امروز اگر راه و فرهنگ و تعالیم اهل بیت علیهم السلام زنده و باقی است در سایه همین برنامه های احیاگر است در چنین مجالسی کسانی به عنوان خطیب واعظ و مداح ذاکر و مرثیه خوان با وعظ و مرثیه و نوحه پیوند شیعیان را با ائمه علیهم السلام تقویت می کردند و تجمعات عاشورایی همیشه منشاء بسیاری از تحولات و بیداری سیاسی و اجتماعی و نهضت های رهایی بخش بوده است.

استاد مهدی مسجد جامعی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: حقیقتا باید گفت نه فقط ما انسان های خاکی حقیر و ناقابل بلکه همه عوالم وجود، ارواح و اولیاء و بزرگان و فرشتگان مقرب محتاج پرتویی از نور امام حسین علیه السلام هستند در تمام عوالم تو در توی وجود که برای ما روشن و آشنا هم نیست نور مبارک حسین بن علی علیهما السلام مثل خورشید می درخشد اگر انسان خود را در پرتو این خورشید قرار دهد کار بسیار برجسته ای انجام داده است.

وی افزود: در رابطه با سید الشهدا علیه السلام هر چه گفته شود کم است و هر چه مطالب و فضایل آن حضرت بیان شود باز حق مطلب ادا نشده است، امام حسین علیه السلام نوری است که هرگز خاموش نمی شود. در رابطه با گریه بر مصایب امام حسین علیه السلام که چرا برای ایشان گریه و عزاداری می کنیم مطالبی را بیان می کنم، اگر انسان عواطف انسانی خود را از دست نداده باشد اشک و شادی حالت روحی او را نشان می دهد اشک زبان دل است، گریه کردن گاهی اعتراض به یک جنایت است گاهی هم زنده نگه داشتن یاد یک مظلومیت و افشای چهره یک ظالم است.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: حادثه عاشورا که در سال 61 در کربلا اتفاق افتاد یکی از بزرگترین جنایت های بشری درباره گروهی بود که از پاک ترین و فداکارترین انسان ها بودند، آن هم از سوی کسانی که خود را پاک و صالح می دانستند اما برای حفظ قدرت خود دست به یک قتل عام زدند و فرزند پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم را همراه برادران و فرزندان و یارانش کشتند حتی از کشتن کودک شش ماهه هم که تشنه و بی تاب بود چشم نپوشیدند بعضی از ظلم ها و مظلومیت ها اگر یاد نشود فراموش می شود بعضی از جنایت کاران اگر افشا نشوند به شکل یک قدیس معرفی می شوند این جا است که وظیفه انسان های آگاه و جان ها و وجدان های بیدار دفاع و همدلی نسبت به مظلوم و مبارزه و جبهه گیری علیه ظالم است.

وی اضافه کرد: یاد و همراهی این بزرگواران به شکل های مختلف است و اشک و گریه یکی از این راه ها است واقعه عاشورا چیزی است که هر کس که بخواند و بشنود اگر وجدان انسانی او زنده باشد حتما متاثر می شود و اگر متعهد باشد تاثر و ناراحتی خود را به شکلی ابراز می کند که گریه یکی از این شکل ها است.

استاد مسجد جامعی اظهار داشت: برای قدرشناسی از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم احترام و دوستی و پیوند با خاندان او وظیفه ما مسلمانان است این چیزی است که خود حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم از ما خواسته است و ما را به دوستی با اهل بیت علیهم السلام سفارش کرده اند، در فرهنگ دینی ما عزاداری بر مظلومیت اهل بیت علیهم السلام یکی از نشانه های دوستی و پیوند با آنان است، شادی کردن در تولدهای آنان و اشک ریختن در شهادت های آنها پیوند قلبی ما را با آنان محکم تر و عمیق تر می کند و اشک ما شاهد عشق ما است.

وی افزود: بر پا کردن مراسم عزاداری در عاشورا نام و خاطره و یاد آنان را زنده نگه می دارد و این احیاگری نوعی تلاش برای خنثی کردن نقشه دشمنان آنان است که هم می خواستند کسی سراغ این خاندان نرود و هم کسی از جنایت های دشمنان آنها یاد نکند پس عزاداری ما نوعی دفاع از حق و مبارزه با باطل و وسیله ای برای اتحاد و تجمع بر محور اهل بیت علیهم السلام و عاشورا است.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: سوگواری در فقدان یک عزیز هم یک امر طبیعی و عاطفی است که نشان دهنده فعالیت احساسات و عواطف انسانی است که نسبت به خاندان پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم به ویژه نسبت به امام حسین علیه السلام و حادثه عاشورا یک دستور دینی است. عمل پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم و امامان شیعه و توصیه مکرر آنان نسبت به گریستن بر سیدالشهدا علیه السلام و یاد کردن مصایب خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و مرثیه سرودن برای آنان و برپایی مجالس عزا هیچ شبهه ای باقی نمی گذارد که این کار ریشه در آموزه های دینی دارد و مستند به دستور پیشوایان دین است و کاری عقلایی و مدبرانه است.

وی خاطرنشان کرد: گریه بر شهید و غم فقدان این عزیز کاری انسانی و مقدس و ارزشمند است پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم دستور داده بودند که بر جعفر بن ابیطالب و زید بن حارثه که در جنگ موته شهید شده بودند گریه کنند، حضرت زهرا علیها السلام بر سر قبر حمزه سیدالشهداء حاضر می شدند زیارت می کردند نماز می خواندند و می گریستند و یاد آن شهید را زنده نگه می داشتند.

استاد مسجد جامعی اظهار داشت: سابقه عزاداری بر مظلومیت خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم ریشه بسیار دیرینه ای دارد و آن حضرت و امامان ما از پیشگامان این مساله بودند، امام صادق علیه السلام به کمیت که شاعر اهل بیت علیهم السلام بود می فهماندند تا برای امام حسین علیه السلام مرثیه بسراید و دیگران را هم توصیه به شرکت در این مجالس می کردند. امام رضا علیه السلام به دعبل شاعر می فرمود: ای دعبل برای امام حسین علیه السلام مرثیه بسرای تو با این کار ما خاندان را یاری می کنی، تا زنده هستی از یاری ما کوتاهی نکن.

وی اضافه کرد: حضرت علی علیه السلام می فرمود: خداوند تبارک و تعالی برای ما پیروانی قرار داده است که یاور ما هستند در شادی ما شادند و در غم ما غمگین هستند این گونه نقل ها و روایت ها بسیار است و همه گواه آن است که خط عزاداری بر امام حسین علیه السلام و مظلومیت اهل بیت علیهم السلام از سوی خود امامان ترسیم، تبلیغ و ترویج شده است و اهداف بلندی داشته است دلی که بر حسین بن علی علیه السلام و اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم عشق بورزد بی شک در سوگ آنان هم می گرید و با این گریه مهر و علاقه خود را نشان می دهد و با کربلا و فرهنگ شهادت انس می گیرد و با سیدالشهداء علیه السلام که سرور همه شهیدان است هم هدف و همراه می شود و با او بیعت می کند، به تعبیر مرحوم شهید مطهری گریه بر شهید شرکت در حماسه او و هماهنگی با روح او و موافقت با نشاط و حرکت است.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: ما معتقدیم حفظ مکتب و دستاوردها و تعالیم پیامبر خدا در سایه زنده نگه داشتن فرهنگ اهل بیت علیهم السلام بوده است از آن جا که حاکمان جور پیوسته برای محو این فرهنگ تلاش داشته اند عزاداری خود به خود رنگ سیاسی و مبارزاتی هم به خود گرفته است. بعد سیاسی در گریه و عزاداری همان زنده نگه داشتن روحیه مبارزه با ستم و تشکل انقلابیون شیعه با محوریت کربلا و شهدای عاشورا است و افزون بر جهات تربیتی و اخروی به لحاظ آثار و برکات اجتماعی نیز ثمرات فراوانی دارد تا نقشه ظالمان برای کتمان آن فاجعه بزرگ خنثی شود.

وی خاطرنشان کرد: امامان شیعه از اهرم گریه، سوگواری و برپایی مجالس عزا استفاده می کردند تا مظلومیت حق و راه عاشورا فراموش نشود هر تجمعی بهانه و محور می خواهد و هر چه محور گردهم آیی مقدس تر و ژرف و فراگیرتر باشد آن تجمعات هم دیرپاتر و پر بارتر خواهد شد و عاشورا و کربلا این ویژگی ها را در حد اعلا دارد به همین دلیل کربلا محور انقلابیون ظلم ستیز شد و حاکمان ستمگر برای زائران و سوگواران حسینی و یادآوران آن حادثه و نوحه سرایان عاشورا محدودیت و ممنوعیت ایجاد می کردند چون این گریه ها و عزاداری ها روحیه ضد ستمگر را تقویت می کردند.

استاد مسجد جامعی اظهار داشت: امروز اگر راه و فرهنگ و تعالیم اهل بیت علیهم السلام زنده و باقی است در سایه همین برنامه های احیاگر است در چنین مجالسی کسانی به عنوان خطیب واعظ و مداح ذاکر و مرثیه خوان با وعظ و مرثیه و نوحه پیوند شیعیان را با ائمه علیهم السلام تقویت می کردند و تجمعات عاشورایی همیشه منشاء بسیاری از تحولات و بیداری سیاسی و اجتماعی و نهضت های رهایی بخش بوده است.

وی خاطرنشان کرد: شهید مطهری می فرماید: «در شرایط خشن یزیدی در حزب حسینی ها شرکت کردن و تظاهر به گریه کردن بر شهدا نوعی اعلام وابسته بودن به گروه اهل حق و اعلام جنگ با گروه باطل و در حقیقت نوعی از خود گذشتگی است این جا است که عزاداری حسین بن علی علیه السلام یک حرکت است و یک موج است و یک مبارزه اجتماعی است ماه محرم و روز عاشورا اوج این همبستگی با پیشوای شهید است.» روضه های خانگی و دسته های عزاداری و هیئت های مذهبی زنجیر زنی پوشیدن لباس مشکی و پرچم به دست گرفتن و شربت و آب دادن و تلاش در برپایی مجالس عزا و نوحه خوانی و سینه زنی و غیره هر یک به نوعی سربازگیری برای جبهه حسینی است و این حرکت و موج در طول زمان ادامه داشته و دارد.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: آن چه در محله های مختلف و شهرهای کوچک و بزرگ و مساجد و تکیه ها و حسینیه ها به صورت هیأت پدید آمده است و هنوز هم ادامه دارد به نوعی همبستگی فکری و روحی و جناحی مردم وفادار را با شبکه عاشورایی امام حسین علیه السلام نشان می دهد که آثار و برکات فراوانی داشته است شکوه دسته های عزاداری و جاذبه معنوی آنها بسیار تاثیر گذار است و موجی از احساسات دامنه دار در دل علاقه مندان به اهل بیت علیهم السلام بر می انگیزد و نتیجه اش رسوخ بیشتر این معتقدات و عواطف دینی در ذهن ها و دل ها است.

وی در انتهای سخنانش اظهار داشت: ان شاء الله خداوند به همه ما توفیق ادامه دادن این راه مقدس را عنایت فرماید. خداوند به همه ما خیر دنیا و آخرت عنایت کند و همه ما را از شر دنیا و آخرت دور فرماید. خداوندا مراجع معظم تقلید و مقام معظم رهبری را موید و منصور بدار، همه ما را پیرو واقعی مکتب حسینی و امام زمان علیه السلام قرار بده، ما را با محبت اهل بیت علیهم السلام زنده بدار و با محبت اهل بیت علیهم السلام بمیران و ما را با آنها محشور گردان./20/20/260