مطلبی که نشان دهنده عظمت و بزرگی امام حسن علیه السلام در منظر اباعبدالله الحسین علیه السلام است این است که ایشان به حضرت زینب در کربلا فرمودند که جدم، پدر و مادرم و برادر من از من افضل بودند چرا در مصیبت آنها این گونه بی تابی نمی کردید، حضرت زینب سلام الله علیها جواب دادند که وقتی آنها رفتند شما بودید اما با رفتن شما از پنج تن آل عبا کسی باقی نمی ماند گویا با رفتن شما همه آنها را از دست می دهم.

استاد سید طالب موسوی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: تاریخ شهادت حضرات معصومین علیهم السلام در بعضی از موارد در هاله ای از ابهام است، شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام هم از همین قبیل است مشهور در کتاب ها این است که شهادت ایشان را همزمان با رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در یک روز ذکر کردند، علمای زمان آیت الله بروجردی رحمة الله علیه هفتم صفر برای امام حسن مجتبی علیه السلام مجلس برگزار می کردند اما مشهور این بود که 28 صفر تاریخ شهادت ایشان است و روز هفتم صفر را به عنوان ولادت امام موسی کاظم علیه السلام ثبت کرده بودند، جدیدا طبق مبانی روایی و اخباری که وجود دارد هفت صفر را شهادت ایشان اعلام کردند که این روز به این امام مظلوم اختصاص پیدا کند و این شهادت تحت الشعاع رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم قرار نگیرد.

وی افزود: مهم این است که همان طور که در زیارت جامعه است، مقام دوازده امام بزرگوار که در مقام امامت مشترک هستند بزرگ داشته شود، گر چه در بعضی از روایات ائمه معصومین علیهم السلام نسبت به هم فضیلت دارند اما گاهی اوقات به خاطر نبود معرفت کافی و به خاطر این که درست تقریر نشده است، مردم نسبت به عظمت این امام بزرگوار غافل هستند، مقدمه سازی واقعه کربلا با آن مصیبت بزرگش توسط ایشان انجام شد، ایشان با خون دلی که خوردند و صلحی که امضا کردند و جام زهری که نوشیدند، باعث شدند شیعیان خلص زنده بمانند و در وقت مناسب با خون مطهر حضرت امام حسین علیه السلام دین اسلام که نبوی الحدوث و حسینی البقاء است باقی بماند.

این استاد حوزه علمیه قم گفت: نبض جامعه نزد امام معصوم است و او می داند چه زمانی قیام شود و کی صلح شود و این کار در نهایت دقت است لذا در احادیث داریم که وقتی از حضرت امام حسن علیه السلام سوال کردند که چرا قیام نمی کنید و شمشیر نمی کشید در نزدیک آن حضرت گوسفندانی بود حضرت فرمودند اگر به تعداد این گوسفندان که تعدادشان هفده راس بود، شیعه خلص داشتم قیام می کردم.

وی اضافه کرد: لازم نیست که همه ائمه علیهم السلام قیام نظامی داشته باشند بلکه امام حسن علیه السلام هم مانند بسیاری از ائمه علیهم السلام قیام فرهنگی داشتند و همین موجب شهادتشان شد. مظلومیت امام حسن علیه السلام به اندازه ای است که حتی از صحابی خودشان طعنه ها و زخم زبان های بسیاری شنیدند که چرا با معاویه صلح کردید و چرا در خانه نشستید. صبر بر این مسائل برای امام معصوم خیلی سنگین است چون قطب عالم امکان است این از دوستان ایشان که بعضی ها نسبت به معرفت امام زمانشان جاهل بودند و از دشمنان ایشان هم معاویه تا به جایی به ایشان جسارت کرد که بر روی منبر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به امیرالمومنین علیه السلام دشنام داد و این تحمل صبر امام حسن مجتبی علیه السلام باعث شد که کربلا ایجاد شود. نباید حادثه کربلا منفردا ملاحظه شود، اگر صلح امام حسن علیه السلام در زمان خودش ایجاد نمی شد، حادثه کربلا هم رقم نمی خورد.

استاد موسوی بیان داشت: این ذهنیت منفی که در بین مردم وجود دارد که فکر می کنند که چرا امام حسن مجتبی علیه السلام صلح کردند و چرا نامشان کم ذکر می شود به خاطر غفلت ما از ایشان است، گرچه حضرات معصومین علیهم السلام به این نکته اشاره کردند و امام حسن مجتبی علیه السلام هم هنگامی که برادرشان نزد ایشان آمدند به ایشان فرمودند: «لا یوم کیومک یا اباعبدالله» که این مطلب نشان می دهد که قطعا مصیبت کربلا بزرگترین مصیبت ها است ولی بحث مظلومیت امام حسن علیه السلام هم مطرح است که گاهی اوقات به خاطر عدم تبلیغ یا کمبود تبلیغ است که موجب می شود که مردم آن معرفت کافی را نسبت به آن امام معصوم علیه السلام نداشته باشند و فکر کنند که امام حسین علیه السلام فقط شجاع بوده اند و دیگر حضرات به خاطر این که آن شجاعت را نداشتند قیام نکردند.

وی تاکید کرد: امام حسن علیه السلام فرزندانی را تربیت کردند که در واقعه کربلا به شهادت رسیدند. مطلبی که نشان دهنده عظمت و بزرگی امام حسن علیه السلام در منظر اباعبدالله الحسین علیه السلام است این است که ایشان به حضرت زینب در کربلا فرمودند که جدم، پدر و مادرم و برادر من از من افضل بودند چرا در مصیبت آنها این گونه بی تابی نمی کردید، حضرت زینب سلام الله علیها جواب دادند که وقتی آنها رفتند شما بودید اما با رفتن شما از پنج تن آل عبا کسی باقی نمی ماند گویا با رفتن شما همه آنها را از دست می دهم.

این استاد حوزه علمیه قم در انتهای سخنانش بیان داشت: همه حضرات معصومین علیهم السلام نور الهی و تجلی خداوند متعال هستند همان طور که گاهی یک شخص با عبا و قباهای مختلف که همه زیبا هستند خودش را به مردم نشان می دهد و بیرون می آید تجلیات الهی هم به همین صورت هستند، خداوند در یک یک این امامان معصوم علیهم السلام تجلی کرده است و تجلی خداوند متعال هم اتم است لذا هیچ نقصی بین ائمه معصومین علیهم السلام نداریم منتهی در بین خودشان فضیلت های خاصی دارند که خودشان و پروردگار آنها می داند و شدت عصمتی که در بین حضرات معصومین علیهم السلام بوده است، بر ما مخفی است./260/21/20