یک سری اخلاقیات هم در خانواده داریم مثل بحث ایثار و از خودگذشتگی، اغماض و نکات دیگر اخلاقی که وجود دارد آن چه که در زندگی حضرت زهرا و امیرالمومنین علیهما السلام مشهود است، این است که زندگی این دو عزیز بر پایه و اساس اخلاق بوده است.

استاد سید موسی موسوی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: درباره ازدواج حضرت زهرا و امیرالمومنین سلام الله علیهما چند نکته وجود دارد، اهمیت امر ازدواج در سیره و سنت تا جایی است که حضرت رسول مکرم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم تاکیداتی بر این قضیه داشتند تا جایی که حضرت زهرا سلام الله علیها در نه سالگی به عقد امیرالمومنین علیه السلام در آمدند که این نشانه اهتمام به امر ازدواج است.

وی افزود: چند نکته در امر ازدواج این دو بزرگوار وجود دارد که برای جوانان امروز ما به عنوان نقشه راه است که ازدواجشان را بر پایه و اساس سنت معصومین علیهم السلام قرار دهند، نکته اول این که این عزیزان به هیچ وجه در زمینه ازدواجشان نگاه های مادی نداشتند و هر چه بود در هم کفو بودن حضرت زهرا و علی علیهما السلام خلاصه می شد.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: هم تراز بودن این دو عزیز از جهت خانوادگی و ایمانی بود که از تمام جهات هم شأن بودند و لذا توانستند در مدتی که با هم زندگی می کردند به آن اهداف عالیه اسلامی برسند و توانستند چهار فرزند را تربیت کنند که دو نفر از این فرزندان امام شدند و حضرت زینب و ام کلثوم هم در درجه عالی و رفیع بودند. با این که حضرت زهرا سلام الله علیها نه سال بیشتر در کنار فرزندان نبودند ولی به برکت آن انتخاب مناسبی که حضرت امیرالمومنین علیه السلام داشتند و به برکت آن هم کفو بودن توانستند این امر را رقم بزنند.

وی اضافه کرد: نکته دوم این که در زندگی این دو عزیز یک نکته ای متجلی است که این دو عزیز بعد از ازدواجشان یک حقیقت واحده شدند، این گونه نشد که حضرت زهرا علیها السلام یا حضرت علی علیه السلام منیتی داشته باشند، آن چه در این ازدواج بود عبارت از «ما» بود و این دو نفر به تمام معنا «ما» را معنا کردند و نشان دادند که در یک زندگی مشترک این حقیقت واحده شدن زن و شوهر است که ملاک است و هدف این است که به این حقیقت واحده رسند لذا هیچ امر پنهانی نبود که حضرت زهرا علیها السلام داشته باشند و امیرالمومنین علیه السلام از آن مطلع نباشند و به این معنا هم آنها یک حقیقت واحده بودند.

استاد موسوی بیان داشت: باید در ازدواج ها نسبت به این امر تمرکز و تفکر شود که در اول زندگی بنا بر جدایی و این که شخص مقابل باید امتحانی در برابر من دهد که می توانم با او زندگی کنم یا نه، نداشته باشند، متاسفانه در زندگی امروزی از اول بنا را بر این می گذارند که آیا همسر می تواند از شوهرش جدا شود یا نه و اگر نمی تواند باید چگونه بنای جدایی گذاشته شود وقتی با این نیت ازدواج شود آن حقیقت واحده بودن هم محقق نمی شود ولی مشاهده می کنیم که از اول زندگی حضرت زهرا و امیرالمومنین علیه السلام حقیقت این است که آنها بر پایه و اساس صحیح زندگیشان را بنا نهادند.

وی ادامه داد: نکته دیگر در خصوص رفتار خانوادگی این دو بزرگوار است که حقیقتا به درد جامعه امروزی ما می خورد در خانواده علی القاعده یک قانونی باید حاکم باشد که این قانون می تواند همان قوانین موضوعه ای باشد که در الصاق عقدنامه آورده می شود که حق زن این است و وظیفه اش این و در مقابل برای مرد هم این مساله بیان شده است که حق و وظیفه اش چه چیزی است و این قانونی است که در اسلام و شرع مقدس بنا گذارده شده است، مثلا در قانون بیان می کنند که زن می تواند برای کاری که در منزل انجام می دهد، اجرت بگیرد یا مرد بایستی نفقه پرداخت کند.

این استاد حوزه علمیه بیان داشت: این بایدها و نبایدهای قانونی که در شریعت مطرح است و برای آنها یک سری قانون داریم اما یک سری اخلاقیات هم در خانواده داریم مثل بحث ایثار و از خودگذشتگی، اغماض و نکات دیگر اخلاقی که وجود دارد آن چه که در زندگی حضرت زهرا و امیرالمومنین علیهما السلام مشهود است، این است که زندگی این دو عزیز بر پایه و اساس اخلاق بوده است و نه بر پایه و اساس قوانین موضوعه شرعیه و برای همین است که ما حتی یک مورد هم نداریم که در زندگی مشترک این دو عزیز که حضرت زهرا علیها السلام بیان کنند: «یا علی وظیفه تو این است» و در مقابل هم چنین است که حضرت علی هم نفرمودند: «ای زهرا وظیفه تو هم این است» بلکه بر پایه و اساس ایثار و از خودگذشتگی و عفو و گذشت و این جور عبارت ها زندگیشان را گذراندند.

وی افزود: اگر در زندگی آنها تقسیم کاری هم اتفاق می افتاد بر پایه و اساس اخلاق و قوانین اخلاقی بود که بنا می شد برای همین است که اگر حضرت زهرا سلام الله علیها در منزل کار می کردند با نگاه اخلاقی این کار را انجام می دادند لذا توصیه ای که برای جوان های امروزی می شود کرد این است که بتوانند از سیره حضرت زهرا و امیرالمومنین علیهما السلام درس بگیرند که زندگیشان را اخلاق مدار کنند تا قانون مدار صرف که اگر زندگی این چنین نباشد انسان ها مثل ربات هایی می شوند که تعریف شده هستند ولی اگر اخلاق باشد آن زندگی مشترک معنا می شود و حقیقتا به آن کمال مطلوبی می رسند که حضرت زهرا و امیرالمومنین علیهما السلام نسبت به آن اعتقاد و اذعان داشتند.

استاد موسوی بیان داشت: نکته آخری که در این زمینه وجود دارد این است که اکتفا کردن به حداقل ها و سخت نگرفتن در امر ازدواج خیلی با اهمیت است، امیرالمومنین علیه السلام وقتی با حضرت زهرا سلام الله علیها ازدواج کردند، منزل شخصی نداشتند که حضرت زهرا سلام الله علیها را به منزل خودشان ببرند و یا این که حضرت زهرا علیها السلام جهیزیه آن چنانی نداشتند بلکه به همان حداقل ها اکتفا کردند و امیرالمومنین علیه السلام مستاجر شدند و حضرت زهرا علیها السلام هم این چنین وارد خانه ایشان شدند.

وی در انتهای سخنانش بیان داشت: وقتی مهرِ علی ابن ابیطالب علیه السلام مهریه حضرت زهرا سلام الله علیها شد و محبت متقابل حضرت زهرا سلام الله علیها باعث شد که یک زندگی سرشار از مهر و محبت و کمال گرایی داشته باشند لذا توصیه اکید و نهایی بنده این است که از سیره هم همین مساله برداشت می شود که آنها الگوی ما هستند و در اول زندگی باید به همان حداقل ها راضی باشیم و اگر چنین شد طبیعتا به آن حداکثرها هم در طول مدت زندگی دست می یابیم./260/21/20