دستور «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» حافظ آن نعمت های قبلی و دستورات قبلی است که به عنوان آخرین نعمت ملاحظه شده است و به همین خاطر در مورد آن بیان شده است «اتممت لکم دینکم» حادثه غدیر حادثه ای است که نشان می دهد دین در داخل و حقیقت و سیستم داخلی خود مدیریت خودش را هم تعبیه کرده است و مسیر امامت به غیر از این که وظیفه تبیین دین و حفظ دین از انحرافات را دارد حافظ کلیت دین تا قیامت نیز می باشد.

استاد ساعی ور در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: عید غدیر بزرگترین عید مسلمین است در احادیث ما اهمیتی که برای این عید بیان شده است مثل و مانندی ندارد و با عناوینی مثل عیدالله الاکبر و اشرف و اعظم اعیاد از آن یاد شده است و اهتمام به این عید در روایات حاوی اسراری است و آن اسرار را می توان در آیاتی که در روز غدیر مطرح شده است مشاهده کرد.

وی افزود: نقشی که غدیر در احیای اسلام و در برنامه های اسلام دارد باید بررسی کرد یعنی برای فهم این که چرا این مقدار اهمیت به این عید داده شده است باید به آیات مراجعه کنیم تا ببینیم آیات امامت و ولایت و نقش آن را در برنامه های اسلام چگونه است؟ آن وقت اهمیت این روز روشن می شود در قرآن چهار آیه نسبت به واقعه غدیر خم بیان شده است و شان نزول این آیات بعد از غدیر یا قبل از غدیر نشان می دهد که این آیات مربوط به حادثه غدیر است.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: اولین آیه در مورد روز غدیر آیه تبلیغ است که در سوره مائده آیه 67 قرار دارد: «یا أیها الرسول بلغ ما أنزل الیک من ربّک» نکته ای که در این آیه می شود به آن دقت کرد خطاب «یا ایها الرسول» است در قرآن پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم معمولا با عنوان «یا أیها النبی» مورد خطاب قرار می گیرد در دو جا «یا أیها الرسول» آمده است که نشان از رسالت ویژه و مسئولیت خاصی است که مربوط به امامت و رهبری است.

وی اضافه کرد: در ادامه آیه عبارت «بلغ» آمده است و بعد از آن عبارت «ما أنزل» آمده است که توضیحی در رابطه با آن بیان نشده است که نشان دهنده عظمت این مساله است، سومین نکته مساوی بودن این مساله و رسالت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم است یعنی ای رسول هر چه از طرف پروردگار به تو نازل شده است آن را ابلاغ کن اگر ابلاغ نکردی رسالت خداوند را انجام نداده ای یعنی ابلاغ این حکم مساوی با رسالت خدا است یعنی رسالت خودت به هر مقدار ارزش دارد ابلاغ این حکم هم مساوی با رسالت خود تو است یعنی امامت هم طراز و در تداوم رسالت است.

استاد ساعی ور اظهار داشت: این همطرازی امامت با رسالت نشان می دهد که اگر امامت ابلاغ نشود نشان دهنده این است که رسالت انجام نشده است «من ربک» نکته اش در این است که تو عبد آن مولا هستی و باید این امر را اطاعت کنی و در این جا یعنی نگران نباش و مطلب را بیان کن، این مطلب آن قدر اهمیت دارد که مردم را از جهالت و از انحراف و سایر لغزش ها نجات می دهد اهمیت این مطلب آن قدر است که به این نگرانی اهمیت ندهی و این نگرانی ناشی از این است که مردم متوجه نشوند و تصور کنند شما می خواهی امامت را در خاندان خود داشته باشی، برای مردم توضیح ده تا روح باطنی ولایت را فهم کنند و بدانند که امامت یک منصب الهی است ربطی به سلطنت و ربطی به مقوله های دنیوی ندارد و دارای شئونات مختلف است.

وی تاکید کرد: در آیه ای که بعد از ماجرای غدیر نازل شد خدای متعال نمی فرماید: «انعمت علیکم نعمتی» بلکه می فرماید: «اتممت علیکم نعمتی» یعنی نعمتم را بر شما تمام کردم یعنی ولایت تمام نعمت است، در اسلام وقتی آیات قرآن را بررسی می کنیم مشاهده می کنیم که خداوند نعمت های زیادی را مطرح کرده است تا جایی که می فرماید شما نمی توانید نعمت های الهی را نمی توانید احصاء کنید اما در مورد برخی از نعمت ها به صورت «من الله» تاکید شده است که یکی از آنها نعمت رسالت است و نعمت امامت هم در آیه 5 سوره قصص با «نمن» آورده شده است که به معنای نعمت دادن در عمل است.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: از این آیه می توان استفاده کرد که اگر نعمت امامت نبود دین حاصل و مبینی نداشت و قائم به شخص بود در روز غدیر دین اسلام از این که قائم به شخص باشد به قائم به نوع بودن تبدیل شد چون مشرکین و کفار مترصد بودند که وقتی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم از دنیا رفتند دین و مکتبشان را از بین بردند اما وقتی این آیه نازل شد بیان می کند که «الیوم یئس الذین کفروا» سر مایوس شدن کفار این است که حافظ دین تا قیامت بیان شده است.

وی خاطرنشان کرد: غدیر فقط بحث ولایت امیرالمومنین علیه السلام نیست بحث این است که دین یک رجل الهی تا قیامت حفظ شود روز غدیر چنین معنایی دارد به همین خاطر در روز غدیر به ما توصیه کرده اند که به همدیگر بگوییم «الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة امیرالمومنین» فقط بحث امیرالمومنین علیه السلام نیست بلکه سخن از تمامی ائمه و ولایت الهی است. دین دو مقوله است یک مقوله اش مقوله کمیات دین است که مربوط به احکام و دستوراتی است که یک به یک نازل شده است که به آن می گویند «اتمام نعمت» ولکن در روز غدیر غیر از آن که دین از لحاظ کمیت تمام شد یک سنخیت جدیدی پیدا شد که غیر از اضافه شدن یک دستور به دستورات دین بود که همان دستور «من کنت مولاه» است.

استاد ساعی ور در انتهای سخنانش اظهار داشت: دستور «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» حافظ آن نعمت های قبلی و دستورات قبلی است که به عنوان آخرین نعمت ملاحظه شده است و به همین خاطر در مورد آن بیان شده است «اتممت لکم دینکم» حادثه غدیر حادثه ای است که نشان می دهد دین در داخل و حقیقت و سیستم داخلی خود مدیریت خودش را هم تعبیه کرده است و مسیر امامت به غیر از این که وظیفه تبیین دین و حفظ دین از انحرافات را دارد حافظ کلیت دین تا قیامت نیز می باشد./20/21/260