گروه یا ستادی متولی این نمی شوند که این درس ها را متناسب با تحصیل طلاب قرار دهند، رسائل و مکاسب و کفایه ای که درس های خارج مرحوم شیخ و آخوند بوده است وارد سطح کرده اند و طلبه ها در خیلی از موارد مطالب آنها را متوجه نمی شوند.

استاد مسعود دلاور در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: یکی از علل بی اعتمادی طلاب نسبت به کتب درسی این است که آنچه در رسائل و مکاسب و لمعتین می خوانند با واقعیت های جامعه تطبیق نمی دهند. در حال حاضر بعضی از افراد با مدارک لیسانس، فوق لیسانس یا دکترا وارد حوزه می شوند شش، هفت سال درس می خوانند اما بعد از این مدت مدرک فوق دیپلم می گیرند و بعد از ده سال به آنها مدرک لیسانس می دهند در حالی که سنشان بالا رفته است و تکلیف خود را نمی دانند و به روزمرگی می افتند و در جامعه هم مقبولیتی ندارند و کاری هم برای آنها در نظر نمی گیرند و این مدرک هم برای آنها کاربردی ندارد.

وی افزود: در میان مسئولین هم این مشکل وجود دارد که دچار پارادوکس شده اند و بین سیستم دانشگاه و حوزه معلق هستند هم می خواهند دانشگاهی باشند و هم حوزوی. از طرف دیگر بعضی از متولیان امر دچار بی انگیزگی هستند و همین بی انگیزگی به طلبه ها سرایت می کند. در حوزه شناسایی استعداد به صورت صحیح انجام نمی گیرد و سیستم های حوزوی هم به روز نیستند حتی سیستم های اینترنتی که امروز استفاده می شود مربوط به چندین سال پیش است.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: درس هایی که در حوزه خوانده می شوند حجیم هستند و گروه یا ستادی متولی این نمی شوند که این درس ها را متناسب با تحصیل طلاب قرار دهند، رسائل و مکاسب و کفایه ای که درس های خارج مرحوم شیخ و آخوند بوده است وارد سطح کرده اند و طلبه ها در خیلی از موارد مطالب آنها را متوجه نمی شوند در حال حاضر در حوزه اصول الموجز آیت الله سبحانی خوانده می شود که نظرات بالاتر هم در آن بیان شده است که مناسب کتاب آموزشی در این سطح نیست اصول فقه مرحوم مظفر هم چنین است ایشان در کتاب خود به مرحوم شیخ و آخوند و مرحوم نایینی و شیخ محمد حسین اصفهانی اشکال وارد می کند که باز دچار همان مشکل الموجز است و نشان می دهد این کتاب ها درسی نیستند چون این مطالب باید در سطوح بالاتر و بعد از آموزش کلیات اصول آموخته شود.

وی در انتهای سخنانش اظهار داشت: غالب اساتید جنبه های معنوی را در میان طلبه ها تقویت نمی کنند و حوزه دچار کمیت گرایی شده است و فقط بیان می شود که سالیانه این مقدار طلبه را پذیرش می کنیم و مدام مدرسه ها را زیاد تر می کنند اما به این فکر نمی شود که چه آینده ای در انتظار این طلاب است و وضعیت معیشتی طلاب هم نامناسب است که مزید بر علت می شود./20/22/260