امام حسین علیه السلام وقتی می خواست لشکر خود را سازماندهی کند، فرماندهی کل را مشخص کرد و پرچم را به دست حضرت ابالفضل العباس سپرد، فرماندهی میمنه سپاه را مشخص کرد و فرماندهی میسره سپاه را هم مشخص کرد اما پرچمش را به کسی نداد امام حسین علیه السلام فرمودند: «این پرچم صاحبی دارد که خواهد آمد.» صاحب آن پرچم کس دیگری جز حبیب بن مظاهر نبود.

استاد سید ابراهیم موسوی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: باید عاشورا را همواره در طول تاریخ به مانند دانشگاهی که به تعلیم و تربیت انسان ها و افرادی که خواهان حریت و آزادی و عدالت و سعادت هستند به حساب آوریم، عاشورا حادثه ای محدود به یک منطقه کوچک نیست، عاشورا به پهنای یک زمان است و کل تاریخ را می پوشاند، عاشورا یک فرهنگ است، عاشورا بنیان مستحکم همه پاکی ها و خوبی ها است و مبنای نظام مقدس جمهوری اسلامی ما بر اساس عاشورا است همان طور که امام رضوان الله تعالی علیه بنیان گذار انقلاب در قرن اخیر هم علت انقلاب را عاشورا معرفی کردند.

وی افزود: عاشورا مکتبی است که همه افراد و انسان ها می توانند از آن درس بگیرند و برای همه اقشار جامعه در قصه عاشورا الگویی وجود دارد، برای کسانی که جوانند حضرت علی اکبر، برای کسانی که نوجوان هستند قاسم بن الحسن و برای کسانی که سن و سال بالایی دارند امثال حبیب بن مظاهر الگو هستند.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: در میان یاران امام حسین علیه السلام یکی از افرادی که از نظر سن و سال سالمند بودند، حبیب بن مظاهر است حبیب از دعوت کنندگان امام حسین علیه السلام بود و تا آخر هم در رکاب آن حضرت بود تا به فوز عظیم شهادت رسید و به حق خود را مصداق وفا کنندگان به عهد کرد، در فضیلت این بزرگوار همین بس که کسی که وارد حرم امام حسین علیه السلام می شود در ابتدا به بارگاه حبیب بن مظاهر سلام می دهد و در برگشت هم از مقابل بارگاه او گذر می کند.

وی اضافه کرد: حبیب بن مظاهر غیر از این که خود در صحنه کربلا حاضر شد، طبق تاریخ بیش از ده نفر از جمله برادرش علی بن مظاهر و پسر عمویش «ربیعة بن هود» را همراه خود کرد و به اردوگاه امام حسین علیه السلام آورد. حبیب فرماندهی بخشی از لشگر امام حسین علیه السلام یعنی میسره ایشان را برعهده داشت، امام حسین علیه السلام چون لیاقت بسیار عالی در او می دیدند او را به این منصب گماردند.

استاد موسوی بیان داشت: امام حسین علیه السلام وقتی می خواست لشکر خود را سازماندهی کند، فرماندهی کل را مشخص کرد و پرچم را به دست حضرت ابالفضل العباس سپرد، فرماندهی میمنه سپاه را مشخص کردند و فرماندهی میسره سپاه را هم مشخص کرد اما پرچمش را به کسی نداد امام حسین علیه السلام فرمودند: «این پرچم صاحبی دارد که خواهد آمد.» صاحب آن پرچم کس دیگری جز حبیب بن مظاهر نبود.

وی خاطرنشان کرد: حبیب بن مظاهر قبل از قضیه عاشورا فضایلی دارد که همه اینها سبب می شود که این لیاقت در حبیب بن مظاهر ایجاد شود طبق نقل تاریخ حبیب یکی از کسانی بوده است که بسیار قرآن می خوانده است، این فضیلتی است که امام حسین علیه السلام هنگام جان دادن حبیب در روز عاشورا فرمود: «لله درّک یا حبیب لقد کنت فاضلا تختم القرآن فی لیلة واحدة» خداوند به تو خیر دهد ای حبیب تو شخص با کمالی بودی به طوری که در یک شب ختم قرآن می کردی. این عمل حبیب به ما می آموزد که انسان می تواند فضایل اخلاقی و وظایف اجتماعی و عبادت الهی را با هم جمع کند.

این استاد حوزه علمیه قم گفت: از لابه لای پرونده قطور عاشورا می توانیم به این نکته بربخوریم که با شهادت حبیب آثار اندوه در چهره امام حسین علیه السلام آشکار گردید همان طور که در زمان شهادت حضرت عباس در چهره امام حسین علیه السلام غم و اندوه آشکار شد. وقتی حبیب به زمین افتاد امام حسین علیه السلام فرمود: «عندالله أحتسب نفسی و حماة اصحابی» خودم و اصحاب با وفایم را به حساب خدا می گذارم.

وی اضافه کرد: حبیب در زمان شهادت با خنده به استقبال شهادت رفت وقتی به او گفته شد: «ای سید القراء چه وقت خنده است.» وی در جواب می گوید: «چه وقتی بهتر از حالا برای شادی و سرور است.» این بدان معنا است که مردان خدا امثال حبیب و یاران دیگر امام حسین علیه السلام مرگ را به بازی و مضحکه گرفتند نه این که دنیا آنها را به سخره گرفته باشد که برای زندگی چند روزه از مرگ فرار کنند.

استاد موسوی بیان داشت: یکی دیگر از یاران امام حسین علیه السلام که مانند حبیب بن مظاهر می درخشد انس بن حارث کاهلی است در مورد این پیرمرد ابرو سفید می گویند مانند یک شیر غرنده در رکاب امام حسین علیه السلام حضور داشت امام از تلاش وی تقدیر کرد. در مورد ایشان می گویند وی از یاران پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بوده است که در جنگ بدر و حنین شرکت کرده است، او آن چنان پیر شده بود که ابروانش نیز سفید شده و روی چشمانش افتاده بود، این پیرمرد که عاشق امام حسین علیه السلام و راه ایشان بود کمرش را با امامه و ابروانش را با دستمال می بندد تا مانع دید وی نشود و با شور و وصف بسیار توصیف نشدنی آماده جنگ می شود.

وی افزود: وقتی امام حسین علیه السلام انس بن حارث کاهلی را در این حال می بینند، منقلب می شوند و در حالی که قطرات اشک بر گونه هایشان جاری بوده است می فرمایند: «شکر الله سعیک یا شیخ» راستی یک انسان پیر و از کار افتاده چه مقدار می تواند مفید باشد که مورد تشکر امامش باشد، این نیست مگر این که در حادثه عاشورا در بین این افراد بزرگ قاموس ایثار و از خودگذشتگی بسیار است و این در همه زمان ها و برای همه افراد در سنین مختلف باید درس باشد.

این استاد حوزه علمیه قم در انتهای سخنانش بیان داشت: عاشورا حتی برای مادران و خانم ها هم درس دارد و زینب کبری برای آنها الگوی عملی است، واقعه عاشورا به قدری عظمت دارد که با گفتن این مطالب حتی نمی شود قسمت کمی از این واقعه را به تصویر کشید به تعبیر دیگر باید بگوییم قضیه عاشورا مانند قرآن عظیم است، همان طور که کسی قادر نیست معانی قرآن را درست بفهمد، واقعه عاشورا هم این چنین است و ابعاد گسترده ای دارد از هر جنبه که حساب کنیم عاشورا یک مکتب است و صرفا یک قضیه تاریخی نمی باشد./260/21/20