استاد هدایتی:

حادثه کربلا از نظر مظلومیت در طول تاریخ ممتاز بوده است

در همه جنگ ها که اتفاق می افتاده است یا دعوت به جنگ بوده است و یا حمله غافلگیرانه اتفاق می افتاده است و بالاتر از این مساله نداریم حتی در جهان کنونی هم وقتی کشوری به جایی حمله می کند اعلام جنگ می کند اما این مساله نشان از مظلومیت است که زن و بچه را با دعوتی عاشقانه که نه با یک نامه و صد نامه و هزار نامه بلکه با هزاران نامه حاصل شده است همسفر راهی کنند اما در وسط بیابان با حداقل سی هزار نفر آنها را محاصره کنند.

 

استاد علی هدایتی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: در مورد مظلومیت حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام صحبت ها و مطالب گوناگونی نوشته شده است که وقتی آنها را با حوادث مشابه این چنینی مقایسه می کنیم احساس می کنیم حادثه کربلا از نظر مظلومیت تاریخی بی نظیر بوده است موارد متعددی در این باره وجود دارد که به دو سه مورد از آنها اشاره می کنم.

 

وی افزود: در همه جنگ ها که اتفاق می افتاده است یا دعوت به جنگ بوده است و یا حمله غافلگیرانه اتفاق می افتاده است و بالاتر از این مساله نداریم حتی در جهان کنونی هم وقتی کشوری به جایی حمله می کند اعلام جنگ می کند اما این مساله نشان از مظلومیت است که زن و بچه را با دعوتی عاشقانه که نه با یک نامه و صد نامه و هزار نامه بلکه با هزاران نامه حاصل شده است همسفر راهی کنند اما در وسط بیابان با حداقل سی هزار نفر آنها را محاصره کنند.

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: در همه جنگ ها یک برابری نسبی حاکم بوده است حتی در جنگ بدر ارتش اسلام 313 در مقابل حدود هزار بودند و نسبت آنها حدود یک سوم بوده است یعنی برابری نسبی وجود داشته است اما در کربلا برابر نسبی هم نبوده است بلکه حدود هفتاد نفر و به قول برخی از مورخین در مقابل هفتاد هزار نفر و به قول برخی از مورخین و امام سجاد علیه السلام در مقابل سی هزار نفر ایستادگی کردند یعنی هر یک نفر به مقابله با پانصد نفر می شتافته است، اسم این رویارویی جنگ نیست بلکه یک قتل عام و هجوم و تجاوز است.

 

وی افزود: ما اگر بخواهیم راه را درست ادامه دهیم باید از اهل بیت علیه السلام پیروی کنیم در زیارت جامعه هم داریم «انتم السبیل الاعظم و الصراط الاقوم» واقعا این گونه است که امام حسین علیه السلام سبیل اعظم هستند که وقتی در راه به دشمن می رسند به دشمنشان آب می دهند و حتی حیوانات آنها را هم سیراب می کنند و همان کسی که می گوید وقتی آب را نمی توانستم بنوشم امام حسین علیه السلام دهانه مشک را گرفتند و مرا سیراب کردند در روز عاشورا با سنگ به استقبال امام حسین علیه السلام آمد و به قول مرحوم شهریار «آب خود با دشمنان تشنه قسمت می کند    غیرت و آزادگی بین تا کجا دارد حسین».

 

استاد هدایتی اظهار داشت: در جنگ صفین که معاویه آب را بر روی لشگریان امیرالمومنین علیه السلام بسته بود و مالک اشتر آن را از لشگریان ابن زیاد پس گرفت به آقا امیرالمومنین علیه السلام عرض کردند که ما هم همین کار را کنیم و به اینها آب ندهیم اما حضرت قبول نکردند و حتی عمر و عاص که مخالف گرفتن آب توسط معاویه بود به معاویه گفت: «اگر علی به تو آب ندهد چه می کنی؟ آیا می توانی جلو امیرالمومنین بایستی و نگذاری آب را از دستان تو بگیرد.» در این زمان معاویه به عمروعاص گفت: «علی چنین کاری را نمی کند و آب را به روی کسی نمی بندد.»

 

وی خاطرنشان کرد: به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در جنگ خیبر گفتند اگر می خواهید خیبر زودتر تسلیم شود آب را بر روی آنها ببندید اما ایشان فرمودند که من چنین کاری نمی کنم چون در این جا حیوانات و بچه ها هم هستند.

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: روایتی در جلد دوم اصول کافی است که شخصی مصاحب حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بود که صدایی از کنار جاده آمد حضرت فرمودند: برو ببین چه خبر است. وقتی این شخص رفت و برگشت بیان کرد: شخصی تشنه بود و اظهار عطش می کرد، حضرت فرمودند: به او آب دادی؟ عرض کرد که نه او مجوسی بود، حضرت در جواب این فرد فرمودند: «لکل کبد حراء اجر» هر کبد تشنه ای اجری دارد که باید به او پاسخ داد و آب برای همه موجودات است و باید او را سیراب می کردی.

 

وی خاطرنشان کرد: امام حسین علیه السلام می دانستند در حالی که از آب منعشان می کنند به شهادت می رسند اما با این وجود آب خود را به لشگریان حر دادند. مرحوم حاج میرزا ابوالفضل زاهدی که امام جماعت مسجد امام قم بودند در بیان این جمله امام حسین علیه السلام که فرمودند: «یا قوم اسقونی شربتاً من الماء فقد نشفت کبدی من الظماء» بیان می کردند که وقتی آب در جایی وجود دارد و خشک می شود زمین ترک ترک می شود از این روایت بر می آید که کبد مبارک ایشان این گونه شده بود و دیگر رمقی برای آن حضرت نمانده بود. این مسائل از جمله مسائلی است که این حادثه را در مظلومیت ممتاز می کند «گر سر ننهد حسین با سر چه کند    با خرمن لاله های پرپر چه کند    گیرم که به خیمه مشک آبی هم بوده   با دست بریده برادر چه کند» صلی الله علیک یا مظلوم یا اباعبدالله الحسین علیه السلام./20/21/260

 

ش, 08/06/1396 - 22:56

دیدگاه جدیدی بگذارید