انسان اگر به عمق بندگی و عبودیت رسد و بتواند در حد اعتقادی به آن پی برد، آثارش در زندگی تجلی پیدا می کند یعنی وقتی عبد و بنده خدا شد و ارزش خودش را پیدا کرد قطعا از اسارت های غیر خدایی گرفته می شود.

استاد عزیز الله مهریزی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: پیدا کردن ارزش و کرامت انسانی گمشده نوع بشر است. این مشکل نوع جامعه ها مخصوصا جامعه خودمان که حتی مسلمان و شیعه هم هستند، است یعنی اگر این گمشده در حد اعتقاد به آن هم محقق شود خیلی از مسیرها صاف می شود، خیلی از بیراهه ها تبدیل به راه می شود و انسان برمی گردد به آن مسیری که باید برگردد به همین خاطر پرداختن به این موضوع بسیار بسیار اهمیت دارد و آثار مهمی هم می تواند داشته باشد و انگیزه و یک هدف درستی را برای هر فردی از افراد شیعه و مخصوصا جوانان خودمان ترسیم می کند.

وی افزود: اولین مساله این است که هدف از خلقت انسان چیست؟ این اولین موضوعی است که باید شکافته و بررسی شود ما واقعا برای چه آمده ایم، از کجا آمده ایم و چرا آمده ایم، همان مطلبی که می فرماید از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود، ما با حیوانات واقعا فرق داریم زندگی و این حیات ما برای حیات مادی نیست، واقعا برای بندگی است نه زندگی این چنینی.

این استاد حوزه علمیه قم گفت: انسان اگر به عمق بندگی و عبودیت برسد و بتواند در حد اعتقادی به آن پی برد، آثارش در زندگی خیلی تجلی پیدا می کند یعنی وقتی عبد و بنده خدا شد و ارزش خودش را پیدا کرد قطعا از اسارت های غیر خدایی گرفته می شود و از تمام قیودی که می تواند انسان را در منجلاب و پستی های دنیا و کدورت و حیوانیت نگه دارد، نجات پیدا می کند به همین خاطر از این رهگذر باید واقعا آن مقام عبودیت و هدف انسانیت که رسیدن به این مقام عبودیت است را به خوبی ترسیم کنیم تا در راستای آن کمالی که مقصود و هدف خلقت انسان است، قرار گیریم.

وی اضافه کرد: در حدیث داریم که «عبدي أطعني أجعلك مثلي، أنا حيّ لا اموت اجعلك حيّا لا تموت، أنا غنيّ لا أفتقر أجعلك غنيّا لا تفتقر، أنا مهما أشاء يكون أجعلك مهما تشاء يكون» بنده من اطاعتم کن تا من تو را مثل خودم قرار دهم.

استاد مهریزی گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در حدیث قرب نوافل فرمودند:«قَالَ اللَّهُ مَا تَحَبَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْ‏ءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَيَتَحَبَّبُ إِلَيَّ بِالنَّافِلَةِ حَتَّى أُحِبَّهُ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ وَ بَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ وَ لِسَانَهُ الَّذِي يَنْطِقُ بِهِ وَ يَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا وَ رِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا إِذَا دَعَانِي أَجَبْتُهُ وَ إِذَا سَأَلَنِي أَعْطَيْتُهُ وَ مَا تَرَدَّدْتُ فِي شَيْ‏ءٍ أَنَا فَاعِلُهُ كَتَرَدُّدِي فِي مَوْتِ الْمُؤْمِنِ يَكْرَهُ الْمَوْتَ وَ أَنَا أَكْرَهُ مَسَاءَتَه»‏ خداوند می فرماید من چشم تو می شوم، من سمع و گوش تو می شوم، من زبان تو می شوم، من دست تو می شوم که با آن کاری انجام دهی من پای تو می شوم که با آن راه روی، منظور این است که تمام وجود تو خدایی شود خدا نمی شوی اما خدایی می شوی یعنی خدا در تمام زندگیت تجلی می کند در تمام رفتار و گفتار و کردار و تمام خطوراتت تجلی می کند آن وقت این انسان می شود انسانی که واقعا تصفیه و صاف شده است.

وی در انتهای سخنانش بیان داشت: این انسان صاف طبق حدیث معراج دیگر هیچ ابایی ندارد که به سختی صبح کند یا به آسانی صبح کند فرقی نمی کند که سختی بر او وارد شود یا آسانی به سمتش بیاید. به همین خاطر اگر در این راستا مسائل به این شکل پرورش داده شود جذابیت خوبی دارد و واقعا آن عطشی که همه انسان ها و مخصوصا گمشده ای که همه جوان های خود کشورمان دارند این است که باید به این مساله فکر کنند تا برآورده شود و آن عطش کاسته و اشباع شود. /260/22/20