استاد موسوی حجازی مطرح کرد؛

کربلا تجلی گاه کمالات قمر بنی هاشم

حضرت عباس ایثارگری عجیب بودند شاید اوج این ایثار آن زمانی باشد که حضرت به آب رسیدند و مشت را از آب شریعه فرات پر کردند اما آب را بر آب ریختند و قبل از مولا و فرزندان ایشان آب ننوشیدند چنان که حضرت سجاد سلام الله علیه در مورد عمویشان چنانچه که در کتاب خصال است فرمودند: «رحم الله العباس فلقد آثر و ابلی و فدی اخاه بنفسه حتی قطعت یداه»

 

استاد سید محمد موسوی حجازی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: حضرت قمر بنی هاشم اباالفضل العباس با درک محضر سه امام هم امامی مثل امیرالمومنین علیه السلام در مقام پدر و امام حسن و امام حسین علیهما السلام به عنوان برادر در طول نزدیک چهار دهه از عمرشان کمالات زیادی را کسب کردند این کمالات اکتسابی غیر از آن اصالت «کنتم فی الاصلاب الشامخه» است که مطلب جدایی است و اصالتی که از پدر به عنوان معصوم و از مادر که شخصیتی مورد احترام و برجسته بوده اند داشته اند، در این جا بحث در کمالات اکتسابی حضرت قمر بنی هاشم است که طی این چهار دهه در کنار این سه معصوم بزرگوار کسب کردند که شاید یکی از معدود غیر معصوم هایی باشند که با وجود این که عصمت کامل به ایشان تفویض نشده اما به مقام انسان کامل و جامع فضایل و اسوه عملی رسیده باشند.

 

وی افزود: این که بگوییم غیر معصوم اسوه عملی است خیلی حرف دقیقی است که در همه امور بشود به ایشان اقتدا کرد اما در مورد حضرت عباس این مورد محقق شده است که حضرت اسوه عملی برای همه رهروان مذهب شیعه هستند منتهی تجلی گاه این صفات و رفتارهای برجسته ای که حضرت در این ایام کسب کردند و ملکه وجودشان شد و ایشان را به انسان کامل و جامع فضایل تبدیل کرد، در کربلا بود که آن همه صفات کمالی و فضایل حضرت بروز کرد از آزادگی و حریت حضرت، ادب حضرت، اخلاص حضرت، بصیرت و توجه و عمق نفوذ فکری حضرت، تقوای حضرت و حتی توسل و تسلیم حضرت قمر بنی هاشم که در این روز بروز و ظهور کاملی پیدا کرد.

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: شاید چند صفت از این صفات مهم تر باشد که در مرحله اول مقام ادب حضرت است چه ادب عملی و رفتاری و چه ادب گفتاری بعضی از امامزادگان حالتی داشتند که در مقابل امام زمانشان حالت فامیلی نداشتند که شاید بشود حضرت عبدالعظیم را هم در همین گروه دسته بندی کرد این اشخاص به امام زمانشان به چشم امام می نگریستند نه به چشم پدر یا برادر یا عموزاده یا برادرزاده حضرت عباس نمونه کامل و اتم این نوع رفتار بود، حضرت به گونه ای با سه امام معصوم زندگی کردند که زندگی با این امامان معصوم علیهم السلام برای ایشان عادی نمی شد، رفتارشان با امام زمانشان بخصوص حضرت سیدالشهدا علیه السلام رفتار ماموم در مقابل امام بود نه رفتار برادر در مقابل برادر و این یکی از آن کمالات و فضایلی بود که در روز عاشورا و صحنه کربلا تجلی و بروز عجیبی پیدا کرد.

 

وی اضافه کرد: نمونه چنین رفتارهای خاضعانه ای در حضرت عباس قبل از این هم وجود دارد که معالی السبطین آنها را ذکر می کند که حضرت عباس بدون اجازه کنار امام حسین علیه السلام نمی نشستند یعنی صبر می کردند و وقتی که امام اجازه می فرمودند مثل عبد خاضعی دو زانو در مقابل امامشان می نشستند اما در زمان بقیه ائمه علیهم السلام بعضی از امام زادگان فکر می کردند مقامشان با امام هم عصرشان تفاوت زیادی ندارد اما حضرت ابالفضل العباس این احساس را نمی کردند که در مقابل برادرشان هستند بلکه این احساس را داشتند که در مقابل امامشان هستند.

 

استاد موسوی حجازی بیان داشت: در مورد ادب گفتاری حضرت در تاریخ می بینیم که محمد بن حنفیه با امام حسین علیه السلام مذاکره و چانه زنی می کردند عبدالله بن جعفر هم به همین شکل حتی عبدالله بن عباس هم همین طور نه این که اینها خودشان را در عرض امام علیه السلام می دیدند ولی به هر حال اظهار نظر می کردند ولی در مورد حضرت عباس علیه السلام ثبت و ضبط نشده است که در جایی اظهار نظری کرده باشند و یا حتی بدون این که امام حسین علیه السلام ابتدا کرده باشند ایشان پیشنهادی داده باشند و این نشان از مقام ادب عالی حضرت ابالفضل العباس دارد که یکی از صفات برجسته دیگر حضرت قمر بنی هاشم است که در عرصه کربلا بروز و ظهور پیدا کرد و در روز عاشورا خودش را خیلی خوب نشان داد.

 

وی خاطرنشان کرد: حضرت عباس ایثارگری عجیب بودند شاید اوج این ایثار آن زمانی باشد که حضرت به آب رسیدند و مشت را از آب شریعه فرات پر کردند اما آب را بر آب ریختند و قبل از مولا و فرزندان ایشان آب ننوشیدند چنان که حضرت سجاد سلام الله علیه در مورد عمویشان چنانچه که در کتاب خصال است فرمودند: «رحم الله العباس فلقد آثر و ابلی و فدی اخاه بنفسه حتی قطعت یداه» که رحمت خدا بر عباس باد او ایثار کرد و آزمایش داد و جانش را فدای برادرش کرد تا آن که دستانش قطع و قلم شد، این ایثار حضرت قمر بنی هاشم در کلام امام سجاد علیه السلام برجسته و مورد توجه است.

 

این استاد حوزه علمیه قم گفت: حضرت سجاد در همین روایت از کلمه «ابلی» در مورد ایشان استفاده کرده اند که نشان دهنده مقام ابتلا و امتحان ایشان است چرا که «هر که در این بزم مقرب تر است   جام بلا بیشترش می دهند» این طور نیست که بزرگان و اولیاء الله از بلا و امتحان و ابتلا خالی باشند، امتحان حضرت عباس امتحان بسیار عجیب و بزرگی بوده است از آن زمانی که پیشنهاد پناهندگی به حضرت داده شد که امتحان بسیار مهمی بود تا آن زمانی که شب عاشورا امام حسین علیه السلام گفتند من بیعت را بر میدارم، هر کس می خواهد برود که در آن جا حضرت عباس پیشقراول بقا بر عهد بودند که فرمودند «لم نفعل» چطور ما شما را ترک کنیم «لنبغی بعدک» تا این که بعد از شما بمانیم و بعد از شما را ببینیم «لا أرانا الله ذلک ابدا» خدا هیچ وقت آن زمان را به ما نشان ندهد که ما باشیم و شما نباشید.

 

وی افزود: امتحان و ابتلا حضرت عباس همچنان ادامه دارد تا روز عاشورا که حضرت قصد جهاد و جنگ داشتند اما حضرت اباعبدالله علیه السلام از ایشان خواستند که برای کودکان آب بیاورند و شاید از قبل معلوم بود که این کار غیر ممکن است اما حضرت به جان و دل این کار را پذیرفتند و به این کار اقدام کردند و به شهادت در این راه مبتلا شدند، امام صادق علیه السلام در آن روایت معروف دارد که «کان عمنا العباس بن علی نافذ البصیرة صلب الایمان» بعد در ادامه حدیث دارد «جاهد مع ابی عبدالله و ابلی بلاءً حسنا» با امام حسین علیه السلام جهاد کردند و مبتلا به بلا و امتحان نیکویی شدند امتحانی که با سرافرازی و سربلندی از آن امتحان بیرون آمدند.

 

استاد موسوی حجازی گفت: در کربلا مقام رضای حضرت حق هم در مورد حضرت عباس بروز و ظهور داشت، مقام رضایی که بالاترین مقام از مقامات عرفانی و ربانی است آن شعر حضرت که در رجزهای آخر حضرت بود که «والله ان قطعتموا یمینی   إنی احامی ابدا عن دینی   و عن امام الصادق الیقینی   نجل النبی الطاهر الامینی» نشان می دهد که حضرت نه تنها از این حالتی که در آن گرفتار هستند ناراحت نیستند بلکه به مقام رضای در این جا هم رسیدند و از این مقام شهادت فی سبیل الله لذت می برند این مقام برجسته ترین صفت ظاهر شده از حضرت ابالفضل العباس در روز عاشورا بود که در این روز این مقامات نهفته حضرت عباس برای تمام بشریت نه فقط برای شیعه و مسلمانان بلکه برای تمام بشریت آشکار و ظاهر شد و نشان دادند که چه مقامی دارند.

 

وی در انتهای سخنانش بیان داشت: شجاعت حضرت قمر بنی هاشم و زهد ایشان که به دنیایی که مولایشان در آن نباشد هیچ وابستگی ندارند، صبر حضرت ابالفضل العباس، عزت مدار بودن و عزت نفس حضرت در مقابله با گنهکار و کسی که مورد رضای خدا نیست، عبد صالح خداوند بودن که در خطاب به حضرت که از معصوم صادر شده است بر آن تاکید شده است اینها همه صفات عالی ظاهر شده از حضرت قمر بنی هاشم علیه السلام در روز عاشورا است. ان شاءالله که با توجه و توسل به حضرت ابالفضل العباس علیه السلام ضمن اقامه شعائر عزاداری برای آن حضرت این صفات را تقویت کنیم تا ان شاءالله امام زمانمان عجل الله تعالی فرجه الشریف از ما راضی باشند و زمینه ظهور ایشان با حضور یارانی وفادار که الگو گرفته از حضرت ابالفضل العباس علیه السلام هستند پدید آید./20/22/260

 

ج, 07/07/1396 - 19:24

دیدگاه جدیدی بگذارید