ضربه بسیار بزرگی برای ما طلبه ها است که فردی 10 سال در حوزه زحمت بکشد اما با یک انگیزه کاذب و بی موقع و انگیزه ای که هدایت و راهنمایی نشده است تمام آن زحمات را یک دفعه بر باد دهد و در عرض دو سه سال که از محیط طلبگی منقطع می شود آن ارتباط عمیق خودش را با علوم حوزوی به صورت طبیعی قطع می کند و دیگر انگیزه ای برای ادامه تحصیل آن گونه که باید و شاید ندارد.

استاد علی هدایتی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: تعداد موضوعات درسی اساتید متناسب و متناظر با طلاب نیست و جای این پرسش است که آیا ابتدائا اختیار را به اساتید می دهند که هر درسی که می خواهند، انتخاب کنند یا بعد از این که دروس پر شد اجازه انتخاب دروس را به برخی از اساتید می دهند، اگر تناسب را از اول در نظر بگیرند که حجم یک موضوع و عنوان درسی این قدر زیاد نباشد که شاگردان در سر کلاس کم حضور پیدا کنند و بعضی از اساتید اصلا شاگردی نداشته باشند و در برخی از مباحث هم به خاطر این که احتیاج بیشتری به آنها وجود دارد و به خاطر این که حضور طلبه ها در آن درس ها بیشتر است، اساتید نسبت به آن موضوعات درسی که مقدارش کمتر است رغبت بیشتری پیدا کنند.

وی افزود: نکته دوم این است که آیا امکان این مطلب وجود دارد که به جای این که در پایان هر ترم حضور و غیاب ها گزارش شود هفتگی گزارش شود چون یکی از مسائلی که خیال طلاب را آسوده کرده است این است که می گویند: «ما نمره شانزده را می آوریم و نیازی نداریم که در سر کلاس ها حضور پیدا کنیم.» ممکن است برای بعضی از طلاب این گونه باشد که نیازی به حضور در کلاس های جنبی نداشته باشند اما این مطلب نسبت به حضور در کلاس های پایه و اصلی نمی تواند درست باشد؛ در درس های اصلی نکته های نابی در کلاس ها بازگو می شود که اساتیدی که مدت زمانی از تدریسشان گذشته است به آن دسترسی پیدا می کنند و آنها را بازگو می کنند این مطالب چیزهایی نیست که یک طلبه با خودخوانی به آنها دست پیدا کند.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: این که حضور و غیاب در سر کلاس ها محکم نیست، باعث می شود که دست طلبه را برای عدم حضور در کلاس باز کند اگر بتوان سخت گیریِ بیشتری در این مورد کرد، با محدود کردن زمان، برای گزارش حضور و غیاب می توان بازدهی بیشتری برای کلاس ها ایجاد کرد.

وی اضافه کرد: یکی از دغدغه های طلبه ها وقتی که به پایه هفت می آیند این است که آیا خوب است وارد موسسات آموزش عالی شویم یا نه؟ نیاز به این مطلب وجود دارد که طلاب سطح سنجی شوند و در این زمینه نیازسنجی هم صورت گیرد تا مطابق ذوق و علاقه و امکانات و کشش طلبه ها رشته هایی را به آنها پیشنهاد داده شود، باید از پایه هفت به بعد الزامی برای گرفتن مشاوره ایجاد شود، عده ای از طلبه ها هستند نیازی به اتمام پایه ده را ندارند، نباید همه نسبت به این مطلب در خود الزام احساس کنند، کشش ذهنی آنها و تشخیصی که آنها ممکن است بدهند در انتخاب مسیرشان راهگشا است و با مشورت امکان اتقان این تشخیص وجود دارد.

استاد هدایتی بیان داشت: لزومی ندارد همه طلبه ها بخواهند ادامه تحصیل دهند ولی عمده طلبه ها باید تا پایه ده را طی کنند و در طی این مراحل مشاور داشته باشند، بازار مشورت گیری در مورد این مساله که از چه زمانی می توانیم وارد محیط های آموزش عالی شویم داغ است. طلاب این سوال را می پرسند تا با محیط های مختلف علمی آشنا شوند و هم این که به هر حال می خواهند ممر درآمد و شغلی داشته باشند و برای همین مساله در این گونه مراکز تخصصی و مراکز آموزش عالی هم جلسات مشاوره ای لازم است که حد طلبه را مشخص کنند و نیاز حوزه را هم مشخص کنند که چه نیازی به آن رشته تخصصی در حوزه وجود دارد و باید برآیندی از این مطالب گرفته شود و به طلبه ارائه شود که زمینه و زمان این آموزش برای طلبه فراهم است یا نه؟

وی تاکید کرد: بنده در یکی از دانشگاه های وابسته به حوزه تا سطح دکتری تحصیل کردم ولی تقریبا هیچ کدام از طلبه هایی که در این رشته مشغول تحصیل بودند حظ و بهره ای از دوران طلبگی خودشان نبرده بودند و از تحصیل علوم حوزوی لذت نبرده بودند و نتوانسته بودند آن چه که در مقطع سطح یادگرفتند، جمع کنند تا زمینه ترقی عالمانه خودشان را در فضای طلبگی فراهم کنند و این مطلب ضربه بسیار بزرگی برای ما طلبه ها است که فردی 10 سال در حوزه زحمت بکشد اما با یک انگیزه کاذب و بی موقع و انگیزه ای که هدایت و راهنمایی نشده است، تمام آن زحمات را یک دفعه بر باد دهد و در عرض دو سه سال که از محیط طلبگی منقطع می شود آن ارتباط عمیق خودش را با علوم حوزوی به صورت طبیعی قطع می کند و دیگر آن گونه که باید و شاید انگیزه ای برای ادامه تحصیل ندارد.

این استاد حوزه علمیه قم در انتهای سخنانش بیان داشت: به نظر خیلی ها از آفت های همراهی و هماهنگی حوزه با نظام های آموزش عالی همین از بین رفتن انگیزه و به ثمر ننشستن علوم حوزوی تحصیل شده است؛ خیلی خوب است که این رشته های دانشگاهی تحصیل شوند اما چون طلبه ها بی موقع به سراغ آنها می روند تبدیل به آسیب می شوند، بنده منکر این مطلب نیستم که خواندن این رشته ها نیاز است اما باید اشتغال به تحصیل اینها در هر زمانی با مشورت باشد که در چه سنی باشد و در چه برهه علمی باید باشد و چگونه می شود از این علوم استفاده کرد. باید طلبه ها را ملزم کنند برای ورود به این محیط های آموزشی از فیلترهای مشورتی عبور کنند./20/21/260