مساله نص بودن امامت مساله ای بسیار حیاتی است و عجیب است که بعضی از عالمان شیعه سخنانی را در گذشته یا در ایام حاضر می زنند و بیان می دارند که نص صریح در امامت حضرت امیر علیه السلام نداریم در رابطه با مسئله غدیر افرادی اظهار می دارند که اختلاف در معنای اراده شده از لفظ مولا وجود دارد و این نص صریح نیست و برخی در کتب فقهیشان مثل حاشیه های بر عروه نوشته اند که مساله امامت یک ضرورت دینی نیست و بعدها به این صورت درآمده است.

استاد امیر خان بلوکی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: در آستانه عید سعید غدیر خم هستیم عیدی که به حسب اخبار رسیده از اهل بیت علیهم السلام عیدالله الاکبر نامیده شده است عیدی که در مسیر عقیده و بازگشت به ارزش ها و آرمان های عقیدتی است.

وی افزود: در اعتقاد شیعه امامیه اثنی عشری چهار رکن در مورد ولایت و امامت وجود دارد رکن اول این که امامت و جانشینی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به نص قطعی آن حضرت و تعیین و معرفی الهی است. دومین نکته در این رابطه این است امامی که توسط توسط پروردگار متعال معرفی شده معصوم است و سومین نکته این است که تعداد این ائمه علیهم السلام دوازده نفر است.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: نکته چهارم این است که دوازدهمین آنها حی و زنده است تا زمانی که ظهور موفور السرور آن حضرت فرارسد در مقابل هر کسی از مسلمین که یکی از این چهار رکن را انکار کند از جرگه شیعه امامیه اثنی عشری خارج می شود کسی که از اول مساله امامت را نپذیرفته است داخل در جامعه اهل سنت است و در مرحله بعدی کسانی قرار دارند که تعداد دوازده نفر را نپذیرند مثل فرق زیدیه و اسماعیلیه و بقیه فرق مثل واقفیه و یا این که وجود حضرت مهدی علیه السلام را انکار می کنند.

وی اضافه کرد: این مساله نص صریح بودن در خلافت و جانشینی امیرالمومنین علیه السلام رکن عقیده شیعه است و اتفاقا اگر این رکن اول اثبات شود به دنبال آن رکن دوم می آید یعنی اگر قبول کردیم مساله امامت به نص و تعیین الهی است آن کسی هم که تعیین می شود معصوم خواهد بود چون کسی که خداوند برای هدایت منصوب کرده است نمی تواند معصوم نباشد چون اگر چنین نباشد نسبت به قاعده لطف و قواعدی از این قبیل نقض غرض حاصل می شود.

استاد خان بلوکی اظهار داشت: مساله نص بودن امامت مساله ای بسیار حیاتی است و عجیب است که بعضی از عالمان شیعه سخنانی را در گذشته یا در ایام حاضر می زنند و بیان می دارند که نص صریح در امامت حضرت امیر علیه السلام نداریم در رابطه با مسئله غدیر افرادی اظهار می دارند که اختلاف در معنای اراده شده از لفظ مولا وجود دارد و این نص صریح نیست و برخی در کتب فقهیشان مثل حاشیه های بر عروه نوشته اند که مساله امامت یک ضرورت دینی نیست و بعدها به این صورت درآمده است.

وی خاطرنشان کرد: بعضی در مورد مساله غدیر تعلیل کردند که این مساله ضرورتی علمایی است یعنی علما این مساله را نوشتند و احادیثی در این رابطه جمع کردند تا این مساله به صورت ضرورت درآمده است اما مساله این جا است که اگر این مساله نص است و بنا است که امامان شیعه معصوم باشند و مردم به همین جهت در همه حالات باید مطیع اوامر آنها باشند که قرآن نسبت به این امر چنین تعبیری دارد «اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولوا الامر منکم» که اطلاق آن دائمی است و یا آیه «یا ایها الذین آمنوا اتقوا الله و کونوا مع الصادقین» که همواره با اینها باشید که اهل سنت مثل فخر رازی اقرار کرده اند که «صادقین» باید معصوم باشند چگونه می شود که در نص بودن مساله امامت و یا بودن نص صریح در این رابطه القای شبهه کنیم و بیان کنیم این مساله برای مردم زمان های دیگر و زمان ما به ضرورت مشخص نشده است اما برای اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم مشخص بوده است.

این استاد حوزه علمیه قم بیان کرد: این مساله خیلی عجیب است که از جهت عقایدی و کلامی بعضی از عالمان و خصوصا عالمان شیعه این مساله را طرح کردند که اعتقاد به مساله امامت دارند اما به بودن نص صریح در این رابطه اعتقادی ندارند نمی دانم که این مساله را چگونه باید با این نقل تاریخی جمع کرد که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم مردم را با این کیفیت نگه دارند و عده ای که جلو رفته بوده اند را برگرداندند و منتظر بمانند که عده ای که عقب افتاده بودند هم خودشان را برسانند و حضرت تا سه روز آن جا بودند و با آن کیفیت مساله غدیر را اعلام کردند تا جایی که حتی کیفیت تهنیت گفتن به امیر المومنین علیه السلام را هم خود رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بیان کردند.

وی اضافه کرد: اگر این مساله ای است که اصلش اتفاق نیفتاده است پس چگونه است که حتی اهل سنت هم اصل این ماجرا را قبول دارند یا مثل حنبلی مکان این واقعه را هم معین کرده است و این مقدار حساسیت بر این مطلب وجود داشته است که به سراغ معنا و مدلول این روایت رفته است اگر مقصود همان محبت و ارادت قلبی بود و مساله تمام شده بود این گونه نبود که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم حتی کیفیت تهنیت گفتن و بیعت کردن را مثل آداب زیارت به مردم آموزش دهند.

استاد خان بلوکی اظهار داشت: طبری از زید بن ارقم حدیثی نقل کرده است که مرحوم علامه امینی هم در موسوعه الغدیر خودشان این حدیث را آوردند و در آخر این حدیث می فرمایند: «معاشر الناس قولوا أعطیناک علی ذلک عهدا عن انفسنا» ما عهد می بندیم از سوی وجدان و جانمان «و میثاقا بالسنتنا» و پیمانی با زبان هایمان «و صفقة بأیدینا»، «صفقه» به معنای دست دادن به هم است در زمانی که معامله صورت می گیرد، ما عهدی با جان و میثاقی با زبان و بیعتی با دست هایمان می بندیم «نؤدیه إلی أولادنا و أهالینا لا نبغي بذلك بدلا» این مطلب را به فرزندان و اهل بیتمان می رسانیم و هرگز این مطلب را عوض نمی کنیم یعنی از بیعتی که بستیم سرپیچی نمی کنیم.

وی در ادامه بیان حدیث افزود: «و انت شهید علینا و کفی بالله شهیدا» خداوندا تو بر ما شهیدی و کافی است که خداوند شاهد امری باشد سپس رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند که این چیزی که من به شما می گویم را بیان کنید «و سلموا إلی علی بإمرة المومنین» وقتی که سلام به علی بن ابیطالب علیه السلام می دهید به ایشان بگویید: «السلام علیک یا امیرالمومنین و قولوا الحمدلله الذی هدانا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا أن هدانا الله» ستایش مخصوص پروردگاری است که ما را به امر ولایت امیرالمومنین علیه السلام هدایت کرد و اگر خداوند ما را هدایت نکرده بود «ما کنا لنهتدی لولا أن هدانا الله» هرگز ما به این امر هدایت نمی یافتیم «فان الله یعلم کل صوت و خائنة کل نفس» و آن نفوسی که اهل خیانت است را می شناسد.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: «فمن نکث فانها یمکث علی نفسه» هر کس عهد شکنی کرده است بر علیه خودش عهد شکنی کرده است «و من أوفى بما عاهد عليه الله فسيؤتيه أجرا عظيما» و هر کسی به آن چیزی که با خداوند عهد بسته وفادار بود خداوند اجر عظیمی به او عنایت می کند «قولوا ما يرضى الله عنكم» بگویید آن چیزی را که خداوند از شما رضایت دارد «ان الله لا یهدی القوم الکافرین» اگر کفر بورزید خداوند از شما بی نیاز است زید بن ارقم می گوید در این هنگام و بعد از صحبت پیامبر مردم به بیعت مبادرت کردند و گفتند:«سمعنا و اطعنا علی امر الله و رسوله بقلوبنا».

وی اضافه کرد: کسانی که با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و علی علیه السلام بیعت کردند ابوبکر و عمر و عثمان و طلحه و زبیر و باقی مهاجرین و انصار بودند تا این که زمان نماز ظهر فرا رسید و آن حضرت دو نماز را در یک زمان خواندند و این مساله بیعت امتداد پیدا کرد تا «عشائین فی وقت واحد» یعنی تا این که حضرت نماز مغرب و عشا را هم در آن روز با هم خواندند و حضرت تا سه روز آن جا بودند و مردم با علی علیه السلام بیعت می کردند که حتی در نقل ها است که خانم ها هم به این صورت بیعت می کردند که در ظرف آبی که دست حضرت در آن بود دست می گذاشتند.

استاد خان بلوکی در انتهای سخنانش اظهار داشت: این قرائن و شواهدی که جمع شده است و بزرگان دین ما خصوصا مرحوم علامه امینی در کتاب الغدیر جمع کرده است را باید ببینیم و خدای ناکرده سخنی نگوییم که به جای این که به این شجره طیبه استحکام بخشیم که خداوند آن را برای هدایت امت قرار داده است صحبتی بیان شود که این امر دچار تزلزل شود خصوصا در این ایام که اهل سنت و شیعیان اشراف اطلاعاتی نسبت به کتاب های همدیگر دارند این مسائل نباید مشکلاتی را ایجاد کند. خداوند متعال ما را قدردان نعمت ولایت و از مدافعین حریم ولایت قرار دهد و خداوند متعال این عید سعید را برای میراث دار واقعی عید غدیر حضرت بقیة الله الاعظم مبارک گرداند./20/20/260