاقی امروزه در مورد طلاب هم کاملا محسوس است اگر چه اکثر طلاب خوب هستند ولی انسان می بیند آن اخلاق و ادبی که با استاد باید داشته باشند را ندارند ما می بینیم که علمای گذشته در مورد ادب و اخلاق نسبت به استاد، رفتار با استاد و صحبت کردن با استاد چه مقدار حساسیت داشتند.

وی افزود: منشا این ضعف ها و راه حلش چیست؟ به نظر بنده راه حل این مشکل بازگشت به همان روش قدیم حوزه مخصوصا در اخلاق است یعنی حتی اگر ما بخواهیم در علم راه های نوینی را جلو پایمان بگذاریم و بگوییم با این راه ها بهتر می شود علم را کسب کرد و باید راه های گذشته را یک مقدار تغییر دهیم اما در مورد روش درست کردن اخلاق چیزی جز روش قدما راهگشا نیست؛ همان روشی که از ابتدای خلقت بشریت با آمدن انبیا علیهم السلام بوده است، اساتیدی که خودشان متخلق به اخلاق نیکو هستند، باید درس اخلاق بگذارند تا برای طلاب جلسات اخلاق مستمر وجود داشته باشد.

وی در انتهای سخنانش بیان داشت: در گذشته حوزه درس های اخلاقی بوده است که تاثیرات بسیار زیادی داشته است؛ مثلا شهید مطهری رحمة الله علیه می فرمایند که وقتی به درس اخلاق امام در روز چهارشنبه می رفتم تا یک هفته تحت تاثیر آن درس اخلاق بودم حتی در گذشته نزدیک ما هم به همین شکل بوده است به عنوان مثال می توان به جلسات اخلاق مرحوم آیت الله مشکینی اشاره کرد، انسانی که خودش به این توصیه ها عمل کرده است و این معارف در دلش ریشه دوانده است اگر این فرد کلامی را بگوید قطعا تاثیرگذار است. راه دیگر بیان مسائل اخلاقی هم این است که اساتید در درس های خود نکات اخلاقی را متذکر شوند و روایات اخلاقی را ذکر کنند./260/22/20