استاد غفاری قره باغی مطرح کرد؛

مشکل امروز ما بسیار پیچیده است و نمی توانیم با برگزاری چند جلسه اخلاق در هفته مشکل را حل کنیم

تا زمانی که به مساله اخلاق سکولار نگاه کنیم گرهی از مساله اخلاق باز نخواهد شد همان طور که تاکنون باز نشده است، برگزاری کلاس های اخلاقی لازم است اما باید نوع دیدمان را به مساله اخلاق در حوزه ها تغییر دهیم.

 

استاد سید طاهر غفاری قره باغی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: در زمینه مساله اخلاق در حوزه خلأهای بسیار مهمی وجود دارد که می توان از آن به خطری تعبیر نمود که طلاب مبتلا به آن هستند. این مساله از فرهنگ کفر و نظامات کفر آمیز نشأت گرفته است و بسیار سریع در حال گسترش می باشد.

 

وی افزود: طلبه قبل از ورود به حوزه در خانواده ای تربیت شده است که فاصله بسیار زیادی از فرهنگ دینی داشته است، در این جا منظور از فرهنگ دینی نماز خواندن و روزه گرفتن نیست، هدف اصل تلقی از دین داری و حس تعهد به مسائل آخرت و ابدیت نگری می باشد که به صورت عمومی در میان خانواده صدمه دیده است. متاسفانه ما هیچ برنامه ای برای حل چالش های طلبه های جدیدی که وارد حوزه می شوند، نداریم. ان شاءالله در آینده باید زمینه ای را فراهم نماییم تا در مرحله اول طلبه غنی شود تا در مرحله بعد دیگران را غنا بخشد، برای این تعریف و معنا در حوزه خلأهای بسیاری احساس می شود.

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: برداشت ما این است که مسئولین زحمت می کشند و قصد دارند وضع سابق حوزه را حفظ نمایند اما باید به این مساله مهم توجه داشت که وضع سابق حوزه در فضای سابق نتیجه می داده است که همان فضای سابق هم نقاط ضعف و قوتی داشته است. تطبیق وضع سابق برای فضای فعلی مانند پوشاندن لباسی کوتاه بر اندامی بلند است.

 

وی اضافه کرد: زمانی که سخن از مباحث تربیتی و اخلاقی مطرح می شود، سریع ذهن عزیزان به برگزاری جلسات اخلاق برای طلبه ها معطوف می شود اما همان استادی که قرار است صرف، فقه، منطق و اصول بگوید یا مسئولینی که با طلبه ارتباط دارند همه در روحیات و شخصیت او اثر گذار هستند و سوال این جا است که چگونه می توانیم تاثیرات آنها را با جلسات اخلاق اصلاح کنیم؟ چگونه می شود تاثیر این ارتباطات بر مباحث اخلاقی را نادیده گیریم؟

 

استاد طاهری قره باغی گفت: برنامه بازدارنده ما نسبت به خطرات بیرونی که طلبه با آنها در ارتباط است، چیست؟ مانند شبکه های مجازی و اینترنت. آیا ما برای این مساله برنامه عملی داریم؟ متاسفانه برنامه های ما تمام زمینه ها و عرصه ها را پوشش نمی دهد. هدف ما نباید تنها یادگیری صرف و نحو، منطق، اصول و فقه باشد باید ببینیم که طلبه ای که تحت آموزش این دروس قرار می گیرد به چه شخصیتی تبدیل می شود.

 

وی افزود: شاهد هستیم افرادی در زمینه تحصیل علوم حوزوی بسیار زحمت کشیده اند اما متاسفانه در جزیی ترین برخوردهای اجتماعی دچار بی تقوایی و مشکلات نفسانی هستند. فردی ممکن است حدود بیست تا سی سال در حوزه تحصیل کرده باشد اما متاسفانه آموزش ندیده است و شحصیت او رشد نکرده است، در صورتی که حتی یک فرد متدین معمولی هم حق ندارد این رفتار را داشته باشد.

 

این استاد حوزه علمیه قم گفت: هر زمانی برنامه ای متناسب با همان زمان را می طلبد. مشکل امروز ما بسیار پیچیده شده است و نمی توانیم با برگزاری چند جلسه اخلاق در هفته مشکل را حل کنیم. در مقوله آموزش دینی توأمان بودن تربیت با آموزش بسیار مهم می باشد. برای مثال مربی حق ندارد بگوید مسئولیت من تدریس صرف است و مشکل اخلاقی طلبه مانند متکبر بودن او به من ربطی ندارد. مسئولین حق ندارند اگر متوجه ایراد و مشکلی شدند، نسبت به آن مساله بی توجه باشند. این اتفاقات نیروها را به شدت کاهش می دهد و هم افزایی ایجاد نمی کند.

 

وی اضافه کرد: به نظر بنده با لحاظ کردن تمام موارد بیان شده می توانیم برنامه جامعی را هدف گذاری کنیم تا به خروجی آن امیدوار باشیم. برنامه ما باید نشان دهنده این باشد که اگر اجرا شود نتیجه می دهد. در قدم اول ما از برنامه ای دفاع می کنیم که در جامعه امروز می تواند طلبه ای دین دار و دین شناس و متعهد به مبانی اعتقادی و اخلاقی را ایجاد کند.

 

استاد طاهری قره باغی گفت: امروز اساتید در کلاس تصورات و نظریاتی را به طلبه ها القا می کنند که لازم و ضروری است اما تنها بیست درصد کار می باشد، هشتاد درصد به پیگیری سلسله شئونات عملی است که به تربیت آن طلبه منتهی شود. با همین تعبیر ساده می توانیم طلبه ای را تربیت کنیم و شخصیتش را شکل دهیم تا زمانی که این فرد به سوی خانواده اش برگشت، خانواده او تغییرات اخلاقیش را حس کنند.

 

وی در انتهای سخنانش بیان داشت: اگر ما و تمام مسئولین در این راستا حرکت کنیم و نقشه ای متناسب با فرهنگ دینیمان داشته باشیم، ان شاءالله می توانیم در این مسیر به نتیجه برسیم. اگر فردی در این راستا کم کاری کرد می توانیم این ضعف را جبران کنیم. تا زمانی که به مساله اخلاق سکولار نگاه کنیم، گرهی از مساله اخلاق باز نخواهد شد همان طور که تاکنون باز نشده است، برگزاری کلاس های اخلاقی لازم است اما باید نوع دیدمان را به مساله اخلاق در حوزه ها تغییر دهیم./20/22/260

 

ش, 12/21/1395 - 22:31

دیدگاه جدیدی بگذارید