معمولا در قرآن نعمت بسیار عظیم و بیش از حد استحقاق بشر با لفظ منت بیان می شود این عبارت در آیه آخرالزمانی قرآن که در مورد بعثت مهدوی می باشد هم به کار برده شده است.

استاد رضوانعلی مسیبی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: در ارتباط با بعثت چندین آیه مهمD در قرآن کریم موجود است که فلسفه بعثت را مشخص می کند. در آیه 164 سوره آل عمران خداوند بعثت نبوی را به عنوان یک منت بر مومنین برمی شمارد. معمولا در قرآن نعمت بسیار عظیم و بیش از حد استحقاق بشر با لفظ منت بیان می شود. این عبارت در آیه آخرالزمانی قرآن که در مورد بعثت مهدوی می باشد هم به کار برده شده است. در سوره قصص آیه 5 می فرماید: «و نرید أن نمن علی الذین الستضعفوا فی الارض» که در این جا هم بعثت مهدوی به منت تعبیر می شود.

وی افزود: بنابراین مشخص است بعثت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم نعمت عظیم بر مومنین می باشد. چنان که در سوره آل عمران آیه 164 می فرماید: «لقد منّ الله علی المومنین إذ بعث فیهم رسولا من انفسهم یتلوا علیهم آیاته و یزکیهم و یعلمهم الکتاب و الحکمة و ان کانوا من قبل لفی ضلال مبین» در ابتدا می فرماید این رسول باید «من انفسهم» یعنی از درون خود مردم باشد. «یتلو علیهم آیاته» کار رسول را هم توضیح می دهد که باید برای مردم آیات را تلاوت کند و در عبارت «یزکیهم و یعلمهم الکتاب و الحکمة» بحث بعثت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم را مطرح می کند و نشان می دهد که این بحث فقط به زمان آن حضرت بر نمی گردد.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: قرآن می فرماید بعثت پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم سابقه دیرینه دارد، هزاران سال قبل از این که رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم متولد شود؛ حضرت ابراهیم علیه السلام دعایی فرمودند، آن حضرت در آیه 129 سوره بقره برای مردم مکه و منطقه جزیرة العرب دعا می کنند که «ربنا و ابعث فیهم رسولا منهم» خداوندا رسولی که از مردم همان منطقه باشد برای آنها مبعوث کن.

وی اضافه کرد: با توجه به دو آیه سوره بقره و آل عمران استفاده می شود که معمولا انبیا از درون امت خودشان مبعوث می شدند. درخواست حضرت ابراهیم علیه السلام از خدا در آیه سوره آل عمران برای مسلمانان اتفاق افتاد و شب مبعث کانه این دعا مستجاب شد. امیرالمومنین علیه السلام که صادق امت است در نهج البلاغه گزارش می دهند که مردم در دوران قبل از بعثت چگونه زندگی می کردند و ایشان در خطبه های این کتاب شریف از رهاورد، پیام و فلسفه بعثت نبوی صلی الله علیه و آله و سلم می گویند.

استاد مسیبی بیان داشت: سوره قصص نمونه ای از بعثت نبوی را در آخرالزمان در قالب بعثت مهدوی برای ما بیان می کند. چنان که در قبل از بعثت پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم مردم در ظلم و جاهلیت و بربریت بودند و با آمدن آن حضرت آن مردم نجات پیدا کردند و به تعبیر سوره اعراف در آیه 146 رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم آمدند و غل و زنجیر جاهلیت را از گردن مردم منطقه جزیره العرب باز کردند علاوه بر این معلوم می شود بعثت آن حضرت بیشتر جنبه فرهنگی داشته است.

وی اضافه کرد: از این آیات استفاده می شود که پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم کار خودشان را زمانی شروع کردند که به تعبیر خداوند در آیه 157 سوره اعراف «و یضع عنهم اصرهم و الاغلال التی کانت علیهم» جاهلیت مردم را مانند زنجیری در بند کرده بود، پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم آن مردم را از این جاهلیت نجات دادند.

استاد حوزه علمیه قم گفت: نظیر این آیات در قرآن بسیار زیاد است کما این که امیر المومنین در نهج البلاغه در خطبه های زیادی مطرح می فرمایند که پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم چه کاری انجام دادند و چگونه توانستند مردم را از این جاهلیت نجات دهند و توصیف می کنند که پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم از کجا به کجا رسیدند. برای مثال حضرت در خطبه 192 و 191 مطالب بسیار جالبی درباره فلسفه بعثت بیان می کنند.

وی در انتهای سخنانش بیان کرد: در خطبه 185 نهج البلاغه امیر المومنین علیه السلام آن حضرت را این گونه توصیف می کنند که «و أشهد أن محمدا عبده و رسوله‏ الصفي‏ و أمينه الرضي أرسله بوجوب الحجج و ظهور الفلج و إيضاح المنهج فبلغ الرسالة صادعا بها و حمل على المحجة دالا عليها و أقام أعلام الاهتداء و منار الضياء و جعل أمراس الإسلام متينة و عرى الإيمان وثيقة» ایشان را علم هدایت مردم و مانند یک منار که مردم از نور ایشان استفاده می کردند قرار داد و به واسطه پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم مردم را به ایمان و تفکر دعوت کرد. در بسیاری دیگر از خطبه های نهج البلاغه امیرالمومنین علی علیه السلام مثل خطبه 151 و 158 راجع به بعثت پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم سخنانی را بیان کردند.260/22/20