در مورد متون درسی به نظر بنده امثال کتاب های رسائل و مکاسب و کفایه متون فاخری هستند این کتب باید باشند و در متن علمی حوزه کماکان حضور داشته باشند و هیچ کم و کاستی در آنها نباید باشد مثلا وقتی ما به مجامع آکادمیک کشورهایی مثل آلمان و ایتالیا می رویم می بینیم همین حرف های شیخ در رسائل و آخوند در کفایه حتی برای مجامع آکادمیک آن جا بسیار پر مغز و جوابگو و گویا هستند.

استاد سید محمد حسین احمدی ابراهیم آباد در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره اساتید گفت: با توجه به این که نظر مراجع هم این است که طلاب کتاب های رسائل و مکاسب و کفایه را به خوبی بخوانند و خواندن این کتب به این شیوه مخصوص دوره بلند مدت است که باید منتهی به قله اجتهاد شود فلذا باید کیفیت خاصی در مورد خواندن این کتب اتخاذ شود.

 وی افزود: با توجه به این مطالب تعداد صفحاتی که در نیم سال اول و دوم برای طلبه ها گذاشته شده است زیاد است و حجم کار بالا است و از کیفیت کار کاسته می شود یعنی استاد یا مجبور است از یک سری مطالب بزند یا مجبور است که با سرعت از مطالب رد شود و یا مجبور است که اصلا به سوال و اندوخته های ذهن طلبه ها بها ندهد که هر سه گزینه تالی فاسد دارد، دانشگاه رضوی یا بعضی از موسسات تخصصی فقه و اصول که تعداد صفحات هر نیم سال را تبدیل به دو قسمت کردند و سه چهارمش را می خوانند که طلبه بتواند تمرکز کافی پیدا کند خروجی مطلوب تری دارند.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: به هر حال حضور و غیاب در حوزه باید به یک امر منظم و مدون تبدیل شود، یعنی همان طور که طلبه ها از پایه یک تا شش تمام کارهایش مورد توجه قرار می گیرد و باید بر دروسشان تمرکز کنند و سر وقت بر سر درس ها حاضر شوند نباید همین طلبه ها وقتی لمعه را تمام می کنند تا درس خارج رها شوند و این اتفاق جدیدی که در حوزه می افتد و از طلبه می خواهند که رفت و آمدشان کنترل شود اتفاق مبارکی است.

 وی اضافه کرد: بعضی ها موضع هایی نسبت به بحث حضور و غیاب دارند که از این مطلب نشات می گیرد که طلبه باید حریت و آزادی خودش را حفظ کند، این مطلب با این بحث منافاتی ندارد؛ وقتی استادی وقت می گذارد و چهار، پنج ساعت برای یک صفحه کفایه مطالعه می کند این استاد وقتی به سر کلاس می آید و می بیند ماه اول بیست نفر در کلاس حاضر هستند و ماه دوم 15 نفر هستند و این پانزده نفر غیر از آن بیست نفر هستند یعنی طلبه ها مثل موجی می آیند و می روند و هیچ حساب و کتابی ندارد این مطلب هم به طلبه و هم به اساتید خیلی ضربه می زند

طلبه ها چند استدلال دارند برای این که سر درس ها حاضر نشوند که یکی از آنها این است که می گویند من از این استاد خوشم نمی آید اگر همین روال را ادامه دهند چهار سال سرگردان می شوند و چیزی بدستشان نمی آید در صورتی که اگر در این چهار سال با یک استاد متوسط درسشان را ادامه می دادند استفاده مفیدتری برای آنها حاصل می شد.

استاد احمدی ابراهیم آباد اظهار داشت: در مورد متون درسی که در سطوح عالی تدریس می شود، یک مطلب راجع به سبک بیان این کتب است، امروزه آن قدر علم پیشرفت کرده است که می بینیم مطالب درسی بر اساس مباحث روانشناسی، مباحث ال پی و هرمنوتیکی به شیوه های جدید تدریس می شود، مثل شیوه های تبدیل مطالب به پاور پوینت و استفاده از ویدیو پرژکشن و باید این تابو در حوزه شکسته شود که اساتید حس نکنند که اگر رو به این شیوه ها بیاورند مورد استنکاف جمع خاصی قرار می گیرند و اساتید مجهز شوند به شیوه های نوین که بنده با آزمودن این شیوه ها مشاهده کردم طلبه ها در یادگیری مباحث بسیار پویا و اهل دقت شدند.

وی خاطرنشان کرد: در مورد متون درسی به نظر بنده امثال کتاب های رسائل و مکاسب و کفایه متون فاخری هستند این کتب باید باشند و در متن علمی حوزه کماکان حضور داشته باشند و هیچ کم و کاستی در آنها نباید باشد مثلا وقتی ما به مجامع آکادمیک کشورهایی مثل آلمان و ایتالیا می رویم می بینیم همین حرف های شیخ در رسائل و آخوند در کفایه حتی برای مجامع آکادمیک آن جا بسیار پرمغز، جوابگو و گویا هستند.

این استاد حوزه علمیه قم در انتهای سخنانش بیان داشت: از متونی مانند رسائل و کفایه نمی شود غافل شد منتهی می شود یک حلقه مفقوده ای را به اینها گره زد مثل خواندن کتاب حلقات شهید صدر که اگر این کتاب و امثال آن با عنوان حلقه مفقوده به این کتب ضمیمه شود فاخر، دقیق و مورد احتیاج بودن این کتب بیشتر مشخص می شود. زمانی موجی در حوزه آمد که این متون به چه درد امروز طلبه ها می خورد در صورتی که کسی که در این متون عمیق شود می بیند اتفاقا مبانی و مطالب روز عینا همین مطالبی است که در این کتب وجود دارد./20/22/260