امام صادق علیه السلام فرمودند: ای زراره همانا آسمان بر مصایب وارده بر حسین چهل بامداد خون گریه کرد و همانا زمین بر مصائب وی چهل بامداد اشک سیاه ریخت و سیاهپوش گردید همانا خورشید چهل روز گرفتار کسوف و گرفتگی شد و چهره خشم و نقاب خونین بر خود گرفت و همانا برخی کوه ها قطعه قطعه شده و تبدیل به تکه های ریز و کوچک شدند و همانا دریاها متلاطم و پر امواج شدند و وضعیت خشمناکی بر خود گرفتند و نیز بدان زراره ملائک الهی چهل روز بر مصائب حسین بن علی گریستند و همانا پس از شهادت سالار شهیدان هیچ زنی از اهل بیت ما به نشانه شادی آرایش نکرد و در موهایش شانه نبرد و خضاب نکرد و سرمه نکشید تا آن جا که سرانجام ستمکاران صحنه عاشورا روشن شد و سر عبیدالله بن زیاد در مرعی و منظر مردم قرار گرفت، مصائب و تألمات روحی کم شد لکن حالت و غم و حزن برای ما از صحنه کربلا موجود است.

استاد سید حسن موسوی فخر در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: در روزهای حزن و تأثر اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام در ماه صفر الخیر به محضر امام صادق علیه السلام رسید و بیان می کند وقتی خدمت آقا رسیدم سخن از اربعین سید و سالار شهیدان به میان آمد، امام صادق علیه السلام رو به زراره کردند در حالی که دیگر افراد هم در مجلس حاضر بودند فرمودند: «یَا زُرَارَةُ إِنَّ السَّمَاءَ بَکَتْ عَلَى الْحُسَیْنِ ع أَرْبَعِینَ صَبَاحاً بِالدَّمِ وَ إِنَّ الْأَرْضَ بَکَتْ أَرْبَعِینَ صَبَاحاً بِالسَّوَادِ وَ إِنَّ الشَّمْسَ بَکَتْ أَرْبَعِینَ صَبَاحاً بِالْکُسُوفِ وَ الْحُمْرَةِ وَ إِنَّ الْجِبَالَ تَقَطَّعَتْ وَ انْتَثَرَتْ وَ إِنَّ الْبِحَارَ تَفَجَّرَتْ وَ إِنَّ الْمَلَائِکَةَ بَکَتْ أَرْبَعِینَ صَبَاحاً عَلَى الْحُسَیْنِ ع وَ مَا اخْتَضَبَتْ مِنَّا امْرَأَةٌ وَ لَا ادَّهَنَتْ وَ لَا اکْتَحَلَتْ وَ لَا رَجَّلَتْ حَتَّى أَتَانَا رَأْسُ عُبَیْدِ اللَّهِ بْنِ زِیَادٍ لَعَنَهُ اللَّهُ وَ مَا زِلْنَا فِی عَبْرَةٍ مِنْ بَعْدِهِ...».

وی افزود: امام صادق علیه السلام فرمودند: ای زراره همانا آسمان بر مصایب وارده بر حسین، چهل بامداد خون گریه کرد و همانا زمین بر مصائب وی چهل بامداد اشک سیاه ریخت و سیاهپوش شد. همانا خورشید چهل روز گرفتار کسوف و گرفتگی شد و چهره خشم و نقاب خونین بر خود گرفت و همانا برخی کوه ها قطعه قطعه شده و تبدیل به تکه های ریز و کوچک شدند و همانا دریاها متلاطم و پر امواج شدند و وضعیت خشمناکی بر خود گرفتند و نیز بدان زراره ملائک الهی چهل روز بر مصائب حسین بن علی گریستند و همانا پس از شهادت سالار شهیدان هیچ زنی از اهل بیت ما به نشانه شادی آرایش نکرد و در موهایش شانه نبرد و خضاب نکرد و سرمه نکشید تا آن جا که سرانجام ستمکاران صحنه عاشورا روشن شد و سر عبیدالله بن زیاد در مرعی و منظر مردم قرار گرفت، مصائب و تالمات روحی کم شد لکن حالت و غم و حزن برای ما از صحنه کربلا موجود است.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: اربعین سید الشهداء علیه السلام برای همین است که بیان شود: «ابد والله ما ننسی حسینا» تا ابد ای حسین جان ما تو را فراموش نخواهیم کرد؛ آن زیارت اربعینی که به تعبیر امام حسن عسکری علیه السلام از علامات مومن است، امام حسن عسکری علیه السلام می فرمایند: «علامات المومن خمس» مومن یعنی شیعه، شیعه پنج علامت دارد اصلا شیعه در دنیا با این پنج نشانه شناخته می شود و هر کسی این علائم را داشت شیعه اهل بیت است؛ «صلوة الاحدی و خمسین» نماز پنجاه و یک رکعتی در شبانه روز که هفده رکعت نماز یومیه به علاوه سی و چهار رکعت هم نمازهای نافله و نافله شب که در مجموع پنجاه و یک رکعت می شود که شیعیان می خوانند که اهل سنت چنین نوافلی را ندارند.

وی اضافه کرد: دومین علامت زیارت اربعین امام حسین علیه السلام است که از علائم خاص شیعه است؛ الف و لام در اربعین عهد است یعنی همان زیارت اربعین اباعبدالله علیه السلام که در ذهن مردم معهود است همین زیارت روز چهلم قتل سید الشهداء علیه السلام است که در احادیث و روایات وارد شده است، امام صادق علیه السلام به صفوان بن مهران جمال زیارت اربعین را تعلیم کردند که در روز اربعین به زیارت امام حسین علیه السلام برو و این گونه زیارت بخوان.

استاد موسوی فخر اظهار داشت: اول زایر قبر امام حسین علیه السلام در اربعین جابر بن عبدالله انصاری است که شیخ طوسی و علامه حلی و شیخ مفید بیان می کنند که در اربعین اول جابر بن عبدالله اول زایر قبر امام حسین علیه السلام بود و در همان جا قبر سیدالشهدا علیه السلام را زیارت کرد که در این حال اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام رسیدند: «فوافوا فی وقت واحد و تلاقوا بالبكاء والحزن و اللّطم» و در یک زمان بر سر مزار سید الشهداء علیه السلام جمع شدند، جابر بن عبدالله انصاری و امام سجاد علیه السلام، زینب کبری سلام الله علیها و دیگر اسرا آمدند و سه شبانه روز عزاداری کردند و در کربلا ماندند.

وی اضافه کرد: این حدیث به صورت کامل بدین ترتیب است: «علامة المومن خمس صلوة الاحدی و الخمسین زیارة الاربعین و التختم بالیمین» انگشتر به دست راست کردن هم از علامت های شیعه است چون وقتی که عمروعاص گفت همین که من انگشتر را از دست راستم در می آورم و به دست چپ می کنم علی را از حکومت خلع می کنم و معاویه را نصب می کنم به همین دلیل انگشتر به دست راست کردن از علامت های خاصه شیعه بوده است «و التعفیر بالجبین» پیشانی را به خاک گذاشتن از علائم خاص شیعه است، اهل سنت بر هر چیزی سجده می کنند از علائم خاصه شیعه این است که در مقابل پروردگار متعال پیشانی به خاک می گذارد.

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: پنجم این که «الجهر ببسم الله الرحمن الرحیم» چه در نمازهایی که باید آرام خوانده شود و چه در نمازهایی که باید بلند خوانده شود؛ علامت شیعه این است که بسم الله الرحمن الرحیم را بلند می خواند غیر شیعه این علامت را ندارند یا نمی گویند یا خیلی آرام می گویند. زیارت اربعین ابا عبدالله الحسین علیه السلام غیر از این که در روایت در کنار نماز از علامت های شیعه دانسته شده است چه نماز واجب و چه نوافل که جبران نمازهای واجب است چون این مسأله خیلی اهمیت دارد و می خواهد بیان کند همان طور که نماز ستون دین است «الصلوة عمود الدین ان قبلت قبل ما سواها و ان ردت رد ما سواها» بیان می کند زیارت اربعین هم ستون ولایت است.

وی خاطرنشان کرد: کسی که در اربعین به زیارت قبر حسین می رود و زیارت سیدالشهدا علیه السلام را به جا می آورد و از فداکاری امام حسین علیه السلام بعد از چهل روز یاد می کند و بیان می کند حسین جان ما این جانفشانی و ایثار تو را هرگز فراموش نخواهیم کرد در حقیقت ولایت را زنده نگه داشته است آن ولایتی که ابا عبدالله الحسین علیه السلام خون قلبشان را در این راه دادند و بیان کردند «ارید ان آمر بالمعروف و انهی عن المنکر» من میخواهم امر به خوبی و نهی از بدی کنم و در مقابل آن بایستم، آن معروفی که بر زمین مانده بود ولایت بود. در آن جایی که امام حسین علیه السلام به سران بصره نامه نوشتند: «فان السنة قد أمیتت و ان البدعة قد أحییت» بدعت در دین زنده شده است؛ آن کدام سنت بود آن ولایت اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام بود.

استاد موسوی فخر اظهار داشت: زیارت اربعین سیدالشهدا علیه السلام ستون و عمود ولایت است و ابا عبدالله خون قلبشان را به خاطر امر ولایت دادند و به خاطر همین مطلب و این معروف سینه زنان و با پای برهنه با حالت حزن و اندوه و با حالت عاشقانه و عارفانه به طرف مضجع شریف ایشان حرکت می کنیم؛ مضجعی که نه تنها ملائک، جنیان و جمادات و نباتات و مرغان هوا و ماهیان دریا همه و همه درگیر چنین عزای حسینی ای هستند: «یا اباعبدالله لقد عظمت الرزیه و جلت و عظمت المصیبة بک علینا» ای حسین مصیبت به وسیله تو بر ما عظمت یافته است نه تنها بر ما «و علی جمیع اهل السموات مصیبة ما اعظمها و اعظم رزیتها فی الاسلام و فی جمیع السموات و الارض» مصیبتی که در اسلام و در جمیع آسمان و زمین عظیم و جلیل است «در بارگاه قدس که جای ملال نیست   سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است».

وی افزود: این که یک اربعینی برویم و به یاد اباعبدالله الحسین علیه السلام باشیم که چیزی نیست همه اش قصور و تقصیر است، تمام ذرات عالم و افلاک و عوالم وجود عزادار سیدالشهدا علیه السلام هستند، علامه بحر العلوم با طلبه های خود حرکت کردند و در اربعین حسینی به کربلای معلا رسیدند؛ وقتی وارد حرم شریف شدند دستجات سینه زنی و زنجیر زنی حسین حسین گویان می آمدند تا این که دسته سینه زنی طویرجی ها آمدند این افراد کسانی بودند که وقتی به سر و سینه می زدند این شعر را می خواندند «ابد و الله ما ننسا حسینا» این دسته که وارد شد یک مرتبه طلبه ها دیدند علامه بحر العلوم امامه از سر برداشتند و نعلین از پا در آوردند و با پای برهنه وسط این اعراب عراقی بادیه نشین دویدند و به سر و صورت خود می زدند و بیان می کردند «ابد والله ما ننسا حسینا».

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: طلبه های علامه بحر العلوم هم از ایشان تبعیت کردند اما بعد از ایشان سوال کردند که چرا اختیار از دست دادید و چنین کردید علامه فرمودند: به دستجات سینه زنی و زنجیر زنی نگاه می کردم یک مرتبه دیدم که مولایم صاحب الزمان در میان این دسته طویرجی ها بر سر و صورت می زند و عمامه بر سر ندارد و پای برهنه بیان می کند: «ابد و الله ما ننسا حسینا» ای جد بزرگوار ابدا تو را فراموش نخواهیم کرد جایی که امام زمان علیه السلام با سر و پای برهنه در اربعین حسینی این گونه بر سر و سینه می زنند ما چه باید کنیم./260/260/20/