«من سره أن یکون من اصحابه فلینتظر و لیعمل بالورع و محاسن الاخلاق فهو منتظر» از این روایت استفاده می شود که شخص منتظر، انسان متورع است یعنی باید یک مرتبه بالاتر از تقوا را در تمام امور رعایت کند.

استاد محسن مروارید در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: کسوت ما به لباس روحانیت و اصل طلبگی علامت خدمتگزاری برای امام زمان علیه السلام در جامعه است. در حقیقت این کسوت تکالیف زیادی را برای ما حاصل می کند و جای شکر دارد که خداوند متعال از بین افراد جامعه، به هرجهتی مثل دعای خیر والدین این توفیق را به عده ای داده است که در این کسوت وارد شوند و نسبت به این که شرایط سربازی و انتساب به حضرت را داشته باشند مراعات و مراقبه بیشتری را داشته باشند.

وی افزود: همه افراد در رابطه با مساله انتظار حضرت حجت علیه السلام وظیفه دارند اما ما طلاب به دلیل این انتساب وظیفه مهم تری داریم. روایت شریفه می فرماید: «من سره أن یکون من اصحابه فلینتظر و لیعمل بالورع و محاسن الاخلاق فهو منتظر» از این روایت استفاده می شود که شخص منتظر، انسان متورع است یعنی باید یک مرتبه بالاتر از تقوا را در تمام امور رعایت کند.

این استاد حوزه علمیه قم گفت: به نظر بنده حقیقت انتظار در شخص منتظر حاصل می شود یعنی همان انتظاری که به آن امر کردند که: « ولینتظر» یا «افضل اعمال امتی انتظار الفرج» باید در شخص منتظر محقق شود. فرد منتظر باید در تمام امور از جهات مختلف ورع داشته باشد به خصوص ما طلاب به جهت انتسابی که به حضرت داریم باید ورع را رعایت کنیم. بعضی از بزرگان فرموده اند چه بسا اموری که بر عامه مردم حلال باشد اما طلبه و روحانی نباید آن را انجام دهد، کاری که حتی مشتبه هم باشد از آن جهت که امام زمان علیه السلام راضی نباشند، نباید آن را مرتکب شویم.

وی اضافه کرد: اگر ورع رعایت شود حقیقت انتظار را در انسان متبلور می کند. شخص منتظر در حقیقت فردی است که خود را برای آمدن امام زمان علیه السلام آماده کرده است. برخی مفهوم انتظار را تشبیه کرده اند به کسی که در حالت تجافی است، یعنی نزدیک است که از زمین بلند شود اما هنوز قیام نکرده است. فرد منتظر امام زمان علیه السلام این گونه است و هر لحظه منتظر است که امام علیه السلام تشریف آورند و این آمادگی با ورعی حاصل می شود که در روایات به آن سفارش شده است.

استاد مروارید گفت: تورع مرحله ای بالاتر از تقوا است یعنی شبهات را هم باید کنار گذاشت. اگر انسان بتواند در آداب طلبگی خود از شبهات پرهیز کند به منزله شخصی است که آمادگی کامل ظهور حضرتی را دارد که اصل و ریشه ورع هستند و می تواند در خدمت ایشان باشد. این فرد منتظر به عنوان مثال باید در تمام لحظات زندگی فردی و اجتماعیش اگر در مساله ای مهارت کافی ندارد وارد نشود و اگر جایی لازم است اظهار نظر کند و اگر لازم نیست سکوت اختیار کند. اگر این فرد تمام مسائل را رعایت کند به منزله فردی است که آمادگی کامل را پیدا کرده است.

وی در انتهای سخنانش بیان داشت: ما از طلبه هایی که متلبس به این کسوت هستند، انتظار این گونه رفتار را داریم البته در بین سایر مردم و غیر طلبه ها امر به ورع مصادیق خود را دارد و به عنوان مثال بحث انتظار را باید در شغل و کسب خود داشته باشند. ما باید مفهوم انتظار را در نظر داشته باشیم که منتظر آمدن شخصی هستیم و زمانی که این شخص می آید باید در خدمتش باشیم و این امر ادعا نیست بلکه حقیقتی است که با داشتن ورع در کارها انجام می شود و باید به این امر ملتزم شود که در مرحله ای بالاتر از تقوا از آن چه در امور مختلف مشتبه است اجتناب کند./260/22/20