چنانچه شرح مسافرت آن حضرت به خراسان را مطالعه فرمایید، خواهید دید که در اين سفر، چگونه آن حجّت خداوند، عقاید الهی و معارف وحیانی را تجديد كرد و به واسطه همين مطلب است كه آن حضرت را «مجدّد رأس مأة ثانيه» خوانده‌اند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به نقل از پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله صافی گلپایگانی، متن پیام معظم له به این شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم

مُطَهَّــرُونَ نَقِیّاتٌ ثِیابُـهُم *** تَجرِی الصَّلاةُ عَلَیهِــم أَینَما ذُکِــروا

فاللهُ لـمَّا بَرا خَـلقـاً فَـأَتقَنَهُ *** صَـفَاکُم و اصـطَفَاکُــم أیُّهَا الــبَشَرُ

فَأنتُمُ المَلَأُ الأَعلی وَ عِندَکُم *** عِلمُ الکِتَابِ وَ مَا جَاءَت بِهِ السُّوَر

با عرض سلام و تحیّات خالصانه و صمیمانه به محضر اندیشمندان و فرهیختگان حاضر در این محفل قُدسی و ملکوتی و با تقدیر از برگزار کنندگان این همایش با شکوه؛ چند کلمه‌ای را تقدیم محضر شریف بزرگواران می‌نمایم:

البته باید گفت چه کسی می‌تواند درباره شخصيّت بی‌نظیر و فضایل بی‌بدیل عالم آل محمّد حضرت علی بن موسی الرضا علیه آلاف التحیة و الثّناء سخن بگوید؟ با کدام کلمات و عبارات می‌توانیم درباره وجود مبارک حجّت خداوند متعال ایراد سخن کنیم؟ آن بزرگواری که از اعظم آيات و حجج الهى است و دانشمندان توانا، نويسندگان بزرگ و نبغاء جهان عِلم و دانش، پيرامون شخصیّت عظیم او قلم‌‏فرسايى‌ها كرده و با اين همه كه گفتند و نوشتند، هم‌چنان باب ابراز بلاغت، تأليف، تصنيف و ايراد خطابه در مناقب آن حضرت، به روى دانشمندان باز است و هر كسى در اين باغ پهناور وارد مى‏ شود، به ميوه‌ه‏اى تازه دست مى‌‏يابد:

كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها

برای جوامع انسانی بخصوص جوامع دینی، هيچ چيزی مانند آشنايی با سيره و مکتب حجّت‌های خداوند متعال و پیشوایان الهی، نمی‌تواند آموزنده‌تر و سازنده‌تر ‌باشد و باید آن را به عنوان يک علم بزرگ جهانی معرّفي نمود که در حقیقت، راهنمای بشر به سوی تعالي آگاهي و انديشه‌های تابناک و رفتارهای پاک بوده و همه شئون حيات مادّی و معنوی بشر را فراگرفته است.

از بزرگترین پیشوایان بشر که شئون و عظمت‏‌هاى وی، نه فقط سرتاسر عالم اسلام را، از شرق تا غرب فراگرفته، بلكه قلوب پیروان دیگر ادیان را به اين شخصيّت ممتاز متوجّه نموده است، حضرت علی بن موسی الرضا علیهماالسلام می‌باشد.

شخصیتی که از جهات مختلف، مورد توجّه اندیشمندان و بزرگان قرار گرفته است و اگر بخواهیم درباره هر یک از ابعاد عظمت ایشان، سخن بگوییم، ساعت‌ها و روزها باید بگذرد تا به قطره‌ای از آن اقیانوس بی‌کران دست یابیم.

یکی از ابعاد مهمّ آن وجود مبارک، علم و دانش الهی ممتاز ایشان است؛ از آن روست که آن حضرت، به عالم آل محمد صلی الله علیه و آله ملقّب گردیده است؛ علمی و دانشی که دانشمندان ادیان مختلف و فرقه‌های اسلامی را به اعجاب و تحسین واداشت.

دانشمندان و فرهیختگان محترم:

به عنوان نمونه، چنانچه شرح مسافرت آن حضرت عليه‌السّلام به خراسان را مطالعه فرمایید، خواهید دید که در اين سفر، چگونه آن حجّت خداوند، عقاید الهی و معارف وحیانی را تجديد كرد و به واسطه همين مطلب است كه آن حضرت را «مجدّد رأس مأة ثانيه» خوانده‌اند.

عصر مأمون، که عصر شروع آشنايى مسلمانان با اصطلاحات و مكتب‌هاى فلسفى بوده و به واسطه ترجمه كتب فلسفى به زبان عربى و حمایت‌های شخصِ مأمون، القاى شبهات و اشكالات، در عقايد دینی زياد گرديد و از سوى ديگر، بحث و مناظره بين مسلمانان و علماى اديان ديگر نيز توسعه يافت و مباحثات مذهبى رايج گرديد، حضرت رضا عليه‌السّلام براى حفظ معارف الهی و وحیانی، و ردّ هر گونه شبهه و ايراد و نيز راهنمايى علما، مجاهدت‌هاى فراوانى فرمودند و شخصاً با دانشمندان بزرگ اديان مختلف، مباحثه كرده و آنها را مجاب می‌كردند؛ كه صورتِ آن جلساتِ مباحثه و مناظره، در كتب تاريخی و حديثی ثبت و ضبط گرديده است و امروزه يكى از ذخاير بسیار مهمّ علمى در فنّ احتجاج و استدلال محسوب مى‌شود و همواره مورد استفاده دانشمندان بوده و خواهد بود.

دانشمندان و مردم، هر گونه اشكال درباره مسايل فلسفى را به آن حضرت عرضه مى‌داشتند، پاسخ شافى و كافى مى‌شنيدند.

مشايخ علماى سنّت نيز به آن حضرت، ارادت می‌ورزيدند و ايشان را يكى از اولياى بزرگ مى‌شمردند و در مدح آن حضرت، اشعار و قصايد بسيارى سروده‌اند.

علمای دیگر ادیان نیز هنگامی که با آن حضرت روبرو می‌شدند و ایشان را سرچشمه علوم الهی و معارف آسمانی می‌یافتند، در برابر ایشان خاضع شده و زبان به تمجید و مدح می‌گشودند و تا آنجا که می‌توانستند جان‌های تشنه‌شان را از آن معارف بی‌نظیر، سیراب می‌نمودند.

غرض اینکه، باید درباره شخصیت آن حضرت، کنگره‌ها و همایش‌ها برگزار و در مجامع علمی دنیا، کرسی‌های تدریس برپا گردد و در معارفِ آن حجّت الهی، کاوش و تحقیق شود تا بشر بتواند راه سعادت و نجات خویش را دریابد.

در پایان با اعتراف به اینکه لسان و قلم امثال حقیر از بیان ابعاد آن وجود عظیم‌القدر، الکن و عاجز می‌باشد و چاره‌ای جز ساییدن جبهه خضوع بر این درگاه نداریم، از برگزارکنندگان و شرکت‌کنندگان در این همایش بزرگ بین المللی، قدردانی می‌نمایم و برای همگان، از خداوند متعال، توفیق کسب معارف نورانی قرآن و اهل بیت پیامبر علیهم‌السلام را مسألت دارم. والسلام علیکم و رحمة‌الله و برکاته.

٢١ جمادي الاولي ١٤٤٠

لطف الله صافی 

/20/12/20