به نظر حقیر اگر وقایع در بعض مقاتل موجود باشد احتمال صدق و کذبش وجود داشته باشد و علم به کذبش نباشد بیان آن مصائب مشمول اخبار من بلغ است و ذکر آنها در مجالس عزاداری قطعا موجب ترتب ثواب است.

استاد سید حسین حسینی نیا در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: بنده چند مطلب را در مورد ایام محرم یادآوری می کنم مطلب اول اهمیت اقامه مصیبت اباعبدالله الحسین علیه السلام است این مطلب با مراجعه به روایات وارده از ائمه معصومین علیهم السلام معلوم و واضح است همین مقدار کفایت می کند که در روایت صحیح السند از حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام است که فرمودند: «من تذكر مصابنا و بكى لما ارتكب منا كان معنا في درجتنا يوم القيامة و من ذكر بمصابنا فبكى و أبكى لم تبك عينه يوم تبكي العيون و من‏ جلس‏ مجلسا يحيی فيه أمرنا لم يمت قلبه يوم تموت القلوب‏».

وی افزود: در آن شداید روز قیامت که ممکن نیست به مخیله ما خطور کند که چه شدایدی در روز قیامت دامن گیر ما است تنها چیزی که بنابر گفته امام رضا علیه السلام انسان را نجات می دهد این مطالب است، حضرت سه جمله دارند اول می فرمایند هر کسی مصایبی که به ما رسیده و آن چه که در این دنیا از گرفتاری ها و مصایب به ما وارد شده است را یادآوری کند، نتیجه اش این است «کان معنا فی درجاتنا یوم القیامه» در قیامت در درجه ما است یعنی همان مقامی که ائمه معصومین صلوات الله علیهم اجمعین دارند چنین شخصی همنشین با آنها است.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: در قسمت دوم این حدیث می بینیم که «من ذکر بمصابنا» یا «ذُکِر بمصابنا» هر کس یادآوری کند و یا این که برای او مصایب ما یادآوری شود و هم خودش گریه کند و هم دیگران را به گریه اندازد، نتیجه اش این است که آن روزی که همه دیدگان گریه می کنند او خوشحال و شاد است و چشمان او گریان نیست.

وی اضافه کرد: جمله سوم این است «من جلس مجلسا» هر کس در مجلسی بنشیند که امر ما در آن احیا می شود و منظور از این احیا امر ما اعتقاد به ولایت معصومین علیهم السلام و لوازم این اعتقاد به صورت لسانی و عملی است ، نتیجه اش این می شود «لم یمت قلبه» آن روزی که تمام قلوب می میرند او قلبش زنده است لذا تنها چیزی که موجب نجات از گرفتاری های روز قیامت است، اقامه مصائب اباعبدالله الحسین علیه السلام است و عظمت این مجالس را تنها خدا و رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه علیهم السلام می دانند. ما نباید خیال کنیم با این مجالسی که برای امام حسین علیه السلام می گیریم کاری کردیم، امام حسین علیه السلام به هیچ کدام از این مجالس احتیاج ندارد بلکه هر چه می کنیم برای خودمان و گرفتاری های خودمان است.

استاد حسینی نیا گفت: بعضی در سالهای اخیر در صدد اثبات دروغ و کذب بودن بعض وقایعی که در بعض مقاتل نسبت به مصائب اباعبدالله الحسین علیه السلام در روز عاشورا آمده هستند؛ به نظر حقیر اثبات کذب و دروغ بودن اکثر این وقایع عادتا محال است ما چگونه می توانیم فلان واقعه ای که در بعض مقاتل نقل شده است به مجرد استبعادی که بعضی می کنند یا به ادله واهیه جزما بیان کنیم که این واقعه دروغ بوده است بلکه احتمال این که این قضیه واقع شده باشد، وجود دارد به نظر حقیر اگر وقایع در بعض مقاتل موجود باشد و احتمال صدق و کذبش وجود داشته باشد و علم به کذبش نباشد، بیان آن مصائب مشمول اخبار من بلغ است و ذکر آنها در مجالس عزاداری قطعا موجب ترتب ثواب است.

وی اضافه کرد: مطلب دوم این است که وظیفه ما روحانیون و مبلغین این است که به مردم بیان کنیم عزاداری امام حسین و جمیع ائمه علیهم السلام از بزرگترین عبادات و از اعظم موجبات تقرب الهی است، شکی نیست که عبادت با معصیت قابل جمع نیست عملی که مبغوض درگاه الهی است صلاحیت تقرب ندارد و بر این اساس است که فقها می فرمایند صلوة در دار غصبیه باطل است چون وجود در دار غصبی مبغوض خدا است و بدین سبب عمل مبغوض صلاحیت تقرب ندارد.

این استاد حوزه علمیه قم گفت: آن چه که بنده در سال های اخیر در بعضی از هیئات دیدم و منقول هم است، این است که در عزاداری ها از آلات لهو و لعب و موسیقی هایی که قطعا حرام است، استفاده می کنند که هیچ مناسبتی با عزاداری امام حسین علیه السلام ندارد چون آن چه که معصیت است و ممکن نیست تبدیل به عبادت شود، مقرب نیست و هر چند عبادتی بالاتر از اقامه مصائب امام حسین علیه السلام نیست اما این عبادت با معصیت جمع نمی شود بنابراین باید به مردم این مطالب گفته شود، در حدیث از معصوم علیه السلام است که «اذا ظهرت الفتن فليظهر العالم علمه فمن لم يفعل ذلك فعليه‏ لعنة الله و الملائكة و الناس أجمعين‏» اگر می خواهیم مشمول لعن خداوند و ملائکه نشویم باید جلوی بدعت ها را لسانا و عملا بگیریم.

وی اضافه کرد: مطلب سومی که می خواهم بیان کنم این است که اگر چه بر عزاداری امام حسین علیه السلام چنان ثواب ها و اجرهایی مترتب شده است که به عقل انسان خطور نمی کند ولی مبادا به این مطالب مغرور شویم کما این که بعض عوام الناس به این خیال باطل می افتند که اگر در روضه ای شرکت کنند، می توانند واجبات را رها کنند، درست است که اگر کسی مستغرق در دریای گناهان است هم نباید ناامید شود اما این که خیال کند که تنها و تنها عزاداری کفایت می کند این فکر باطل است و باید جلو این فکر گرفته شود.

استاد حسینی نیا بیان داشت: عزاداری امام حسین علیه السلام از بزرگترین عبادات الهی است ولکن مثل بقیه اعمال نباید موجب غرور انسان شود و وظیفه ما روحانیان و مبلغین هم همین است لذا امیرالمومنین علیه السلام این بیان عالی را فرمودند: «الفقیه کل الفقیه من لم یقنط الناس من رحمة الله و لم یؤیسهم من روح الله و لم یومنهم من مکر الله» فقیهی که به کمال فقاهت رسیده باشد، کسی است که این امور در او جمع شده باشد اول «لم یقنط الناس من رحمة الله» مردم را از رحمت الهی مایوس نکند اگر کسی سالهای سال گناه کرد و تمام عمرش را در گناه گذرانده باشد نباید خودش از رحمت الهی مایوس باشد و نه ما او را از رحمت الهی مایوس کنیم و باید به رحمت الهی امیدوار کنیم «و لم یویسهم من روح الله و لم یومنهم من مکرالله» از آن طرف هم از عذاب های ناگهانی الهی که از آن تعبیر به مکر می شود نباید خود را ایمن بیابد.

وی اضافه کرد: این که شنیده می شود برخی به گونه ای صحبت می کنند که عوام الناس خیال می کنند همین که اشکی از دیده شان جاری شد خیالشان راحت باشد و جایگاهشان بهشت است، درست نیست و مجوز این را ندارند که هر معصیتی را انجام دهند و حق الناس را پایمال کنند و تمام شرایط باید لحاظ شود، امیدواریم که اسامی ما در دفتر اباعبدالله علیه السلام ثبت و ضبط شود و اگر ثبت شد باقی بماند و کاری نکنیم که بر اسم ما قلم کشیده شود.

این استاد حوزه علمیه قم گفت: نه تنها اقامه مصیبت حضرت وظیفه شیعیان است بلکه هر کسی که ادعای اسلام می کند و ادعای پیروی از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را دارد وظیفه اش اقامه عزای اباعبدالله علیه السلام است در کتب عامه و کتب روایی اهل تسنن الی ما شاء الله روایاتی است که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم برای امام حسین علیه السلام گریه کردند و اقامه مصیبت حضرت را کردند و همچنین نسبت به وقایع بعد از شهادت آن حضرت هم با مراجعه به کتب عامه معلوم می شود که چه وقایعی در این عالم اتفاق افتاده است.

وی در انتهای سخنانش بیان داشت: در روایت صحیح السندی است که امام رضا علیه السلام فرمودند که هفت آسمان و زمین در مصیبت حسین علیه السلام گریه کردند و اینها مبالغه نیست امام زمان علیه السلام هم جدشان را خطاب می فرمایند «فلئن اخرتنی الدهور و عاقنی عن نصرک المقدور و لم اکن لمن حاربک محاربا و لمن نصب لک الحرب مناصبا فلأندنبک صباحا و مساءً و لابکین علیک بدل الدموع دما» این کلام امام زمان علیه السلام است که به جدشان اباعبدالله الحسین علیه السلام خطاب می کنند که اگر خداوند متعال در تقدیرم قرار نداد که من در روز عاشورا در کنار شما باشم و به یاری و نصرت شما بیایم هر صبح و هر شام برای تو ناله و ندبه می کنم و اگر اشکم تمام شد از دیدگانم به جای اشک خون جاری می کنم. /260/21/20