عالم و فقیهی که به دادِ ضعفای شیعه برسد، همان هایی که طبق تعبیر حدیث، «یتیمانِ اهل بیت علیهم السلام» نام گرفتهاند زیرا از آن بزرگواران جدا شدهاند و به آنان آنچه را که بدان محتاجند آموزش دهد (اعم از آن که در باب اعتقادات باشد یا احکام)، این شخص از هزار عابد بر شیطان سختتر و گرانتر است چرا که شخص عابد، فقط خود را می بیند و تنها در فکر آخرتِ خویشتن است.
استاد سید محمد مهدی موسوی حجازی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: در آستانه فرارسیدن ماه محرم و در ایام و زمانی هستیم که به حرمت خون حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و یارانشان، بستر برای هدایت مردم و بالخصوص مستضعفین شیعه فراهم است.
وی افزود: شاید گاهی این سوال در ذهن ایجاد شود که آیا تبلیغ و هدایت خلق، از چه جایگاهی برخوردار است و این کار نزد خداوند چه مقداری دارد. برای آن که در حدّ وُسعمان، به جواب این سوال بپردازیم (تا ان شاءالله باعث انگیزهی بیشتر برای مبلّغینِ این ایام شود) چند روایت را مطرح کرده و توضیح مختصری پیرامون آن می دهیم: ۱) دستور الهی و بشارت امام سجاد علیه السلام. قال ابومحمد العسکری علیهماالسلام: «قال علی بن الحسین علیه السلام: اوحی الله تعالی الی موسی: حبّبنی الی خَلقی و حَبّب خلقی الیَّ. قال: یا ربّ کیف افعل؟ قال: ذکّرهم آلائی و نعمائی لِیحبّونی. فَلَإن تردّ آبقاً عن بابی او ضالّاً عن فنائی أفضل لك مِن عبادة مأة سنة بصيامِ نهارها و قیام لیلها. قال موسی: و مَن هذا العبد الآبق منک؟ قال: العاصی المتمرّد. قال: فَمَن الضّالُّ عن فنائک؟ قال: الجاهل بامام زمان تعرفه و الغائب عنه بعد ما عرفه، الجاهل بشریعة دينه، تعرّفهُ شریعَتَه و ما یعبدُ به ربَّه و یتوصّل الی مرضاته.»
این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: در انتهای حدیث حضرت علی بن الحسین علیهما السلام می فرمایند: «فأبشروا علماء شيعتنا بالثواب الأعظم و الجزاء الأوفر» (بحارالانوار ج٢. ص٤). در اين حدیث نورانی، امام عسکری به نقل از جدّ بزرگوارشان امام سجاد علیهماالسلام میفرمایند که خداوند متعال به حضرت موسی وحی فرمود: «مرا محبوب خَلقم بگردان و مردم را دوست دارِ من کن.» حضرت موسی عرضه داشت: «چگونه چنین کنم (و چگونه مردم را دوست دارت نمایم)؟؟» به وی خطاب شد: «نعمت ها و آلاءِ من را به مردم تذکّر داده و برای آنها یادآور شو تا مرا دوست داشته باشند.» اگر یک نفر را که فراریِ از درب خانهی من است یا شخصی که گمراه است (و راه را گم کرده است) را به من بازگردانی، برای تو بهتر است از عبادت یک سال که روزهایش را روزه گرفته و شب هایش را به عبادت بگذرانی.
وی اضافه کرد: در اینجا حضرت موسی به خداوند عرضه داشت: «عبد آبق و فراری چه کسی است؟» به وی خطاب شد: «شخصی که عاصی و گنه کار است و تمرّد و سرپیچی از دستور می کند.» ایشان دو مرتبه سوال کرد: «ضال و گمراه کیست؟» جواب آمد: «آن شخصی است که نسبت به امام زمانش جاهل است و او را نمی شناسد و امامش از دیدگان وی نهان می باشد و کسی که نسبت به احکام و شرایع دین بی اطلاع است را با شریعت آشنا کن و آن چه که وی را به پروردگارش نزدیک می کند و رضایت خدا را فراهم می سازد به او آموزش بده.» در انتها امام سجاد علیه السلام می فرماید: «به علمای شیعه بشارت دهید به ثواب عظیم و جزاء فراوان.»
استاد موسوی حجازی اظهار داشت: پر واضح است که اکنون برخی از مردم، در زمرهی این دو گروه قرار دارند، یا «عاصیِ متمرّدند» و یا «جاهل نسبت به امام زمان و احکامِ دین». پس چه بهتر از این که انسان بتواند در ایامی که دلهای مردم به برکت عزای سیدالشهدا علیه السلام بیشتر آماده است، از این فرصت استفاده کرده و کاری کند که به مقتضای حدیث فوق، ارزش عبادت یکصد سال داشته باشد و او را با امام زمان عجل الله فرجه الشریف آشنا کند و بذر محبت آن جناب را در دل شیعیان بکارد، احکام و مسائل شرعی را برای مردم بیان کند و آنها را دین مدار به بار آورد. اگر در جامعه موفق به چنین کاری شویم و مردم را با خدا آشتی دهیم و محبت حضرت حق تعالی را در دلها پرورش دهیم، خود بخود بسیاری از مشکلات جامعه حل می شود، از پروندههای دادگاهها کم می شود، دزدیها و حق کُشیها رو به نقصان می گذارد.
وی خاطرنشان کرد: 2) فقیه عابد: عن موسی بن جعفر علیهماالسلام: «فقیه واحد یُنقِذُ یتیماً مِن ایتامنا المُنقَطِعین عنّا و عَن مشاهدَتنا بتعلیمِ ما هو محتاج الیه أشدّ علی ابلیس مِن ألف عابد. لأنّ العابد همُّهُ ذاتُ نفسِه فقط و هذا همّه مع ذات نفسه ذات عبادِ الله و إمائه لیُنقِذَهم مِن ید ابلیس و مردته فذلک هو افضل عندالله مِن ألف ألف عابد و ألف ألف عابدة.» (بحارالانوار ج۲. ص۵.)
این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: در این کلام گهربار نیز، عالم و فقیهی که به دادِ ضعفای شیعه برسد، همان هایی که طبق تعبیر حدیث، «یتیمانِ اهل بیت علیهم السلام» نام گرفتهاند زیرا از آن بزرگواران جدا شدهاند و به آنان آنچه را که بدان محتاجند آموزش دهد (اعم از آن که در باب اعتقادات باشد یا احکام)، این شخص از هزار عابد بر شیطان سختتر و گرانتر است چرا که شخص عابد، فقط خود را می بیند و تنها در فکر آخرتِ خویشتن است.
وی در انتهای سخنانش اظهار داشت: این عالم، غیر از آن که خود به انجام وظائف دینی و به اطاعت خالق مشغول است، به فکر بندگان خدا هم بوده و قصد دارد آنان را نیز از گناه رهانیده و به خالق نزدیک سازد. جایگاه چنین شخصی نزد خداوند متعال از هزار هزار مرد عابد و زن عابد (آن هم عابدی که به درجهای رسیده که امام کاظم علیه السلام او را لایق این عنوان می دانند) بالاتر است. آری این مقام شخصی است که در مرحله اول به فراگیری علوم اهل بیت علیهم السلام پرداخته است و علمش را با عمل و تقوا درآمیخته است و سپس آن را به ایتام آل محمد صلوات الله علیهم اجمعین آموزش می دهد./20/21/260
دیدگاه جدیدی بگذارید