بنده اعتقادم این است که اگر طلبه ای در جهت صحیح طلبگی و ممحض در طلبگی قرار گیرد طبق وعده روایات خداوند تبارک و تعالی متکفل روزی طلبه است.

استاد سید حسن میرسید در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: در زمان حاضر بنابر تجربه برای بنده ثابت شده است طلابی که ازدواجشان به تاخیر می افتد این مطلب برای رشد و ترقیشان مفید نیست و جنبه منفی این تاخیر بیشتر از جنبه های مثبت آن است و در حقیقت رکود و عقب گردی برای این طلاب به حساب می آید.

وی افزود: ما در روند تحصیلی و رشد علمی طلبه ها شاهد هستیم کسانی که در سنین هیجده تا بیست سالگی ازدواج می کنند به مراتب جلوتر هستند و آرامش خاطر بیشتری دارند. رشد علمی، فرهنگی، اخلاقی و اعتقادی آنها بیشتر است. برعکس افرادی را می شناسیم که سنشان از سی و سی و پنج هم گذشته و ازدواج نکرده اند، وقتی با آنها مواجه می شویم، می بینیم نوعی خلأ روحی و روانی در این طلاب محسوس است و واقعا دچار کمبود عاطفی و روانی در مسائل اجتماعی هستند.

این استاد حوزه علمیه قم گفت: ازدواج دستور شرع اسلام است و در مسیر طلبگی باعث افت نمی شود بلکه عاملی برای رشد و ارتقا می باشد. طلبه ها در هر سنی که ازدواج می کنند در می یابند که چه مقدار دیر این کار را انجام داده اند بنابراین ازدواج عامل موفقیت است. اما توجه به این نکته مهم است که مولفه هایی که طلاب باید در ازدواجشان مدنظر قرار دهند بسیار مهم است.

وی اضافه کرد: ما توصیه می کنیم که طلاب سعی کنند در ازدواج به مسأله فرهنگ توجه کنند به عنوان مثال کسانی که اهل منطقه شمال هستند با مناطق جنوبی ازدواج نکنند، کسانی که ترک زبان هستند با بقیه استان های کشور ازدواج نکنند. جا افتادن فرهنگ و این تعامل فرهنگیِ خانوادگی برای طلاب زحمات زیادی ایجاد می کند پس در ازدواج هم زبانی و سنخیت فرهنگی بسیار مهم است.

استاد میرسید گفت: نکته ای که اهمیت زیادی دارد هم کفو بودن از نظر سنی، علمی، اجتماعی و خانوادگی است که باید لحاظ شود منظور از کفویت الزاما در نظر گرفتن تفاوت یا عدم تفاوت از نظر سن نیست بلکه مسأله فرهنگ و شرایط اقتصادی خانواده باید در ازدواج مورد توجه قرار گیرد. به بعضی از آقایان وقتی گفته می شود ازدواج کنید استناد می کنند به بعضی از علمای بزرگ و شخصیت های گذشته که در سنین بالا ازدواج کرده اند اما این قیاس مع الفارق است چون زمان ما با زمان های گذشته بسیار متفاوت است.

وی افزود: وسایل ارتباط جمعی و مسائل رسانه ای جهانی که امروز در اختیار جوان ها است در زمان سابق نبوده است. اگر طلبه ای یک سال در مدرسه فیضیه بود و از مدرسه بیرون نمی رفت مشکلی برای او پیش نمی آمد حتی در شهر قم هیچ عاملی برای مسائل اخلاقی و گناهان وجود نداشت اما امروزه این چنین نیست.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: نکته مهمی که در رابطه با ازدواج طلبه ها مطرح است این است که طلابی که ازدواج می کنند نوعا پایه هفت و هشت هستند و شهریه و درآمدشان هنوز کم است و شغل دیگری هم ندارند که از آن درآمد داشته باشند و باید به این نکته توجه کنند. بنده اعتقادم این است که اگر طلبه ای در جهت صحیح طلبگی و ممحض در طلبگی قرار گیرد طبق وعده روایات خداوند تبارک و تعالی متکفل روزی طلبه است. این روزی را خداوند برای طلبه ضامن شده است که او را از جهت روزی تکفل کند.

وی خاطرنشان کرد: اشکالی که در دیدگاه بعضی از طلاب وجود دارد این است که می گویند: «هنوز دختر در خانه پدر است» و بر این باور هستند که ابتدائا باید روزی او به خانه طلبه منتقل شود تا او زندگی اش سامان گیرد و حقوق و ماشین خوبی داشته باشد و بعد ازدواج کنند اصلا این مساله در سنت الهی نیست، در سنت الهی این چنین است که اگر شما ازدواج کردید و بین شما مودت و رحمت برقرار شد «إن کانوا فقراء یغنهم الله من فضله» و خداوند به شما توجه می کند.

استاد میرسید گفت: شما اقدام کنید و نسبت به این قضیه ایمان داشته باشید آن خدایی که روزی او را در خانه پدرش می دهد وقتی او به خانه شما هم منتقل شد روزی اش را در خانه شما مقدر می کند در این مورد توجه به مساله کفویت هم اهمیت زیادی دارد.

وی در انتهای سخنانش بیان داشت: زمانی که ما برای تبلیغ به مناطق مختلف می رویم می بینیم مردم ذهنیتی دارند که طلبه ها وضعشان مناسب است و دارایی خوبی دارند و اگر دخترمان را به آنها دهیم دیگر وضعش خوب می شود اما بعد از مدتی می بینند که این طلبه شغل و موقعیتی ندارد و ناامید می شوند که این مطلب مشکلاتی را برای طلاب ایجاد می کند در این مورد توجه به این نکته اهمیت دارد که اگر به خواستگاری رفتیم در ابتدا آن چیزی که هستیم را برای آنها بیان کنیم تا گرفتار این مشکلات نشویم./260/22/20