از آن حدیثی که حضرت امام رضا علیه السلام فرمودند: «هیچ مولودی با برکت تر از فرزندم محمد متولد نشده است» می توان دریافت که این حضرت با این سن کوتاه که ظاهرا بیست و پنج سال بیشتر نبوده است با برکت ترین آثار را در دنیا و حتی در آخرت و تمام عوالم گذاشته اند
استاد سید طالب موسوی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: زیارت جامعه ای که حضرت امام هادی علیه السلام بیان فرمودند و حضرت هم متوجه بودند که زمانی می آید و شاید مردم به اشتباه فکر کنند که در دوران امامت بعد از امام رضا علیه السالم که ائمه علیهم السلام محبوس می شوند و روایاتی که از این بزرگواران نقل می شود خیلی اندک است و همین طور نقل معجزات و امثال این موارد از آنها کم می شود، حضرات ائمه علیهم السلام تفاوت خیلی فاحشی نسبت به هم دارند و این امامان متاخر دارای مراتب پایین تری هستند لذا است که زیارت جامعه را بیان می کنند که نشان دهند ائمه علیهم السلام در مقامات الهی مشترک هستند.
وی افزود: ما اگر بخواهیم امامان معصوم علیهم السلام را بشناسیم طول عمر زندگانی مبارک آن حضرات مطرح نیست و زیادی نقل روایات هم نشان دهنده مرتبه ائمه ما نیست، مهم این است که اینها اسماء الله هستند و دراین عالم قبل از متولد شدن و بعد از شهادتشان هم فعالیت دارند، خداوند متعال اسماء صامتی دارد که در عالم با آنها کار می کند که ائمه علیهم السلام همین اسماء الهی هستند.
این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: حضرت جواد الائمه علیه السلام هم اکنون هم در حال افاضه هستند و مهم آن آثار و برکاتی است که به صورت باطنی و ظاهری در مورد ایشان وجود دارد بنابراین از آن حدیثی که حضرت امام رضا علیه السلام فرمودند: «هیچ مولودی با برکت تر از فرزندم محمد متولد نشده است» می توان دریافت که این حضرت با این سن کوتاه که ظاهرا بیست و پنج سال بیشتر نبوده است با برکت ترین آثار را در دنیا و حتی در آخرت و تمام عوالم گذاشته اند و حتی در رزق و روزی که شامل علم و بقیه موارد هم می شود سفارش کرده اند که به امام جواد علیه السلام توسل کنید، این مطلب نشان می دهد که نباید نگاهمان نسبت به حضرات معصومین علیهم السلام به صورت شناسنامه ای باشد.
وی اضافه کرد: صرف این که امام جواد علیه السلام در چه سالی متولد شدند، در چه سالی به شهادت رسیدند و چند روایت هم از ایشان نقل شده است فقط مطرح نیست و اینها مسائل ظاهریِ در مورد امام علیه السلام هستند اما باید دانست که امام باطنی هم دارند که در زیارت جامعه برای ما مکشوف می شود اما صرف پرداختن به این مسائل سبب می شود که غربت حضرت امام جواد و امام هادی و امام عسگری علیهم السلام بیشتر هم بشود تا جایی که بعضی از این هتاکین جرات جسارت به امام هادی علیه السلام را پیدا می کنند و قصد سوء استفاده از این مطلب را دارند به شکلی که می خواهند بین شیعیان به گونه ای اختلاف بی اندازند و مثلا می گویند که اگر به امام حسین و امیر المومنین علیهما السلام بسنده کنید کافی است و حضرات دیگر خانه نشین بودند و نمی توانند برای ما الگو و پیشوا باشند.
استاد موسوی بیان داشت: اگر حتی فرض کنیم هیچ روایت و معجزه ای از امام جواد علیه السلام نقل نشده باشد، آن حضرت در همه جهات مثل امام رضا علیه السلام و اجدادشان هستند و مهم آن تجلی خداوند است که در ایشان جلوه گر است منتهی ایشان در زمانی بوده اند که تجلی خداوند در آن زمان برای ظاهر بین ها ملموس نبوده است ولی برای اهل باطن و اهل معرفت آن دستگیری و آن نورانیت وجود داشته است.
وی خاطرنشان کرد: مطلب دوم این است که برای ما زمان شناسی خیلی اهمیت دارد، روایاتی داریم که حضرات معصومین علیهم السلام کتابی داشتند که مامور بودند به آن کتاب عمل کنند و دستورات الهی که در ماموریتشان است را انجام دهند و هر امامی طبق آن کتاب عمل کردند و در آن زمینه کوتاهی هم نکردند لذا باید به این مساله توجه کنیم که امام جواد علیه السلام در زمانی بوده اند که حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام آن عظمت علمیشان را نشان دادند و مامون از آن حضرت احساس خوف و خطر کرد و ایشان را به شهادت رساند.
این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: مامون همچنین در آن داستان مفصلی که نقل شده است وقتی امام جواد علیه السلام را در آن کوچه دید به ایشان گفت: کیستی؟ که آن حضرت فرمود: ابن الرضا هستم، به عنوان این که نکند فرزند نیز به مانند پدر خود باشد لذا در سن پنج سالگی یا هفت سالگی که در آن اختلاف است مجلس علمی ای تشکیل داد و مشاهده کرد که ایشان هم مثل پدر بزرگوارشان جواب سوالات را می دهند و در آن چند ساعت مختصر چند هزار مساله را جواب دادند که البته این مطلب با اعجاز همراه بوده است مثلا پنجاه نفر یا صد نفر به صورت مشترک یک سوال داشتند و حضرت آنها را خطاب می کرد که شما این سوال را دارید و جواب شما این است.
وی افزود: در این مجلس بحث امام علیه السلام با یحیی بن اکثم هم جالب است که قاضی القضات خلیفه و اهل سنت بود و جزء علمای درباری آن زمان به حساب می آمد و مساله فقهی بیان شد که حضرت در مورد حکم کشتن حیوان در حج شقوق مختلف را بیان کردند که بعضی از روایات تا صد فرع را که ایشان در آن مجلس فرمودند را بیان می کنند که خود یحیی بن اکثم به حیرت مانده بود که امام علیه السلام این شقوق مختلف را چگونه بیان می کنند و حضرت همه آن شقوقی که مطرح کردند را جواب دادند.
استاد موسوی بیان داشت: مامون بعد از آن مجلس دید که از این راه به جایی نمی رسد و اگر حضرت را بلافاصله به شهادت می رساند هم مردم متوجه می شدند لذا دخترش ام الفضل را به اکراه به تزویج حضرت در آورد که حضرت را مورد اذیت و آزار قرار دهد و این زن به عنوان جاسوسی در منزل امام جواد علیه السلام بود اما حضرت امام هادی علیه السلام از این ام الفضل متولد نشد بلکه از خانمی که از نوادگان عمار یاسر بودند، متولد شدند و همین مساله منجر به حسادت بیشتر ام الفضل شد تا این که بعد از هلاکت مامون در زمان معتصم آن جریان دزدی پیش می آید.
وی در ادامه سخنانش بیان داشت: علمای دربار ایستاده بودند، دزدی را می آورند و خلیفه خدمت حضرت عرض کرد: حکم این سارق چیست؟ حضرت فرمود: علما نظرشان را بیان کنند، نظرات مختلفی در این زمینه بیان شد وقتی جواب این مساله را از حضرت خواستند ایشان با اکراه جواب دادند چون می دانستند اینها در فکر توطئه ای هستند ولی بالاخره با اکراه جواب را دادند که «أن المساجد لله» یعنی کف دست نباید بریده شود بلکه انگشتان باید بریده شوند و معتصم هم نظر حضرت را قبول کرد چون سخن ایشان استناد به قرآن بود اما علمای دیگر قیاس کرده بودند و حسادت یحیی بن اکثم هم به این خاطر نسبت به حضرت زیاد شد.
این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: ام الفضل و یحیی بن اکثم به گوش خلیفه خواندند که کم کم نفوذ علمی و عظمت و جلالت امام جواد علیه السلام باعث می شود، افرادی در دور حضرت جمع شوند و معتصم را بر حکومتش ترساندند و این دو خبیث زمینه شهادت ایشان را برای معتصم فراهم کردند و آن حضرت را با آن سمی که به دست همین ام الفضل ملعون به ایشان خوراندند، مظلومانه به شهادت رساندند، در این زمان درها را به روی ایشان بستند در حالی که ناله حضرت بلند بود و بعد هم بدن مطهر آن حضرت را در بالای پشت بام گذاشتند اما پرندگانی که دور حضرت طواف می کردند، مردم را متعجب کردند که اتفاقی اینجا افتاده که غیر عادی است، مردم جنازه مطهر حضرت را پایین آوردند و با آن حالت غریبانه دفن کردند.
وی در ادامه سخنانش بیان داشت: این مطلب نشان می دهد هیچ کدام از حضرات اهل بیت علیهم السلام از جهت جهاد با مخالفین و خلفای جور کنار نیامدند منتهی جهاد گاهی با شمشیر است مثل کاری که امام حسین و امیرالمومنین علیهما السلام انجام دادند و گاهی اوقات تواما با جهاد فرهنگی و گاهی هم فقط جهاد فرهنگی است مثل همین جهادی که امام جواد علیه السلام انجام دادند و از این راه به سوالات علمی پاسخ دادند که حقانیت شیعه و حقانیت اجدادشان را اثبات کردند و همه اینها باعث شد که ایشان را به شهادت برسانند.
استاد موسوی گفت: اگر حضرات معصومین علیهم السلام تسلیم محض خلفای جور بودند خلفا از آنها ترسی نداشتند و کاری هم با آنها نداشتند، آنها چون مقابل خلفا ایستادند و برای این مطلب فقط نیاز به جهاد مسلحانه هم نیست همین مساله موجب شهادت حضرات شد و همه این مطالب نشان دهنده همین حدیث است که «ما منا الا مقتولا او مسموما».
وی در انتهای سخنانش بیان داشت: روایات خیلی اندکی مخصوصا در زمینه فقهی از حضرت امام جواد علیه السلام داریم اما روایات اخلاقی از ایشان موجود است در روایات فقهی بحث قرعه را از ایشان داریم، نوعا روایات فقهی را حضرات معصومین مثل امام صادق و امام باقر و امام رضا علیهم السلام بیان فرموده بودند بدین جهت نوعا شیعیان مسائلشان را می دانستند الا خاص و ندر که سوالاتشان را از حضرت می پرسیدند. همین محبوس بودن و محدود بودن عمر حضرت باعث شد آثار و روایاتی که از حضرت نقل شده است، کم باشد و الا روایات ایشان می توانست موسوعه بزرگی باشد، برای کسانی که اهل علم و معرفت هستند./260/20/20
دیدگاه جدیدی بگذارید